و اقامتگاه پيامبر (ص) در دشوارترين شرايط زندگيش و در آغاز وحى بوده است. خانه‌اى كه پيامبر (ص) پس از تحمل سنگينى وحى در كوه حرا و شنيدن (اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ‌) به اين خانه پناه برد و در آغوش اين خانه عشق و ايمان آسايش يافت. خانه باصفايى كه پيامبر (ص) و خديجه از پنجره كوچك آن با يك چشم دنياى بزرگ اسلام فراگير و فاتح را و با چشم ديگر سعادت آخرت جاودانه را مى‌ديدند.

خانه‌اى كه پس از انجام مراسم عقد ازدواج پيامبر (ص) و خديجه، با تعبير شيواى وصف‌ناپذير خديجه كه گفت:

«الى بيتك يا محمد (ص)»

خانه آرامش بخش پيامبر (ص) شد.

خانه‌اى كه سه فرزند پيامبر (ص) در آن تولد يافت، آرى خانه‌اى كه فاطمه در آن چشم به جهان گشود و جهانى را با وجود خود آراسته ساخت.

اين خانه همان جايگاه ملكوتى رفيعى است كه ليلة المبيت امير مؤمنان على (ع) در آن بوقوع پيوست و از همين خانه، هجرت آغاز گرديد.

چه خانه با بركت و بافضيلتى، با چه خاطره‌ها و حوادث تاريخ‌سازى كه قرنها مورد احترام مسلمانان بود و امرا و سلاطين مسلمان هر كدام با خدمتى كه به اين جايگاه مقدس تقديم مى‌نمودند قدمى در احياى خاطره‌هاى فراموش نشدنى بر مى‌داشتند لكن خزان اين خانه با تمامى شكوه و عظمتش با سلطه آل سعود پايان پذيرفت و ابتدا تخريب و سپس روى اين كاشانه ملكوتى مدرسه اطفال بنا كردند، البته ديرى نپاييد همين مدرسه نيز به كعبه آمال عاشقان مبدل گشت و امروز ميدان ترمينال اتوبوسهاى ساخت غرب جاى آنهمه شكوه و عظمت را گرفته است.

١٨. خانه ابو طالب و محل تولد على (ع):

اين خانه خاطره زندگى سه شخصيت با عظمت را با خود دارد، ابو طالب كه سرپرست خانه بود و على (ع) كه فرزند اين خانه و پيامبر (ص) كه در دامن محبت ابو طالب دوران كودكى خود را در اين خانه گذرانده است.

آيا در سراسر جهان و تاريخ نمونه اين شكوه و عظمت را مى‌توان يافت، خانه‌اى به عظمت دنيا و به فراخى آخرت جاويدان، اما چه سرنوشتى كه بايد اين همه شكوه در زير اسفالتهاى ترمينال اتوبوسهاى مكه مدفون گردد و از آن شگفت‌انگيزتر صداى اعتراضى نيز به گوش نرسد.