تأكيد است. «١»
نخست مى‌فرمايد: «آنها گفتند: اين قرآن همگان را به راه راست هدايت مى‌كند، و لذا ما به آن ايمان آورده‌ايم. و هرگز احدى را شريك پروردگارمان قرار نمى‌دهيم» «يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنا أَحَداً».
تعبير به «رشد» تعبير بسيار گسترده و جامعى است كه هر گونه امتيازى را در بر مى‌گيرد، راهى است صاف، بدون پيچ و خم، روشن و واضح كه پويندگان را به سرمنزل سعادت و كمال مى‌رساند.
***
بعد از ابراز ايمان و نفى هر گونه شرك، سخنان خود را درباره صفات خدا چنين ادامه دادند: «و بلند است مقام با عظمت پروردگارمان (از شباهت به مخلوقين، و از هر گونه عيب و نقص) و او هرگز براى خود همسر و فرزندى انتخاب نكرده است» «وَ أَنَّهُ تَعالى‌ جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً».
«جدّ» در لغت معانى زيادى دارد از جمله: «عظمت»، «شدت»، «جديت»، «بهره و نصيب»، «نو شدن» و مانند آن، ولى ريشه اصلى آن، به طورى كه «راغب» در «مفردات» آورده، به معنى «قطع» است، و از آنجا كه هر وجود با عظمتى از موجودات ديگر جدا مى‌شود، اين واژه به معنى عظمت آمده است.