علماى شيعه وگروهى از محدثان اهل تسنن اتّفاق نظر دارند كه وقتى آيه (وَآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ) نازل شد پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)فدك را به دختر خود فاطمه (عليها السلام) بخشيد.

سند حديث به صحابى بزرگ ابوسعيد خِدرى وابن عباس منتهى مى شود و از ميان محدّثان اهل تسنن افراد ذيل اين حديث رانقل كرده اند:

١ـ جلال الدين سيوطى، متوفاى سال ٩٠٩ هجرى، در تفسير معروف خود مى نويسد: وقتى آيه ياد شده نازل گرديد، پيامبر فاطمه را درخواست وفدك را به او داد.

ومى گويد:اين حديث را محدّثانى مانند بزاز وابو يَعلى وابن ابى حاتم وابن مردويه از صحابى معروف ابوسعيد خدرى نقل كرده اند.

ونيز مى گويد: ابن مردويه از ابن عباس نقل كرده است كه وقتى آيه ياد شده نازل گرديد، پيامبر فدك را به فاطمه تمليك كرد.[١]

٢ـ علاء الدّين على بن حسام معروف به متّقى هندى، ساكن مكّه ومتوفاى سال ٩٧٦ هجرى، نيزحديث ياد شده را نقل كرده است.[٢]

او مى گويد:محدّثانى مانند ابن النجار وحاكم در تاريخ خود اين حديث را از ابوسعيد نقل كرده اند.

[١] الدر المنثور، ج٤، ص ١٧٧، متن حديث چنين است:«لَمّا نُزِلَتْ هذِهِ الآيَةُ(وَ آتِ ذَاالْقُرْبى حَقَّهُ) دَعا رَسُولُ اللّهِ (صلى الله عليه وآله وسلم) فاطِمَةً فَأَعْطاها فَدَك».
[٢] كنزل العمّال، باب صله رحم، ج٢، ص ١٥٧.