آرى،در اين ميان ابن هشام در سيره(ج١، ص٤٨٣) وطبرى در تاريخ خود (ج٢، ص٩٩) از آن گفتار يادى كرده اند وكسانى همچون ابن اثير در تاريخ كامل(ج٢،ص٣٧٢) وديگران نيز كه آن را نقل كرده اند همگى از سيره ابن هشام ويا تاريخ طبرى گرفته اند.

بنابر اين مسلّم نيست كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) اين مطلب را گفته باشد واگر هم گفته باشد به هيچ وجه معلوم نيست كه هر دو مطلب را (نرسيدن آسيب وردّ امانتهاى مردم) در همان شب نخست گفته باشد; به گواه اينكه اين حادثه را علما ومورخان شيعه وبرخى از سيره نويسان اهل تسنن به صورت ديگرى نقل كرده اند. اينك توضيح مطلب:

دانشمند معروف شيعه، مرحوم شيخ طوسى، در امالىِ خود دنباله واقعه هجرت را كه منتهى به نجات پيامبر شد چنين مى نويسد:

شب هجرت سپرى شد وعلى (عليه السلام) از محل اختفاى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) آگاه بود وبراى فراهم ساختن مقدمات سفر پيامبر لازم بود شبانه با او ملاقات كند.[١]

پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) سه شب در غار ثور بسر برد. در يكى از شبها حضرت على (عليه السلام) وهند بن ابى هاله فرزند خديجه به غار رفتند وبه محضر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)رسيدند. پيامبر دستورهاى زير را به حضرت على داد:

١) دو شتر براى من وهمسفرم آماده كن.(در اين موقع ابوبكرگفت: من قبلاً دو شتر براى اين كار آماده كرده ام. پيامبر فرمود: در صورتى اين دو شتر را از تو مى پذيرم كه پول هر دو را بپردازم. سپس به على دستور داد كه پول شتران را بپردازد».

[١] اعيان الشيعة، ج١، ص ٢٣٧.