مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٧٠ - ابوهریره با بیش از پنج هزار حدیث و کمترین زمان مصاحبت با رسولخدا!
و فی الأساس لجار الله: ”علیٌّ مع الحال المُضیرة[١] خیرٌ من مُعاویة مع المَضِیرة.“»
[حدیث زُرْ غِبًّا تَزْدَد حُبًّا]
صفحه ١٩٩: «قال رسول الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم لأبیهریرة ذات یوم: ”زُرْ غِبًّا تَزدَدْ حُبًّا.“[٢] و قد کان صلوات الله علیه نِعم المؤدِّب لأصحابه، و کان دائمًا یَتولّاهم بحکمته، و یغرِس فیهم مکارمَ أخلاقه بسیرته؛ و ما کان له (صلّی الله علیه (و آله) و سلّم) أن یذَرَ مثلَ أبیهریرة علی ما کان علیه مِن غِشیان البیوت فی کلّ وقت، یَقبَله هذا و یصدُّه ذاک، من غیر أن یُؤدِّبه بأدبه العالی. و کان سبب ذلک أنّه صلّی الله علیه (و آله) و سلّم قال له: ”أین کنتَ أمسَ یا أباهریرة؟“ قال: زُرتُ أُناسًا من أهلی. فقال: ”یا أباهریرة، زُرْ غِبًّا تَزدَدْ حُبًّا.“»
[ابوهریره با بیش از پنج هزار حدیث و کمترین زمان مصاحبت با رسولخدا!]
صفحه ٢٠٠: «کثرةُ أحادیثه أجمَع رجالُ الحدیث علی أنّ أباهریرةَ کان أکثَر الصَّحابة حدیثًا عن رسول الله، علی حین أنّه لم یصاحب النّبیّ إلّا عامًا و تسعةَ أشهر!
و قد ذکر أبومحَمَّد ابنحزم أنّ مُسنَدَ بَقیّ بن مَخلَد[٣] قد احتوی من حدیث
[١]ـ امام شناسی، ج ١٨، ص ٣٤٣، تعلیقه ١: «در أقرب الموارد در مادۀ «ضَوَرَ» آورده است: ”ضارَ الرَّجُلُ یَضُورُ ضَورًا: جاع شدیدًا. تَضَوَّرَ الرّجل: تأوی من وجع الضوب. الضَّوْر: مصدر و ـ الجوع الشدید.“»
[٢]ـ امام شناسی، ج ١٨، ص ٣٩٨: گاه و بیگاه برای ملاقات بیا تا موجب زیادتی محبت گردد.
[٣]ـ امام شناسی، ج ١٤، ص ٣٧١، تعلیقه ٣: «وى أبوعبدالرّحمن بَقىّ بن مَخلَد أندلسى است كه از حفّاظ حدیث و أئمّه دین بوده و أندلس را از علم سرشار خود پر كرده است. او تفسیرى دارد كه * * آن را بر تفسیر ابنجریر فضیلت دادهاند و براى او در حدیث، مصنَّف كبیر اوست كه در آن حدیث هر صحابى را بر اساس فقه و بیان احكام مرتّب گردانیده است. بنابراین آن مصنَّف و مسند مىباشد. او مردى بود حرّ و آزاد و از أحدى تقلید نكرد. در سنه ١٨١ ه متولّد و در سنه ٢٧ وفات یافت.» تعلیقه