٨- در ميان آنها افرادى يافت مى‌شوند كه از قدرت زيادى برخوردارند، همان گونه كه در ميان انسان‌ها نيز چنين است: قالَ عِفْرِيتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ: «يكى از گردنكشان جنّ به سليمان گفت من تخت ملكه سبا را پيش از آن كه از جاى برخيزى از سرزمين او به اينجا مى‌آورم»!. «١»
٩- آنها قدرت بر انجام بعضى كارهاى مورد نياز انسان دارند وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّه ...* يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ: «گروهى از جن پيش روى سليمان به اذن پروردگار كار مى‌كردند،* و براى او معبدها، تمثال‌ها، و ظروف بزرگ غذا تهيه مى‌كردند». «٢»
١٠- خلقت آنها در روى زمين قبل از خلقت انسان‌ها بوده است (وَ الْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ) «٣»
و ويژگى‌هاى ديگر.
به علاوه از آيات قرآن به خوبى استفاده مى‌شود: بر خلاف آنچه در افواه مردم عوام مشهور است و آنها را «از ما بهتران» مى‌دانند، انسان نوعى است برتر از آنها، به دليل اين كه تمام پيامبران الهى از انسان‌ها برگزيده شدند، آنها به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه از نوع بشر بود، ايمان آوردند، و از او تبعيت كردند.
اصولًا واجب شدن سجده در برابر آدم بر شيطان كه بنا به تصريح قرآن آن روز از (بزرگان) طايفه جنّ بود «٤» دليل بر فضيلت نوع انسان بر جنّ مى‌باشد.
تا اينجا سخن از مطالبى بود كه از قرآن مجيد درباره اين موجود نا پيدا استفاده مى‌شود كه خالى از هر گونه خرافه و مسائل غير علمى است، ولى