مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٥٩ - راجع به تفسیر خطب&#١٧٢٨ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در مسجد الخیف

از گفتار حضرت علاّمه طباطبائی ـ مد ظلّه ـ کاملاً معلوم است که تمام آثار دنیوی و اخروی مترتّبه بر انسان، معلول نفس و اراده و اختیار اوست؛ و این مطلب بسیار شایان دقّت و تأمّل و ملاحظه است، و تنفَتِح منها أبوابٌ کثیرة فی المعارف الإلهیّة فلا تغفل.[١]

راجع به اسم‌گذاری اطفال و تعیین اسماء حسنه

در جلد ١ نهایۀ ابن‌اثیر، صفحه ٣٨٠، در مادّۀ «حزن» وارد است که:

«و فی حدیث ابن‌المُسَیَّبِ: ”أنَّ النّبیَّ صلّی الله علیه و آله و سلّم أراد أن یُغیّرَ اسم جدّه حَزنٍ و یُسمِّیَه سهلًا، فأبی و قال: لا أُغیّر اسمًا سَمّانی به أبی. قال سعید: فما زالت فینا تلک الحُزونةُ بعدُ.“

الحَزن: المکان الغلیظ الخَشِن؛ و الحُزونة: الخُشونة.»

راجع به تفسیر خطبۀ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در مسجد الخیف

در شرح صحیفه سجادیه سید علیخان [کبیر] بنا به نقل تلخیص الریاض جلد ٢، صفحه ١١١ إلی صفحه ١١٣، گوید:

«و روی فی الکافی[٢] أیضًا بسنده عن الحَکَمبنِ مِسکِینٍ، عن رجلٍ مِن قریش من أهل مکّةَ، قال: قال السفیان الثَّوری: اذهب بنا إلی جعفربن محَمَّد، قال: فذهبت معه إلیه فوجدناه قد رَکِبَ دابّتَه فقال له سفیان: یا أباعبدالله، حدِّثنا بحدیثِ خُطبةِ رسول الله صلّی الله علیه و آله فی مسجدِ الخَیفِ!

قال: ”دَعنی حتّی أذهبَ فی حاجتی؛ فَإنّی قد رَکِبتُ فإذا جِئتُ حدّثتک.“

[١]ـ جنگ ٦، ص ١٢١.

[٢]ـ الکافی، ج ١ ص ٤٤.