ثواب الهى گام بر داشته‌اند» «فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولئِكَ تَحَرَّوْا رَشَداً». «١»

***
«و اما ظالمان، آتشگيره دوزخند» «وَ أَمَّا الْقاسِطُونَ فَكانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً».
قابل توجه اين كه: در اين آيات، «مسلم» در مقابل «ظالم» قرار گرفته، اشاره به اين كه آن چه انسان را از ظلم باز مى‌دارد، همان ايمان است، و گرنه يك فرد بى‌ايمان به هر حال آلوده ظلم و ستم خواهد شد، و در ضمن نشان مى‌دهد:
مؤمن واقعى كسى است كه هرگز آلوده به ظلم و ستمى نشود، چنان كه در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: المُؤْمِنُ مَنْ آمَنَهُ النَّاسُ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ: «مؤمن كسى است كه مردم جان و مال خود را از ناحيه او در امان بدانند». «٢»
و در حديث ديگرى از همان حضرت صلى الله عليه و آله آمده است: المُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ وَ يَدِهِ: «مسلمان كسى است كه مسلمانان از دست و زبان او آسوده باشند». «٣»
تعبير به «تَحَرَّوْا رَشَداً» نشان مى‌دهد: مؤمنان از روى توجه، قصد و تحقيق به سراغ هدايت مى‌روند، نه چشم بسته و كوركورانه، و بالاترين پاداش آنها نيز همان نيل به حقيقت است كه: در سايه آن به همه نعمت‌هاى الهى نائل مى‌شوند، در حالى كه بدترين بدبختى ستمكاران آن است كه: هيزم دوزخند، يعنى آتش از درون وجودشان زبانه مى‌كشد!
***