فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٥٩ - بخش دوم ماهيت جهاد و اقسام آن
تسليم در برابر منطق و عقلند و نه حدود و قانون خدا را مراعات مىكنند و عليرغم ادعايشان، خدا و دين حق را گردن نمىنهند و زندگى و همزيستى توأم با تفاهم با مسلمين را هم رد مىكنند، متجاوزانى هستند كه اسلام در برابر آنها به جنگ تدافعى متوسل مىشود تا حداقل پيمانهاى دوجانبه شرافتمندانهاى را بپذيرند.
(قٰاتِلُوا اَلَّذِينَ لاٰ يُؤْمِنُونَ بِالله وَ لاٰ بِالْيَوْمِ اَلْآخِرِ وَ لاٰ يُحَرِّمُونَ مٰا حَرَّمَ الله وَ رَسُولُهُ وَ لاٰ يَدِينُونَ دِينَ اَلْحَقِّ مِنَ اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْكِتٰابَ حَتّٰى يُعْطُوا اَلْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صٰاغِرُونَ).١
«بجنگيد با آنها كه نه به خداوند و نه به روز جزا ايمان مىآورند و نه حرمات و قوانين خدا و پيامبرش را محترم مىشمارند و نه دين حق را مىپذيرند، از آنها كه صاحبان كتاب آسمانيند، تا آنكه حاضر به قرارداد شوند و با توانايى كه دارند جزيه بپردازند و به حكومت اسلام گردن نهند».
٨. در مواردى كه مسلمين در معرض خطر حمله و تهديدهاى جدى قرار گرفته باشند كه اگر جلوگيرى نكنند، غافلگير خواهند شد.
(يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا قٰاتِلُوا اَلَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ اَلْكُفّٰارِ وَ لْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً وَ اِعْلَمُوا أَنَّ الله مَعَ اَلْمُتَّقِينَ). [٢]
«اى مردم مؤمن با كسانىكه در پشت سرتان قرار گرفته و در همسايگى و نزديكيهايتان قدرت تهاجمى را آماده كردهاند، و هر لحظه احتمال حمله، شما را تهديد مىكند، بجنگيد و آنها بايد از شما در برابر تهديدى كه مىكنند، خشونت و عمل جدى ببينند و بدانيد خدا همراه متقيان است».
٩. گروه و جبهههاى درگير جنگ با ديگران كه مرتكب تجاوز و ظلم مىشوند و جنگ افروزان و زورگويانى كه به اتكاء قدرت بر عليه ملتها و گروههاى ديگر مىتازند. اسلام با اعلان جنگ به متجاوزان زورگو از حق كشورها و ملتها و گروههايى كه مورد تهاجم و تجاوز قرار گرفتهاند دفاع مىكند.
(وَ إِنْ طٰائِفَتٰانِ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ اِقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمٰا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدٰاهُمٰا عَلَى اَلْأُخْرىٰ فَقٰاتِلُوا اَلَّتِي تَبْغِي حَتّٰى تَفِيءَ إِلىٰ أَمْرِ الله فَإِنْ فٰاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمٰا بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ الله يُحِبُّ اَلْمُقْسِطِينَ). [٣]
«اگر دو گروه از مؤمنان درگير شدند و به جنگ پرداختند، شما بين يكى از آنها صلح
[١] . توبه، آيه ٢٩.
[٢] . توبه، آيه ١٢٣.
[٣] . حجرات، آيه ٩.