مباحثى كه در اين فصل مورد بررسى قرار مى‌گيرد در واقع پاسخى است به سؤالى كه به‌طور منطقى از مباحث گذشته در ذهن شكل مى‌گيرد تأكيدى بر اثبات اينكه خط مشى اصلى اسلام در سياست خارجى و روابط بين‌الملل استراتژى صلح است و جنگ تنها در شرايط خاصى مشروعيت پيدا مى‌كند؛ طبعاً اين سؤال را در پى دارد كه اگر چنين است، در اسلام چه تدبيرى براى حذف جنگ در روابط ملتها انديشيده شده و راههاى كمك به جلوگيرى از جنگ چيست‌؟.

كليه مباحثى كه در اين فصل ارائه مى‌شود در حقيقت پاسخ يا پاسخهايى است كه از متون و نصوص اسلامى در رابطه با اين سؤال مى‌توان به‌دست آورد. راههاى كمك به كنترل يا حذف جنگ را در انديشه سياسى اسلام مى‌توان در موارد زير خلاصه كرد:

١. محدوديتهاى مكانى.

٢. محدوديتهاى زمانى جنگ.

٣. زمينه‌هاى خلع سلاح.

٤. محدوديتهاى تسليحاتى.