امام (عليه السلام) فرمود: به هنگام طرح مسئله حكمين من اين مطلب را گوشزد كردم ولى شما با من مخالفت كرديد. اكنون كه تعهّد داده ايم وميثاق بسته ايم، از ما درخواست بازگشت مى كنيد؟ خداوند مى فرمايد:(وَأَوْفُوا بِعَهْدِاللّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَلاتَنْقُضُوا الأَيْمانَ بَعْدَ تَوكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللّهُ عَلَيْكُمْ كَفِيلاً إِنَّ اللّهَ يَعَلَمُ ما تَفْعَلُونَ)(نحل:٩١) يعنى: به پيمان الهى، آن گاه كه پيمان بستيد، وفادار باشيد وسوگندهاى خود را بعد از استوار ساختن آنها مشكنيد، در حالى كه خدا را براين سوگندهاى خود ضامن قرار داده ايد، كه خدا از آنچه كه مى كنيد آگاه است.

حرقوص: اين گناهى است كه بايد از آن توبه كنى.

امام (عليه السلام):گناهى در كار نبود، بلكه يك نوع سستى در فكر وعمل بود كه از ناحيه شما بر ما تحميل شد ومن همان موقع شما را متوجه آن كردم و از آن بازداشتم.

زرعة بن نوح طائى:اگر از تحكيم دست بر ندارى، براى خدا وكسب رضاى او با تو مى جنگيم!

على(عليه السلام):بيچاره بدبخت! جسد كشته تو را در ميدان نبرد مى بينم كه باد بر آن خاك مى ريزد.

زرعه: دوست دارم چنين باشم.

على(عليه السلام):شيطان شما دو تن را گمراه كرده است.

مذاكرات بى ادبانه ووقيحانه حرقوص با پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) وامير مؤمنان (عليه السلام) آن گاه بر خلاف انتظار است كه او را يك مسلمان عادى بدانيم، در حالى كه وى از نظر مفسّران اسلامى[١] جزو منافقان بوده وآيه زير در باره او نازل شده است:

(وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدقاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطُوا مِنْها إِذا هُمْ يَسْخَطُون).(توبه:٥٨)

[١] مجمع البيان، ج٣، ص ٤٠.