٢. هدفهاى اقتصادى به معنى استقرار عدالت و قسط يكى از ويژگى‌هاى مبارزات پى‌گير امام (ع) در همه شرايط و حالات بوده است. چه هنگامى كه در كنار پيامبر مى‌جنگيد، چه در دوران خلفا و چه در زمان خلافت خويش. اما نه به عنوان يك هدف اصلى براى مال اندوزى و دنيا پرستى و رسيدن به متاع بى‌مقدار دنيا، بلكه به خاطر تحقق عدالت و قسط و تأمين حقوق مشروع مردم.

٣. هدف اصلى از جهاد و پيكار مسلحانه با دشمنان، بازگرداندن نشانه‌ها و دلايل هدايت و راه و رشد فكرى دادن به مردم در جهت انتخاب راه زندگى است. تا توده‌ها با رهايى از سلطه دشمنانشان، با فكر و اراده آزاد، در آن نشانه‌ها و دلايل بيانديشند و راه مطلوب خود را بازيابند.

٤. اسلام در پايان اين جهاد رهايى بخش، به آرمان مقدس بازسازى جامعه‌ها و اصلاح كشورها دست مى‌يازد و ريشه‌هاى سلطه بشرى و زور و ظلم را مى‌كند، گندابهاى فساد و تباهى را مى‌خشكاند و عقب افتادگيها، خرابيها، كم كاريها، بى‌نظميها و نابرابريهاى ظالمانه را درمان مى‌كند.

٥. تأمين اين دو هدف اساسى و اصلى كه انگيزه جهاد مقدس محسوب مى‌گردد و نتيجه شايان توجه و ارزشمند را بدنبال مى‌آورد:

الف -

امنيت ستمديدگان و مستضعفان در برابر ظالمان و مستكبران كه اين نتيجه را مى‌توان بازتاب هدف دوم دانست. زيرا اصلاح و بازسازى جامعه، اين امكان را به ستمديدگان و مستضعفان خواهد داد كه به دور از احساس سايه شوم ستمكاران و مستكبران بر بالاى سر خود، آزاد فكر كنند و آزاد انتخاب نمايند، و در تعقيب و انجام خواسته‌هاى مشروع خود احساس امنيت كنند.

ب -

براه افتادن نظام خدايى و برقرارى سيستم قانونمندى و حدود تعطيل شده قوانين خدا در زمين، اين نتيجه كه بازتاب هدف اول جهاد مى‌باشد، نه به صورت اجبار و تحميل، بلكه به آن شكل كه جامعه پس از دستيابى به نشانه‌هاى منطقى و دلايل قابل قبول به عنوان سيستم ايده‌آل خود، خواهان تحقق و استقرار آن مى‌گردد.

٦. امام در اين جملات به‌طور ضمنى به انحرافها، تحريف معالم، افساد در بلاد، عدم امنيت مستضعفان، ستمها و تعطيل قوانين خدا در خلافتهاى پيش از خود اشاره مى‌كند. يكى