رجال آسمانى قوانين الهى را بى پروا وبدون واهمه اجرا مى كردند وهرگز عواطف انسانى يا پيوند خويشاوندى ومنافع زودگذر مادى، آنان را تحت تأثير قرار نمى داد.پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)، خود پيشگامترين فرد در اجراى قوانين اسلامى بود ومصداق بارز آيه (وَلا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِم) [١] به شمار مى رفت.جمله كوتاه او در باره فاطمه مخزومى، زن سرشناس كه دست به دزدى زده بود، روشنگر راه و روش او در تأمين عدالت اجتماعى است.

فاطمه مخزومى زن سرشناسى بود كه دزدى او نزد پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) ثابت گرديد وقرار شد كه حكم دادگاه در باره او اجرا شود. گروهى به عنوان «شفيع» وبه منظور جلوگيرى از اجراى قانون پا در ميانى كردند وسرانجام اُسامة بن زيد را نزد پيامبر فرستادند تا آن حضرت را از بريدن دست اين زن سرشناس باز دارد. رسول اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) ازاين وساطتها سخت ناراحت شد وفرمود:

بدبختى امّتهاى پيشين در اين بودكه اگر فرد بلند پايه اى از آنان دزدى مى كرد. او را مى بخشيدند ودزدى او را ناديده مى گرفتند، ولى اگر فرد گمنامى دزدى مى كرد فوراً حكم خدا را در باره او اجرا مى كردند.به خدا سوگند، اگر دخترم فاطمه نيز چنين كارى كند حكم خدا را در باره او اجرا مى كنم ودر برابر قانون خدا، فاطمه مخزومى با فاطمه محمّدى يكسان است.[٢]

پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) امّت اسلامى را با اين انديشه پرورش داد، ولى پس از درگذشت آن حضرت، به تدريج، تبعيض در اجراى قوانين در پيكره جامعه اسلامى رخنه كرد. خصوصاً در دوران خليفه دوّم مسئله«عربيّت» ونژاد پرستى وتفاوت اين گروه با گروههاى ديگر به ميان آمد، امّا چنان نبود كه مايه شورش وانقلاب گردد. در دوران خلافت عثمان، مسئله تبعيض در اجراى قوانين به اوج خود رسيد وچنان

[١] مائده،٥٤.
[٢] الاستيعاب، ج٤، ص ٣٧٤.