اكنون كه در باره اين افراد به توافق نرسيديم بايد طرحى ديگر پيشنهاد كنى شايد در آن به توافق برسيم. در اين هنگام طرفين به تشكيل جلسه سرّى مبادرت كردند ودر آن به توافقى رسيدند كه ياد آور مى شويم:

ابوموسى: نظر من اين است كه هر دو نفر (على ومعاويه) را از خلافت خلع كنيم وسرنوشت خلافت را به شوراى مسلمانان واگذاريم تاهركسى را كه خواستند به عنوان خليفه برگزينند.

عمروعاص: موافقم وبايدنظر خود را به طور رسمى اعلام داريم.

ناظران وديگر كسانى كه در انتظار رأى حكمين بودند دور هم گرد آمدند تا به سخنان داوران گوش فرا دهند. دراين هنگام عمرو از بلاهت وسادگى ابوموسى استفاده كرد و او را مقدّم داشت كه مجلس را افتتاح كند ونظر خود را اظهار نمايد. ابوموسى، نيزغافل از آنكه ممكن است عمروعاص پس از سخنان وى از تأييد نظرى كه در خفا بر آن توافق كرده بودند خوددارى كند، شروع به سخن كرد وگفت:

من وعمروعاص بر مطلبى اتّفاق نظر پيدا كرديم واميدواريم كه صلاح ورستگارى مسلمين در آن باشد.

عمروعاص: صحيح است ; به سخن خود ادامه بده.