مى كردند، همگى ودر رأس آنان عَدى بن حاتم، به على (عليه السلام)عشق مىورزيدند. عدى به حضور على (عليه السلام) رسيدوگفت: مردى از قبيله ما به نام خفاف براى ديدار پسر عموى خود حابس عازم شام است.خفاف فردى خطيب وسخنور وشاعر است.اگر اجازه بفرماييد به او بگوييم با معاويه ملاقات كند وبا تشريح موقعيت شما در مدينه وعراق روحيه معاويه وشاميان را بشكند.امام (عليه السلام) با پيشنهاد عدى موافقت فرمود و او راهى شام شد وبر پسر عموى خود حابس وارد شد وبه او گفت كه وى در حادثه قتل عثمان در مدينه بوده،سپس در ركاب على (عليه السلام) از مدينه به كوفه آمده است واز اوضاع كاملاً آگاه مى باشد. مذاكره دو پسر عمو به آنجا منتهى شد كه روز بعد به حضور معاويه بروند واو را از وقايع آگاه سازند. فرداى آن روز هر دو به ملاقات معاويه رفتند. حابس به معرّفى پسر عموى خود پرداخت وگفت كه او در حادثه«يوم الدار» وقتل عثمان حضور داشته وبا على به كوفه آمده است ودر گفتار خود كاملاً مورد اطمينان است.معاويه رو به خفاف كرد وگفت: از جريان عثمان ما را آگاه ساز.

خفاف با جمله هاى فشرده رويداد قتل عثمان را چنين بيان كرد:

مكشوح او را محاصره كرد وفردى به نام حكيم فرمان حمله داد. محمّد بن ابى بكر وعمّار مباشر قتل بودند وسه نفر، عدى بن حاتم واشتر نخعى وعمرو بن الحمق در اين واقعه فعّال بودند، همچنان كه طلحه وزبير در قتل سعى بليغ داشتند.ومبرّاترين فردِ اين گروه على است كه در قتل عثمان نقشى نداشت.

معاويه گفت: بعد چه شد؟

خفاف گفت: مردم پس از قتل عثمان، در حالى كه هنوز جنازه او بر زمين بود، پروانه وار بر على هجوم بردند، به نحوى كه كفشها گم شد و رِداها از دوشها بيفتاد وافراد پير به زير دست وپا رفتند وهمگى با على به عنوان امام وپيشوا بيعت كردند. وقتى پيمانشكنى طلحه وزبير پيش آمد، امام آماده حركت شد ومهاجران وانصار سبكبالان با او به حركت در آمدند. اين حركت بر سه نفر به نامهاى سعد بن