آن روز آمده است (آيات ٤ تا ١٨).
بخش سوم اين سوره، بيانگر قسمت‌هائى از صفات انسان‌هاى نيك و بد است كه او را بهشتى يا دوزخى مى‌كند (آيات ١٩ تا ٣٤).
بخش چهارم، شامل انذارهائى است نسبت به مشركان و منكران، و بار ديگر به مسأله رستاخيز بر مى‌گردد و سوره را پايان مى‌دهد.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى از پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ «سأَلَ سَائِلٌ» أَعْطاهُ اللَّهُ ثَوَابَ الَّذِينَ هُمْ لِا مَانَاتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رَاعُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى‌ صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ:
«كسى كه سوره «سأل سائل» را بخواند، خداوند ثواب كسانى را به او مى‌دهد كه، امانات و عهد و پيمان خود را حفظ مى‌كنند، و كسانى كه مواظب و مراقب نمازهاى خويشند». «١»
حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام آمده است: من أَدْمَنَ قِرائَةَ «سَأَلَ سَائِلٌ» لَمْ يَسْأَلْهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَنْ ذَنْبٍ عَمِلَهُ وَ أَسْكَنَهُ جَنَّتَهُ مَعَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله:
«كسى كه پيوسته سوره «سأل سائل» را بخواند، خداوند در قيامت او را از گناهانش بازپرسى نمى‌كند، و او را در بهشتش، با محمّد صلى الله عليه و آله سكونت مى‌دهد». «٢»
همين مضمون، از امام صادق عليه السلام نقل شده است.
بديهى است، آنچه انسان را مشمول اين همه ثواب عظيم مى‌كند، تلاوتى است كه با عقيده و ايمان، و سپس با عمل همراه باشد، نه اين كه: آيات و سوره را بخواند، و هيچ انعكاسى در روح و فكر و عملش نداشته باشد.
***