على (ع) به هنگام اعلان برائت، مردم را مخاطب قرار داده و آيات برائت و احكام مربوط به مشركان را با صداى بلند براى مردم بيان مى‌نمود مشابه اين حالت، در شرايط فعلى همان اجتماع حجاج و ايراد قطعنامه يا سخنرانى سات كه متينگ ناميده مى‌شود.

بى‌گمان شيوه‌هاى اعلان برائت منحصر به اين حالت خاص نيست بلكه مى‌تواند در راستاى اهداف آن به روشهاى ديگر و متفاوتى انجام پذيرد، مانند راهپيمايى، صدور اعلاميه و پيام، توسط رسانه‌هاى گروهى چنانكه از نظر محتوا نيز مى‌تواند به صورت شعارهاى شعور آفرين، بيان جنايات، جرائم، اعمال تجاوزكارانه استكبار، تهديد قدرتهاى سلطه‌جو، تقويت روحيه امت مسلمان، آشنا كردن آنان با خطرات بالفعل و بالقوه استكبار، افشاى عملكردها، برنامه‌ها و خط مشيهاى دشمنان اسلام و امت اسلامى انجام گيرد.

مبحث سوم: زمينه‌هاى خلع‌سلاح از ديدگاه اسلام

بررسى مسأله خلع سلاح باديد فلسفى ما را به يك بن‌بست مى‌كشاند. زيرا صرفنظر از مشكل ضمانت اجرا اصولاً خلع سلاح به معناى دقيق آن هرگز امكان‌پذير نيست و البته نابود كردن سلاحها با وجود تكنولوژى تسليحاتى همواره اين امكان را فراهم مى‌سازد كه در كمترين زمان و با ناچيزترين وسايل عادى، دارندگان تكنولوژى نظامى به سلاح مورد نظر دست يابند.

بدين‌ترتيب اين مشكلات عقلانى نبايد راه را براى تعقيب و اعمال سياست خلع سلاح به عنوان يك عامل بازدارنده از جنگ و حتى عاملى براى كمك به حذف جنگ مسدود سازد.

حتى به‌جاى خلع سلاح مى‌توان كاهش تسليحات نظامى، يا كنترل و حذف برخى از سلاحهاى هولناك را به عنوان اقدامى مؤثر در كمك به حذف جنگ، مورد بررسى قرار داد.

اهميت اين مسأله در قدمت تاريخى آن است، شعار سنتى جنگ جوانمردانه و يا عادلانه در واقع مبين يك قاعده عرفى در مسير محدود كردن هدفها و استفاده از جنگ‌افزارها و

[١] . همان و تفسير الميزان، ج ٣ ص ١٧٠.