مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٤ - برخورد صاحب صحیف&#١٧٢٨ ثالثه به سندهای دیگر و به دعاهای دیگر

فی أدعیّة‌ أمیرالمؤمنین علیهالسّلام باهرةً؛ إلّا أنّ غایةَ امتیاز الأدعیة المذکورة فی مطاوی الصّحیفة الکاملة السّجادیّة ـالمعروفة‌ بین أصحابنا الإمامیّة تارةً‌ بزَبور آل محَمَّد علیهالسّلام، و تارةً‌ بإنجیل أهل البیت صلوات الله علیهم أجمعینـ فی تلک الصِّفات و الفضایل و الدّرجات من بینها و نهایة الاعتماد علیها ممّا لا یخفی علی أُولی النُّهی؛ لأنّ‌ تواترَ أدعیتها و جَزالة مَعانیها و لَطافة ألفاظها و طَرافة عباراتها بل إعجازَها و إفحامها ممّا قد أغنانا من مَئونة إیراد الحجج فی إثباتها أو تجشّمِ زحمةٍ فی ذکر أسانیدها و طُرُقها إلی مولانا السّجاد الّذی هو قائلها.»

صاحب صحیفۀ ثالثه: ما به سندهای دیگری، و به دعاهای دیگری اضافه بر این ادعیّه، برخورد کرده‌ایم

[برخورد صاحب صحیفۀ ثالثه به سندهای دیگر و به دعاهای دیگر]

صفحه ١١: «بل قد اطَّلَعنا علی عدّة نسخ من الصّحیفة الشّریفة الکاملة السّجادیّة بطرق أُخری أیضًا غیرِ مشهورة قد تَربو علی العشرة الکاملة سوی الطّریقة المعروفة المُشار إلیها للصّحیفة المتداولة الشّایعة.

و من جملة ذلک عدّة روایات لها من القدماء؛ کروایة محَمَّد بن الوارث عن الحسین بن أشکیب الثّقة الخراسانیّ من أصحاب الهادی و العسکری، عن عمیر بن هارون المتوکّل البلخیّ، الّتی رأینا نسخةً عتیقة منها بخطّ ابن‌مقلة الخطّاط المشهور الّذی هو واضعُ خطّ النّسخ فی زَمَن الخلفاء العبّاسیّة، و ناقِلُه عن الخطّ الکوفیّ.

و روایةِ ابنِ‌أشناس البزّاز، العالم المشهور.

و روایةِ الشّیخ الفقیه أبی‌الحسن محَمَّد بن أحمد بن علیّ بن الحسنبن شاذان عن ابن عیّاش الجوهریّ‌؛ فإنّه یَروی فی صحیفته عن أبی‌عبدالله أحمدبن محَمَّد بن عبیدالله بن الحسن بن أیّوب بن عیّاش الجوهریّ الحافظ ببغداد فی داره علی الصّراط بین