***
و در آيه بعد، به كسى كه اين عذاب از ناحيه او است اشاره كرده، مى‌گويد:
«اين عذاب از سوى خداوند صاحب فضائل و مواهب است» «مِّنَ اللَّهِ ذِى الْمَعَارِجِ».
«معارج» جمع «مَعْرَج»، به معنى پله يا جائى است كه از آنجا صعود مى‌كنند، و از آنجا كه خداوند، مقامات و مواهب مختلفى دارد، كه افراد با سلسله مراتب به سوى قرب خدا پيش مى‌روند، خداوند به «ذى المعارج» توصيف شده است.
اين فرشتگانند كه مأموريت عذاب كافران و مجرمان دارند، و همانها بودند كه: بر «ابراهيم خليل» عليه السلام نازل شدند، و به او خبر دادند: «ما مأمور نابودى «قوم لوط» هستيم»، و صبحگاهان، شهرهاى آن قوم آلوده و ننگين را زير و رو كردند «١» همان‌ها، مأموريتِ عذاب را درباره مجرمان ديگر نيز انجام مى‌دهند.
بعضى از مفسران، «معارج» را به معنى پله‌ها و درجات و بعضى به معنى «فرشتگان» تفسير كرده‌اند، ولى، معنىِ اول مناسب‌تر است.
***
نكته:
اشكالات واهى بهانه‌جويان!
معمولًا، در مواردى كه آيات قرآن يا روايات، اشاره به فضائلِ خاصى درباره امير مؤمنان على عليه السلام مى‌كند، بعضى اصرار دارند تا آنجا كه مى‌توانند مطلب را ناديده گرفته، يا توجيه انحرافى كنند، و با دقت و وسوسه خاصى مسأله را تعقيب