مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤٥ - دعای ر&#٦٥١٥٧ یت هلال دلالتی بر نحوست ماه ندارد

نحو (عَلَيْهُ) به کسر ”ها“ نیز جایز است.

و أمثال این بسیار شمرده‌ایم، و عجب است که در جواهر[١] نیز موافقت آنان کرده است.»

[دعای رﺅیت هلال دلالتی بر نحوست ماه ندارد]

و نیز در صفحه ١٤٨ و ١٤٩ در شرح این فقره از دعای ٤٣ که دربارۀ رؤیت هلال است: «أن یُصَلِّیَ عَلَی محَمَّدٍ و آلِهِ، و أن یَجعَلَکَ هِلالَ بَرَکَةٍ لا تَمحَقُها الأیّامُ و طَهارةٍ لا تُدَنِّسُها الآثامُ هِلالَ أمنٍ مِنَ الآفاتِ و سَلامَةٍ‌ مِنَ السِّیئاتِ، هِلالَ سَعدٍ لا نَحسَ فِیهِ و یُمنٍ لا نَکَدَ مَعَهُ و یُسرٍ لا یُمازِجُهُ عُسرٌ و خَیرٍ لا یَشُوبُهُ شَرٌّ، هِلالَ أمنٍ و إیمانٍ و نِعمَةٍ و إحسانٍ و سَلامَةٍ و إسلامٍ» گوید:

«دلیل آن باشد که نُحوست ماه را توان به دعا زائل کرد و به سعادت آورد.

و در روایت است که: ”هرکس سفر یا تزویج کند، وقتی ماه در برج عقرب باشد، نیکی نبیند.“[٢]

و در روایتی است که: ”هر کس در محاق ماه تزویج کند، خود را آمادۀ سقط جنین سازد.“[٣]

[١]ـ جواهر الکلام، ج ٩، ص ٢٩٥.

[٢]ـ الکافی، ج ٨، ص ٢٧٥: «عدةٌ مِن أصحابنا عن أحمدِ بنِ محَمَّدِ بنِ خالدٍ، عن علیِّ بن أسباطٍ، عن إبراهیم بن محَمَّد بن حُمران، عن أبیه، عن أبی‌عبدالله علیه السّلام، قال: ”من سافَرَ أو تَزَوَّجَ و القمرُ فی العقربِ لَم یَرَ الحُسنی.“»

[٣]ـ وسایل الشّیعة، ج ٢٠، ص ١١٥: «عن عبدالعظیم الحسنی، عن علی بن محَمَّد العسکری، عن آبائه علیه السّلام فی حدیث، قال: ”مَن تَزَوَّجَ و القمرُ فی العقربِ لَم یَرَ الحُسنی.“ و قال: ”من تَزَوَّجَ فی مُحاقِ الشهرِ فَلیُسَلِّمْ لِسِقطِ الوَلَدِ.“»