سوء استفاده از قانون جهاد را براى مقاصد ماجراجويى و سلطه جويى و رسيدن به منافع مادى و استثمار ملتها، به شدت محكوم مى‌كند: (وَ لا [١] ٦ [٤] ٨; تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقىٰ إِلَيْكُمُ اَلسَّلاٰمَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ اَلْحَيٰاةِ اَلدُّنْيٰا فَعِنْدَ الله مَغٰانِمُ كَثِيرَةٌ‌)١ «به آن كس كه به شما سلام كند، نسبت كفر ندهيد تا بهانه‌اى باشد براى آنكه جان و مالش را حلال بدانيد و متاع ناچيز دنيا را به غنيمت ببريد، در حالى كه غنايم بيشمار نزد خداوند است».

مارسل بوازار حقوقدان مسلمان سويسى پيشداورى و برداشت منفى غرب را در زمينه اهداف جهاد چنين ترسيم نموده است: «اسلام دينى جنگ طلب است كه از طريق جهاد، مسلمانان را ترغيب مى‌كند تا اسلحه به‌دست گيرند و مردم را بزور به قبول ايمان وادار كنند و كسانى را كه از قبول آن سر باز زنند از ميان بردارند.» [٢]

پيش از وى كسانى نيز مانند جان ديان پورت، عذر تقصير غربيان را در ارائه تصوير نامطلوب از جهاد به پيشگاه اسلام و قرآن و پيامبر اكرم (ص) ابراز نموده‌اند. [٣] لكن در اين ميان آراء برخى از فقهاى اسلام نيز در تشويه چهره جهاد بى‌تأثير نبوده است چنانكه بسيارى از اعمال كسانى كه به عنوان مسلمان و تحت شعار مقدس جهاد در طول تاريخ اسلام دست به پيكار نظامى زده‌اند خود زمينه چنين برداشتهاى نادرست را فراهم كرده است.

اين پيشداورى در حالى است كه كلمه حرب به معنى جنگ در قرآن كه در شش مورد به كار رفته است تنها يك مورد آن به اسلام و مسلمان نسبت داده شده است و موارد ديگر به عنوان عملى نامشروع كه دشمنان دست به آن مى‌زنند تلقى گرديده است.٤

در يكى از اين آيات، عكس‌العمل شريعت اسلام در برابر جنگ‌افروز چنين بيان شده است:

[١] . نساء، آيه ٩٤.

[٢] . انساندوستى در اسلام، ص ١٩١ و پانويسى همان.

Bechsblchy, Mohammad, A, Las Felations Internationales Islamiquse.

[٣] . رك: جان ديان پورت، عذر تقصير به پيشگاه قرآن و محمد (ص).

[٤] . در آيات: ١٠٧ سوره توبه، ٣٣ و ٣٤ سوره مائده، ٥٧ سوره انفال، حرب به عنوان يك اقدام از طرف دشمنان مطرح شده است.