يعنى اقدام به عمليات مسلحانه با دشمن تعريف شده است [١] و در زبان فارسى از آن به جنگ تعبير مى‌شود كه خود شامل معانى مختلفى چون كارزار، نبرد، پيكار، ستيز و رزم مى‌گردد. [٢]

در بررسى حقوقى مسأله جهاد، ناگزير بايد به اين نكته توجه داشت كه در قرآن هر دو عنوان جهاد و قتال به چشم مى‌خورد و از مجموع آيات مربوط به اين دو عنوان استفاده مى‌شود كه جهاد نوعى از قتال است كه داراى شرايط و خصوصيات محدود كننده مى‌باشد.

چنانكه جهاد مورد بحث نيز خود يكى از مصاديق جهاد به معنى عام مى‌باشد كه به جهاد با نفس و جهاد با دشمن تقسيم مى‌گردد.

در ديدگاه فقهى بى‌شك جز عنصر قتال و جنگ مسلحانه عنصر معنوى ديگرى در صدق عنوان جهاد منظور گرديده است كه مبين قصد و انگيزه مجاهدان مى‌باشد و بايد اين قصد و

[١] . رك: دكتر وهبة الزحيلى، آثار الحرب فى‌الاسلام، ص ٣١.

[٢] . لغتنامه دهخدا، ج ٥ ص ٦٩١٨.