تفسير:
مرگ بر او چه نقشه شومى كشيد!
در اين آيات، توضيحات بيشترى پيرامون مردى كه خداوند مال و فرزندان فراوان به او داده بود، و او در مقام مخالفت با پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بر آمد- يعنى «وليد بن مغيره مخزومى»- آمده است.
مى‌فرمايد: «او انديشه كرد كه پيامبر و قرآن را به چه چيز متهم كند؟ و مطلب را در ذهن خود آماده ساخت» «إِنَّهُ فَكَّرَ وَ قَدَّرَ».
بديهى است فكر كردن ذاتاً كار خوبى است اما به شرط اين كه در مسير حق باشد كه گاه يك ساعت آن فضيلت عبادت يك سال، و حتى يك عمر را دارد؛ چرا كه همان يك ساعت مى‌تواند سرنوشت انسان را به كلى دگرگون سازد، ولى اگر فكر در مسير كفر، فساد و شيطنت به كار گرفته شود مذموم و نكوهيده است، و فكر كردن «وليد» از همين نوع بود.
«قَدَّرَ» از ماده «تقدير» در اينجا به معنى آماده ساختن مطلب در ذهن و تصميم گرفتن براى اجراى آن نقشه شوم است.
***
آن گاه در مذمت او مى‌افزايد: «مرگ بر او باد! چگونه نقشه براى مبارزه با حق كشيد» «فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ».
***
پس از آن به عنوان تأكيد، اضافه مى‌كند: «باز هم مرگ بر او باد! چگونه مطلب را براى مبارزه با حق آماده كرد» «ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ».
و اين اشاره به همان چيزى است كه در شأن نزول آمد كه او مى‌خواست افكار مشركان را متحد سازد، و به آنها جهت واحدى دهد، تا يك زبان، مطلبى را