مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٠ - اجازهنامه آیة الله خوئی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه

أَصحابنا ـرِضوانُ الله تعالی علیهمـ فی الأحادیث و الأخبار، بأسانیدی المُنتهیةِ إلی أهلِ بیتِ الوَحی و العِصمة الأئمةِ الهُداة الأبرار، صلواتُ اللهِ و سلامُه علیهم أجمعین.

و أُوصِیهِ ـأیّدَه اللهُ تعالی و سدَّدَ خُطاهـ بملازمةِ التَّقوی و سلوکِ سبیلِ الاحتیاطِ، فإنَّه لیسَ بناکِبٍ عن الصّراطِ مَن سلک سبیلَ الإحتیاطِ؛ و أن لا ینسانِی من صالحِ الدَّعواتِ. و السَّلام علیه و علی سائر العلماء الأعلام و رحمةُ الله و برکاته.

٩ جمادی الأولی ١٤٠٠ هجری قمری

محَمَّد رضا الموسویّ الگلپایگانی

[اجازه‌نامه آیة الله خوئی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه]

بسم الله الرّحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین

و صلّی الله علی خیر خلقه و أشرف بریّته محَمَّد

و عترته الطّاهرین المعصومین

و بعدُ، جناب مستطاب مَلاذُ ‌الأنام، عماد الأعلام، رکنُ الإسلام و المسلمین، آقای آقا سیّد محمّد حسین لاله‌زاری ـدامت تأییداتهـ که مدّت مدیدی از عمر شریف خود را در تحصیل علوم دینیّه و معارف حقّه الهیه در نجف اشرف و در غیر آن صرف نموده، و بحمدالله دارای مراتبی از علم و فضل و کمال و تقوا و ورع گردیده است، از قِبَل أحقر در تصدّی امور حِسبیّه که منوط به اذن و اجازه حاکم شرع است مأذون و مجاز می‌باشند.

و همچنین مأذونند که آنچه از وجوه شرعیّه غیر از سهم مبارک امام علیه و علی آبائه الکرام أفضلُ التّحیّة و السّلام دریافت می‌دارند در موارد مقررّه در محل