زيرا عشق به شهادت چيزى جز تبلور باشكوه و حماسه‌آفرين ايمان و تعهد راستين مكتبى نيست. به همين دليل است كه مرگ سرخ در بستر جهاد در راه خدا مقدس‌ترين آرمان يك مسلمان متعهد در طول زندگى اوست و مى‌بينيم در صدر اسلام بالاترين حماسه‌هاى تاريخ را همين عاشقان شهادت به وجود آوردند و خواسته آنان از پيامبرشان اين بود كه همواره از حضورش مى‌خواستند كه از خدا بخواهد شهادت نصيبشان نمايد و در مضامين بهترين دعاها در مقدس‌ترين ماهها به عنوان يك نياز و آرزو آمده است.

همين آرمان بود كه تربيت يافتگان مكتب اسلام را در جبهه‌هاى جنگ آن‌چنان بى‌تاب مى‌كرد كه بر هم پيشى مى‌گرفتند و در مرگ مسابقه مى‌گذاردند و محروميت از شهادت را بر خود گران و ناگوار مى‌ديدند و چه حماسه‌ها كه نيافريدند و چه افتخارها كه در تاريخ جهان به ثبت نرسانيدند.

نمونه اين حماسه‌هاست كه در مورد خثيمه‌ها و فرزندانش و عمرو بن جموح‌ها و فرزندان وى و مادرانى چون همسر عمرو بن جموح و ياران جانباز حسين بن على (ع) و همچنين در تداوم اين راه سرخ، امروز فرزندان انقلاب اسلامى ايران در صحنه‌هاى جهاد بالاخص در پيكار بر عليه استكبار جهانى و همدستانش قربانيهايى كه مى‌دهند، به ايمان و مكتب و انسان حيات جاودانه مى‌بخشد.

«فقلت: يا رسول الله، او ليس قد قلت لى يوم احد حيث استشهد من استشهد من المسلمين، و حيزت عنى الشهادة، فشق ذلك على، فقلت لى: «أبشر، فانَّ الشهادة من ورائك‌؟» فقال لى: «ان ذلك

[١] . بقره، آيه ١٤٣.

[٢] . نساء، آيه ٣٣.

[٣] . بحارالانوار، ج ١٠٠ ص ١٠ و ج ٧٤ ص ٦١.