مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٩

[طلبُ الحدیث بدون فقه و ما نبز به المشتغلون بالحدیث]٢٠١

گفتار ابن‌خلدون: اگر أخبار مستند به شواهد عقلیّه و نظریّه و طبیعیّه و سیاسیّه نباشد به مجرّد نقل، قابل قبول نیست٢٠٢

ابن‌خلدون، اسباب جَعل و کذب در خبر را می‌شمرد٢٠٢

ابن‌خلدون: در قبول خبر، علم به طبائع احوال در عمران، مقدّم است از رجوع به عدالت راوی خبر٢٠٣

ابن‌خلدون: أخبار راجع به ابتدای خلقت و امثال آن که راجع به احکام شرعیّه نیست، مسلمین در آنها تساهل نمودند و از کعب‌الأحبار و امثال وی گرفتند٢٠٤

بعضی از صاحبان کتب، قلیل الرّوایة بود‌ه‌اند و بعضی کثیر الرّوایة . ٢٠٥

خصوص صحابۀ عارف به ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه قرآن، اهل فتوا بوده‌اند . ٢٠٥

[شیخ محمّد عبده جعل روایات را عظیم‌ترین مصیبت واردۀ در اسلام می‌داند]٢٠٦

[افرادی که شأن دین را با زیادت در أخبار و إکثار در کلام مجعول و کذب بالا می‌برند]٢٠٦

توثیق رُوات أخبار سالفه در صورت ظهور خلاف برای ما، فتح باب طعن بر روی خود ماست .. ٢٠٧

تکذیب روایات کعب‌الأحبار و وَهَب، نقصی در دین بجا نمی‌گذارد . ٢٠٧

روّات عامّه، فقط در صحّت خبر به سند اکتفا نموده‌اند؛ نه به موافقت با واقع و اصول قطعیّه . ٢٠٩

[دو طریق فقهیِ اهل سنّت]٢٠٩

دستورات کلیّه وارده از رسول خدا صلّی الله علیه و آله . ٢١٠

[کان النبی صلّی الله علیه و آله و سلّم یجیبُ کلَّ مستفتٍ بما یناسبُ حاله]٢١٠

[از دلت استفتاء کرده مسائل را بپرس]٢١١

[روایتی در معنای عافیت]٢١١

[قاعده‌ای اصولی در مورد خبر مرفوع]٢١٢

هر قول صحابی که مخالف ظاهر قرآن باشد مردود است .. ٢١٢

٥. برگزیده السّنّة قبلَ التدوین لمحمّد عجّاج الخطیب٢٥٨ـ ٢١٣

قوّة حافظة بعض الصّحابة کعبداللهبن عبّاس مشهورة٢١٤

ابن‌مالک و الرَّضی ذهبا إلی جواز الاستدلال فی اللّغة و الإعراب و النّحو بالأحادیث المرویّة . ٢١٥

ابن‌الضائع و أبوحیّان ذهبا إلی عدم جواز الاستدلال فی اللّغة و النّحو بالأحادیث المرویّة٢١٥

[شدّت اهتمام برخی صحابه بر حفظ و تدوین احادیث]٢١٦

[روایت کردن صحابه از یکدیگر قبل و بعد از حیات رسول خدا]٢١٧