امير مؤمنان به مبارك طبرى دستور داد كه فدك را، با تمام حدود وحقوق، به وارثان فاطمه باز گرداند وآنچه در دهكده فدك از غلامان وغلاّت وچيزهاى ديگر هست به محمّد بن يحيى بن حسن بن زيد بن على بن الحسين ومحمّد بن عبد اللّه بن حسن بن على بن الحسين باز گرداند.

بدان كه اين نظرى است كه امير مؤمنان از خدا الهام گرفته وخدا او را موفق ساخته است كه به سوى خدا وپيامبر تقرّب جويد.

اين مطلب را به كسانى كه از جانب تو انجام وظيفه مى كنند برسان ودر عمران وآبادى فدك وفزونى در آمد آن بكوش.[١]

فدك همچنان در دست فرزندان زهرا (عليها السلام) بود تا اينكه متوكّل براى خلافت انتخاب شد.وى از دشمنان سرسخت خاندان رسالت بود.لذا فدك را از فرزندان حضرت زهرا (عليها السلام) باز گرفت وتيول عبد اللّه بن عمر بازيار قرار داد.

در سرزمين فدك يازده نخل وجود داشت كه آنها را پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) به دست مبارك خود غرس كرده بود ومردم در ايّام حج خرماهاى آن نخلها را به عنوان تبرّك وبه قيمت گران مى خريدند واين خود كمك شايانى به خاندان نبوّت بود.

عبد اللّه ازاين مسئله بسيار ناراحت بود. لذا مردى را به نام بشيران رهسپار مدينه ساخت تا آن نخلها را قطع كند.وى نيز با شقاوت بسيار مأموريت خود را انجام داد، ولى وقتى به بصره بازگشت فلج شد.

از آن دوره به بعد، فدك از خاندان نبوت سلب شد وحكومتهاى جائر از اعاده آن به وارثان حضرت زهرا (عليها السلام) خوددارى كردند.

[١] فتوح البلدان، صص ٤١ـ ٣٩; تاريخ يعقوبى، ج٣، ص ٤٨.