امام (عليه السلام) وارد مسجد شد وبه نماز ايستاد وتكبير افتتاح گفت و پس از قرائت به سجده رفت. در اين هنگام ابن ملجم در حالى كه فرياد مى زيد:«للّهِ الْحُكْمُ لا لَكَ يا عَلِيُّ»، با شمشير زهر آلود ضربتى بر سر مبارك على (عليه السلام) وارد آورد. از قضا اين ضربت بر محلى اصابت كرد كه سابقاً شمشير عمرو بن عبدود بر آن وارد شده بود[٢] وفرق مبارك آن حضرت را تا پيشانى شكافت.

مرحوم شيخ طوسى در «امالى» حديث ديگرى از امام على بن موسى الرضا (عليه السلام) از پدران گراميش از امام سجاد (عليه السلام) نقل مى كند:

ابن ملجم در حالى كه على (عليه السلام) در سجده بود، ضربتى بر فرق مبارك آن حضرت وارد ساخت.[٣]

مفسّر معروف شيعه ابوالفتوح رازى در تفسير خود نقل مى كند:على (عليه السلام) در نخستين ركعت از نمازى كه ابن ملجم او را ضربت زد، يازده آيه از سوره انبياء راتلاوت كرد.[٤]

دانشمند معروف اهل تسنّن سبط ابن جوزى مى نويسد:هنگامى كه امام در محراب قرار گرفت چند نفر به او حمله كردند وابن ملجم ضربتى بر آن حضرت فرود

[١] مروج الذهب، ج٢، ص ٤٢٩; مقاتل الطالبيين، ص ٣١.
[٢] كشف الغمّة، ج١، ص ٥٨٤.
[٣] بحار الأنوار، نقل از امالى، ج٩، ص ٦٥٠(طبع قديم).
[٤] تفسير ابو الفتوح رازى، ج٤، ص ٤٢٥.