مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٠٤ - قرّاء سبع&#١٧٢٨ مشهوره و مقدار حجّیّت قرائت آنها

لیکن قرائت مَلِک أحسن و أعمّ و أشمل و أنسب است؛ و الله العالم.[١]

قرّاء سبعۀ مشهوره و مقدار حجّیّت قرائت آنها

· سیوطی در کتاب الإتقان فی علوم القرآن، در طبع اوّل، مطبعة موسویّه بالدّیار المصریّة، سنة ١٢٧٨ هجری، در جلد اوّل، صفحه ٩١، گوید:

فَصلٌ: المُشتَهِرون بأقْرَءِ القرآن من الصَّحابة سبعةٌ: عثمان، و علیّ، و اُبَیّ، و زید بن ثابت، و ابن‌مسعود، و أبوالدَّرداء،‌ و أبوموسی الأشعریّ؛ کذا ذکرهم الذَّهبی فی طبقات القرّاء‌.

و سپس پس از آنکه طبقات قرّائی را که از اینان اخذ کرده‌اند و در مکّه و کوفه و بصره و مدینه و شام منتشر بوده مفصّلاً و یکایک نام می‌برد، می‌گوید:

و اشتهر من هؤلاء فی الآفاق الأئمّة السّبعة:

نافع، و قد أَخذَ عن سَبعینَ مِن التّابعین منهم أبوجعفر.

و ابنُ‌کثیر، و قد أَخذ عن عبدالله بن السّائِب الصّحابیّ.

و أَبوعَمرو، و قد أَخذ عن التابعین.

و ابنُ‌عامر، و أَخذ عن أَبی‌الدّرداء و أصحاب عثمان.

و عاصم، و أَخذ عن التابعین.

و حمزة، و أَخذ عن عاصم و الأَعمش و السَّبیعی و منصورِبن معتمِر و غیرِه.

و الکسائی، و أَخذ عن حمزة و أبی‌بکربن عیّاش.

ثم انتشرت القراءات فی الأَقطار و تَفَرَّقُوا أُممًا بعد أُمَمٍ، و اشتَهر من رواة کلِّ طریقٍ من طرقِ السبعة راویان:

فعن نافعٍ، قالونُ و وَرش عنه.

و عن ابنِ‌کثیر، قُنبلٌ و البَزّیّ عن أصحابه عنه.

[١]ـ جهت اطلاع بیشتر پیرامون این مطلب به نور ملکوت قرآن، ج ٤، ص ٤٧١ مراجعه شود. (محقّق)