تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩
خورد شديد با آن، داغ و آتشين، و به صورت شعله سوزانى در مىآيند، و سرانجام خاكستر آنها بر زمين مىنشيند.
در آيات قرآن مجيد، كراراً اين مسأله مطرح شده كه «شهابها» تيرهائى است كه به سوى شياطين كه قصد استراق سمع در آسمانها را دارند پرتاب مىشود.
در اين كه: منظور از استراق سمع، چيست؟ و چگونه جنّ و شياطين به وسيله شهابها از صحنه آسمان رانده مىشوند؟ بحثهاى مشروحى داشتهايم. «١»
به هر حال، واژه «رَصَد» (بر وزن حسد) به معنى آمادگى براى انتظار چيزى است، كه در فارسى از آن تعبير به «كمين» مىشود، اين واژه گاه به معنى اسم فاعل، يعنى كسى يا چيزى كه در كمين نشسته نيز آمده است، و در آيات فوق به همين معنى به كار رفته.
***
سپس، افزودند: با اين اوضاع و احوال، «ما نمىدانيم آيا اين ممنوعيت از استراق سمع، دليل بر اين است كه: اراده شرّى براى مردم روى زمين شده، يا خداوند مىخواهد از اين طريق آنها را هدايت فرمايد»؟! «وَ أَنَّا لا نَدْرِي أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً».
و به تعبير ديگر، ما نمىدانيم آيا اين امر، مقدمه نزول عذاب و بلا از سوى خدا است، يا مقدمه هدايت آنها؟
ولى، مؤمنان جنّ قاعدتاً بايد فهميده باشند ممنوعيت از استراق سمع كه با