مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٠ - درباره احوال بعضی از جعّالین دروغی احادیث اهل سنّت

می‌دهی، از کجا آورده‌ای؟ ـچون این حدیث در نزد اصحاب عکرمه یعنی آنان که از او روایت می‌کنند، نیستـ گفت: ”دیدم مردم را که از قرآن اعراض نموده و به فقه أبوحنیفه و مغازی محمّدبن إسحاق مشغول شده‌اند، برای رفع این خطر این حدیث را قربة الی الله تعالی جعل کردم.“

و ابن ابی‌عصمت را جامع می‌گفتند؛ و ابو‌خاتم بن حیّان که از معروفین علمای جرح و تعدیل اهل سنّت است گفته است که: ”ابوعصمت جمع کرده همه چیز را مگر راست گوئی.“

٢. ابن‌حیان روایت کرده از ابن‌مهدی که او گفت: گفتم به میسرة بن عبدربّه: از کجا آوردی این احادیث را که هرکس بخواند فلان سوره را برای اوست چنین ثواب؟ در پاسخ گفت: ”برای آنکه مردم در قرائت قرآن رغبت کنند آن را جعل نمودم.“

٣. از موئل بن اسماعیل روایت شده که گفت: شیخی مرا حدیث کرد، حدیث طولانی در فضائل یک‌یک از سور قرآن مجید، و سندش را به اُبی بن کعب می‌رسانید؛ به او گفتم: که این حدیث را برای تو روایت کرده است؟

گفت: ”شخصی در مدائن و او زنده است.“

به مدائن نزد آن شخص رفتم و به او گفتم: که تو را بدین روایت حدیث کرده است؟

گفت: ”خبر داد مرا شیخی در واسط و او زنده است.“

رفتم به واسط نزد آن شیخ و گفتم: که به تو چنین خبری داده است؟

گفت: ”خبر داد مرا به آن شیخی در عُبّادان.“

پس به نزد او رفتم و پرسیدم، او دست مرا گرفت و داخل نموده در خانه‌ای که در آن جماعتی از متصوّفه بودند و با آنان نیز شیخی بود، گفت: ”این شیخ مرا حدیث کرد به آن.“