اقتدار عالى پاسدارى از صلح جهانى مطرح مى‌كند و در چنين شرايطى بهايى كه با سياست انعطاف‌پذيرى براى رسيدن به صلح پرداخت مى‌شود چندان هم گران و سنگين نخواهد بود.

از سوى ديگر گرچه‌كارآيى سياست انعطاف‌پذيرى در كوتاه مدت نمى‌تواند اميدوار كننده باشد ولى در دراز مدت قادر است آثار شكوهمندى را در صلح جهانى به وجود آورد.

درست به عكس سياست مقاومت و تلافى همه جانبه كه در كوتاه مدت موفق و كارساز ولى در درازمدت به بال گردن و قيد و بند اسارت تبديل مى‌شود.

چنانكه سياست جانسون در ويتنام اين فرضيه را به اثبات رساند و امريكا با پرداخت بهاى سنگينى خود را از دامى كه با اعمال سياست تلافى همه جانبه افتاده بود، نجات داد.

اگر دو نظريه مورد بحث را در شرايط استراتژيهاى نظامى موجود مورد بررسى قرار دهيم، بى‌شك زيانهاى ناشى از سياست سرسختانه و تهاجمى بهتر و بيشتر جلوه خواهد كرد.

با توجه به عواملى مانند «ضربه اول نابود كننده»، «نابودى نيروهاى ضربتى استراتژيك» و «مسائل محرمانه جنگ ستارگان» و امثال آن به نظر مى‌رسد كاربرد سياست «سرسختى انعطاف‌ناپذير» به قدرى كاهش مى‌يابد كه تنها ديوانه‌ها و جنايتكاران جنگى جرأت اقدام به آن را پيدا مى‌كنند.

حتى اگر مسأله را در شرايط متوسط نظامى هم بررسى نماييم، نتيجه‌اى بهتر از اين نمى‌گيريم. زيرا عمليات نظامى در چنين شرايطى هم كه همراه با سلاحهاى كشتار جمعى است همواره غير عادلانه و ناجوانمردانه و عليرغم كنوانسيونهاى بين‌المللى مربوط به قواعد، حقوق جنگ، آثار كشتار و تخريب در عمل فراتر از كشتار نظاميان و تخريب مراكز نظامى مى‌باشد.

جنگ شهرها، مورد حمله قرار دادن مراكز آموزش، تخريب پلهاى ارتباطى غير نظامى، هدف قراردادن وسائل جمعى ترابرى و دهها نمونه ديگر كه در جريان جنگ تحميلى عراق بر عليه ايران توسط نيروهاى متجاوز عراقى انجام گرفت و به صورتهاى ديگر در بوسنى هرزگوين و لبنان به وقوع پيوست مواردى هستند كه با مطالعه آنها مى‌توان به حجم عظيم فاجعه ناشى از اعمال سياست سرسختانه و تلافى‌جويانه انعطاف‌ناپذير پى برد.

موضع‌گيرى رهبر كبير انقلاب اسلامى حضرت امام راحل (قده) در قبال جنايت هولناك امريكا در جريان هدف قراردادن هواپيماى غير نظامى جمهورى اسلامى ايران يك نمونه