تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠
ببينند: يا عذاب اين دنيا، يا عذاب آخرت، آن روز مىدانند چه كسى موقعيتش بدتر و لشكرش نا تواناتر است».
به هر حال، لحن آيه به خوبى نشان مىدهد: دشمنان اسلام پيوسته قدرت و كثرت نفرات خود را به رخ آنها مىكشيدند، و آنها را ضعيف و ناتوان مىشمردند قرآن به اين وسيله به مؤمنان دلدارى و نويد مىدهد كه: سرانجام روز پيروزى آنها و شكست و ناتوانى دشمنان فرا خواهد رسيد.
***
نكتهها:
١- صداقت رهبران الهى
يكى از ويژگىهاى «رهبران الهى» اين است كه بر خلاف «رهبران شيطانى» هرگز پر مدعا، خود بزرگ بين، متكبر و مغرور نيستند.
در حالى كه فرعون فرياد احمقانه أَنَا رَبُّكُمُ الأَعْلى: «من خداى بزرگ شما هستم»! «١» و وَ هذِهِ الأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي: «اين شاخههاى عظيم رود نيل همه زير نظر من جريان دارد» «٢» بلند مىكرد.
رهبران الهى در نهايت تواضع و فروتنى خود را بنده كوچكى از بندگان خدا معرفى مىنمودند كه در برابر اراده او هيچ قدرتى از خود ندارند.
در آيه ١١٠ «كهف» مىخوانيم: قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ: «بگو من تنها بشرى همچون شما هستم جز اين كه بر من وحى مىشود».
و در جاى ديگر آمده: وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ: «من نمىدانم خداوند با من و با شما چه خواهد كرد؟
تنها از چيزى پيروى مىكنم كه بر من وحى مىشود، و جز بيم دهنده آشكارى