مطلع انوار
(١)
توضیحی از مرحوم علاّمه طهرانی دربارۀ اجازهنامۀ مرحوم شیخ آقا بزرگ طهرانی به ایشان
٣٩ ص
(٢)
اجازهنامه مجمل مرحوم شیخ آقابزرگ طهرانی به مرحوم علاّمه طهرانی
٤٠ ص
(٣)
اجازهنامه مفصّل روائی مرحوم شیخ آقا بزرگ طهرانی به مرحوم علاّمهطهرانی
٤١ ص
(٤)
اجازهنامه مرحوم آیة الله علاّمه حاج شیخ حسین حلّی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما
٥٨ ص
(٥)
اجازهنامه روائی حضرت آیة الله گلپایگانی به مرحوم علاّمه طهرانی قدّسالله أسرارهما
٥٩ ص
(٦)
اجازهنامه آیة الله خوئی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه
٦٠ ص
(٧)
اجازه اجتهاد مرحوم آیة الله خوئی به مرحوم علاّمه طهرانی قدّساللهأسرارهما
٦١ ص
(٨)
اجازهنامه روائی آیة الله آقا سیّد احمد خوانساری به علاّمه طهرانی قدّسالله اسرارهما
٦٢ ص
(٩)
اجازهنامه روائی علاّمه طباطبائی به علاّمه طهرانی قدّس اللهُ أسرارَهما
٦٣ ص
(١٠)
اجازهنامه آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه
٦٤ ص
(١١)
اجازه اجتهاد آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما
٦٥ ص
(١٢)
اجازه اجتهاد دیگر آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما
٦٦ ص
(١٣)
اجازهنامه آخوند خراسانی به جدّ مرحوم علاّمه طهرانی حضرت آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی
٦٧ ص
(١٤)
راجع به اهمیّت إجازه و روایت حدیث
٦٧ ص
(١٥)
1 برگزیده الغدیر
٧٥ ص
(١٦)
بغض و عداوت ابنکثیر و تحریف روایات رسول خدا
٧٥ ص
(١٧)
اگر علم در ستاره ثریّا باشد مردمانی از فارس به آن دست خواهند یافت
٧٥ ص
(١٨)
جعل روایت سَمُرة بن جُندَب و لعن أمیرالمؤمنین علیه السّلام
٧٥ ص
(١٩)
٧٧ ص
(٢٠)
نام بعضی از واضعین حدیث
٧٨ ص
(٢١)
أبوحیّان توحیدی از واضعین حدیث بوده است
٨٢ ص
(٢٢)
حدیث سازانی که قربةً إلی الله جَعل حدیث کردهاند
٨٤ ص
(٢٣)
قربةً إلی الله به رسول الله دروغ میبستند
٨٥ ص
(٢٤)
اعتقاد مردم به اعلم بودن ابوحنیفه از رسول خدا و طعن گروهی در مقابل
٨٦ ص
(٢٥)
مقدار روایات مجعوله از بعضی عامّه قریب به پانصد هزار رسیده است
٨٧ ص
(٢٦)
جنایتکارانی از عامّه که توثیق شدهاند
٨٨ ص
(٢٧)
بعضی از عامّه، از ثقات شیعه و ائمّه علیهم السّلام روایت نقل نکردهاند
٩١ ص
(٢٨)
بعضی از روایاتی را که به رسول الله بستهاند
٩٢ ص
(٢٩)
روایات مجعولۀ عامّه در مدح خُلفاء
٩٣ ص
(٣٠)
روایت مجعوله در مدح أبیبکر
٩٤ ص
(٣١)
بعضی از موضوعات درباره أبوبکر
٩٥ ص
(٣٢)
روایات موضوعه از عامّه
٩٨ ص
(٣٣)
جعل حدیث در استخلاف أبوبکر بعد از رسول خدا
٩٩ ص
(٣٤)
لا یَستقیم لنا الأمرُ إلّا بسبّ علیٍ علی المنابر
١٠١ ص
(٣٥)
دیدگاه علاّمه امینی نسبت به کتاب
١٠١ ص
(٣٦)
2 برگزیده لأکون مع الصادقین، للتیجانی
١٠٣ ص
(٣٧)
در میان عامّه، امروزه أیضاً کتب ضالّه و فاسده وجود دارد
١٠٣ ص
(٣٨)
عقیدۀ شیعه بر عدم تحریف قرآن است از جهت زیادی و نقصان
١٠٤ ص
(٣٩)
روایات ضعیفِ دالّ بر تحریف، در کتب عامّه هم موجود است
١٠٥ ص
(٤٠)
إنّ المودّةَ تفرِض علیک أن تحرم نفسَک من شیءٍ لِتوَدَّ به غَیرَک
١٠٥ ص
(٤١)
لا یُؤمِنُ أحدُکم حتّی أکونَ أحبَّ إلیه من ولدِه و والدِه و النّاسِ أجمَعین
١٠٦ ص
(٤٢)
صلوات را از آل حذف نموده به اصحاب افزودند
١٠٦ ص
(٤٣)
برخی کلمات اهل سنّت در برتری دادن صحابه به رسول خدا
١٠٦ ص
(٤٤)
إنّ فِکرة المهدیّ من العقائد الإسلامیّة التّی یجب التَّصدیقُ بها
١٠٧ ص
(٤٥)
3 برگزیده لؤلؤ و مرجان از محدّث نوری
١٠٩ ص
(٤٦)
درباره احوال بعضی از جعّالین دروغی احادیث اهل سنّت
١٠٩ ص
(٤٧)
کلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام در ضرورت نقل حدیث از ثقه
١١١ ص
(٤٨)
دو مثال برای خلاف واقع بودن برخی اخبار
١١١ ص
(٤٩)
آیا بدن أمیر مؤمنان در جنگها حدید را مسّ کرده است؟
١١١ ص
(٥٠)
مرور اهل بیت امام حسین علیه السّلام به کربلا در بازگشت از شام
١١٣ ص
(٥١)
در بیان بعضی از قضایای غیر واقعیّه در جریان کربلا
١١٥ ص
(٥٢)
گوش مؤمن از شنیدن هرزهگوئیهای دیگران کر است
١٢٢ ص
(٥٣)
بد فهمی نسبت به کلام رسول خدا موجب تحریف حدیث میشود
١٢٢ ص
(٥٤)
4 برگزیده أضواء علی السّنة المحمّدیة لمحمود أبُورَیَّه
١٢٥ ص
(٥٥)
منع کتابت صحابه از أحادیث رسول خدا صلّی الله علیه و آله
١٢٥ ص
(٥٦)
ابنمسعود نهی از کتابت میکرد
١٢٦ ص
(٥٧)
أبوبکر پانصد حدیث را که از شخص أمینی گردآورده بود، آتش زد
١٢٦ ص
(٥٨)
حِکمةُ نهیِ النّبی عن کتابةِ حدیثه
١٢٦ ص
(٥٩)
روایت مکذوبۀ ألا و إنیّ أُوتیتُ الکتابَ و مثلَه معه!
١٢٧ ص
(٦٠)
عُمَر در وقت فرستادن کعب بن قرظة به عراق، او را از نقل حدیث منع کرد
١٢٧ ص
(٦١)
الصحابة و روایةُ الحدیث
١٢٨ ص
(٦٢)
در روایت «مَن کَذَبَ علَیَّ فلیَتَبوَّءْ مَقعَدَه من النّارِ» لفظ «متعمّدًا» وارد نیست
١٢٨ ص
(٦٣)
لفظ «متعمّدًا» از ساختگی و مجعولات روایت است
١٢٩ ص
(٦٤)
لفظ «متعمّدًا» از ساختگی و مجعولات روایت است که روایت مجعول را عمداً بر لَهِ پیغمبر نه بر علیه او جائز شمرند
١٢٩ ص
(٦٥)
الکذبُ علی النّبی صلّی الله علیه و آله و سلّم فی حیاته
١٣٠ ص
(٦٦)
کعبالأحبار زمان عمر خدعةً اسلام آورد، او را از کِبار تابعین و سپس رئیس مسلمین قرار دادند
١٣١ ص
(٦٧)
کعبالأحبار در زمان عمر از روی خدعه اسلام آورد، او را از کِبار تابعین و سپس رئیس مسلمین قرار دادند
١٣١ ص
(٦٨)
المُرجئة لا یَضُرُّ مع الایمان معصیة و لا ینفع مع الکفر طاعة
١٣١ ص
(٦٩)
روایت إذا لم تُحِلّوا حرامًا و لم تُحرِّموا حلالًا و أصَبتم المعنی فلا بأسَ
١٣١ ص
(٧٠)
اختلاف در الفاظ تشهّد و وجوب صلوات در نماز
١٣٢ ص
(٧١)
الخلط و التعارض فیما یروی عنه بالمعنی بقدر فهم الرواة
١٣٣ ص
(٧٢)
در روایت منقوله از لفظ واحد در صیغۀ نکاح از رسول خدا هشت طریق مختلف بیان شده است
١٣٣ ص
(٧٣)
سیبویه و غیره، حدیث را به جهت نقل به معنی، در عربیّت و نحو و اثبات لغت شاهد نمیگیرند
١٣٣ ص
(٧٤)
روایة الحدیث بالمعنی
١٣٤ ص
(٧٥)
قصّۀ تأبیر نَخل و روایت عامّه بر منع آن از ناحیۀ رسول خدا، و قوله إنّماأنا بشرٌ مثلُکم
١٣٤ ص
(٧٦)
روایت مجعول احمد «ما کان من أمر دینکم فإلَیَّ و ما کان من إمر دُنیاکم فأنتم أعلم به»
١٣٥ ص
(٧٧)
إنّ الأحادیث ستکثُرُ بعدی کما کثرت عن الأنبیاء قبلی
١٣٥ ص
(٧٨)
قُصُّوا الشارب و اعفوا اللّحی
١٣٥ ص
(٧٩)
لا عَدوَی و لا هامة و لا صَفَرَ و لا غول
١٣٦ ص
(٨٠)
أمثلة أحادیث جوامع الکَلِم از رسول الله صلّی الله علیه و آله
١٣٦ ص
(٨١)
ضررُ الرّوایة بالمعنی مِن الناحیة اللغویّة و البلاغیّة
١٣٧ ص
(٨٢)
أحادیث مَلحون اللّفظ را باید صحیحاً روایت کرد، لأنَّ اللَّحنَ منّا
١٣٧ ص
(٨٣)
الإحتجاج بخبرٍ ضعیف
١٣٨ ص
(٨٤)
ابن أبیالعوجاء وَضَعتُ فیکم أربعةَ آلافِ حدیثٍ، أُحرِّمُ فیها الحلالَ و أُحِلُّ فیها الحرام
١٣٨ ص
(٨٥)
سبب دهم در جعل حدیث ترهیب و ترغیب جهت هدایت مردم
١٣٩ ص
(٨٦)
ابوالبختری در حضور هارون که کبوترباز بود وضع حدیث کرد که قال صلّی الله علیه و آله و سلّم «لا سَبْق إلّا فی خُفٍّ أو حافرٍ أو جَناحٍ» و جناح را اضافه کرد
١٣٩ ص
(٨٧)
معاویه و پدرش از مسلمانان بعد الفتح و طُلقاء بودهاند
١٤٠ ص
(٨٨)
جعل روایت معاویه بعد از بازگشتش به شام که اینجا محلّ أبدال است، و پیغمبر اُمّی بود و من کاتب وحی و أمین وحی بودم، و به ابوتراب لعنت بفرستید
١٤٠ ص
(٨٩)
أحادیث موضوعه دربارۀ معاویه
١٤١ ص
(٩٠)
أحادیث موضوعه دربارۀ معاویه إنّ علیًّا کان کثیرَ الأعداءَ فعَمَدوا إلی رجل قد حاربه فأطرَوه کیدًا منهم لعلیٍّ
١٤١ ص
(٩١)
بحث در روایت غوث و أوتاد و أبدال و أقطاب و نجباء، و روایات مجعوله در فضیلت شام
١٤٢ ص
(٩٢)
تنافی روایات ابدال و نصرت اهل شام با آیات قرآن
١٤٣ ص
(٩٣)
تمایل متوکّل عبّاسی به اهل سنت و امرِ وی به گسترش احادیث صفات ورؤیت
١٤٤ ص
(٩٤)
وَضّاعون حدیث، اصل وضع حدیثشان را نیز به رسول خدا منتسب مینمودند، و روایتی در این موضوع نیز جعل شده است
١٤٤ ص
(٩٥)
کان سیف بن عمر التمیمی اشهر مَن روی عنهم الطبری فی
١٤٤ ص
(٩٦)
علاماتی که در أحادیث موضوعه، دلالت بر جعل و وضع آنها مینماید
١٤٥ ص
(٩٧)
أمارات و علائمی که با آنها روایات صحیحه شناخته میشوند
١٤٥ ص
(٩٨)
إسرائیلیّات، روایات بسیاری است که کعبالأحبار و سائر یهودیان مسلمان شده، برای شکست اسلام وضع نمودهاند
١٤٦ ص
(٩٩)
توضیحی درباره روایات معروف به اسرائیلیّات
١٤٦ ص
(١٠٠)
ابنخلدون، علّت وقوع اسرائیلیّات را در تفاسیر و أخبار بیان میکند
١٤٨ ص
(١٠١)
وَهَب بن منبِّه، و کعبالأحبار، و عبدالله بن سلام، راویان و جاعلان حدیث از تورات و از نزد خود بودهاند
١٤٩ ص
(١٠٢)
کعبالأحباردرزمان عمراسلام آورد واز مشاورین معاویه بود وأخبار تِلمُود راداخل دراحادیث کرد
١٤٩ ص
(١٠٣)
کعبالأحبار در زمان عمر اسلام آورد و از مشاورین معاویه در شام بود و أخبار تِلمُود را داخل در احادیث کرد
١٤٩ ص
(١٠٤)
وَهَب بن منبِّه أصلاً ایرانی و زردشتی بوده است و او مصدر بسیاری از مجعولات است
١٥١ ص
(١٠٥)
عبدالله بن سلام
١٥١ ص
(١٠٦)
عمر خودش به أحادیث کعبالأحبار گوش فرا میداد
١٥٢ ص
(١٠٧)
قتل عمر به دست جمعیّت سرّی صورت گرفت که از مهمترین اعضاء آن کعبالأحبار بود
١٥٢ ص
(١٠٨)
حوادث واقعه قبل و بعد از قتل عمر و گفتار کعب با أمّکلثوم بنت علیّ
١٥٤ ص
(١٠٩)
أدلّه و شواهدی که کعبالأحبار در مؤامرۀ قتل عمر داخل بوده است
١٥٥ ص
(١١٠)
الأنَس من الذین لا یوثق کثیرًا بروایاتهم
١٥٦ ص
(١١١)
نهی رسول الله عمر را، از مراجعۀ به اهل کتاب و قرائت کتب ایشان
١٥٦ ص
(١١٢)
ابوهریره و عبدالله بن عمرو از شاگردان کعبالأحبار و جاعلان حدیث
١٥٧ ص
(١١٣)
مراد از «عَبادِله» در متون حدیث
١٥٧ ص
(١١٤)
عمر به کعب گفت لَتَترُکَنَّ الحدیثَ أو لَأُلحِقَنَّک بأرضِ القِرَدة
١٥٧ ص
(١١٥)
عبدالملک بن مروان، قبّه را بر روی صخره بنا کرد و در زمستان و تابستان بر آن لباس پوشانید تا مردم کعبه را که محلّ عبدالله بن زبیر بود فراموش کنند
١٥٨ ص
(١١٦)
اسرائیلیات در فضیلت بیت المَقدِس و مسجد الأقصی
١٥٩ ص
(١١٧)
روایات وارده در فضیلت شام همه مَدسوس است به واسطۀ بنیاُمَیّه که آنجا را مقرّشان نموده بودند
١٥٩ ص
(١١٨)
روایت مجعوله از رسول خدا نسبت به معاویه که إنّه سَیَلی الخلافةَ من بعده و طَلَبَ منه أن یختارَ الأرضَ المقدَّسة
١٦٠ ص
(١١٩)
معاویه خودش اقرار دارد که ما أحیاناً از کعبالأحبار کذب دیدهایم
١٦١ ص
(١٢٠)
سیّد محمّد رشیدرضا بهترین کسی است که در این عصر، کارها و خیانتها و جنایتهای کعبالأحبار را روشن ساخته است
١٦١ ص
(١٢١)
کعبالأحبار مجعولات خود و روایات تورات را با نسبت به رسول الله بیان میکرد و صحابه آنها را به عنوان روایت از رسول خدا تلقّی میکردند
١٦٢ ص
(١٢٢)
کعبالأحبار مجعولات خود را برای فریب صحابه با نسبت به رسول الله بیان میکرد
١٦٢ ص
(١٢٣)
تحقیق رشیدرضا در اینکه بسیاری از روایات کعبالأحبار و وهب بن منبّه که به کتب أنبیاء سالفه نسبت دادهاند، در آنها وجود ندارد
١٦٤ ص
(١٢٤)
تحقیق علاّمه عسکری در اینکه عبدالله بن سَبا وجود خارجی نداشته است
١٦٥ ص
(١٢٥)
دکتر طهحسین قبل از علاّمۀ عسکری درخارجیّت داشتن عبدالله بن سبا شک کرده است
١٦٦ ص
(١٢٦)
عبدالله بن سَبا بر فرض وجود خارجی هم، آنقدر ذیأهمیّت نبوده است و آن را گروه ضدّ شیعه برای کوبیدن شیعه ذخیره کردهاند
١٦٦ ص
(١٢٧)
کعبالأحبار و معاویه
١٦٧ ص
(١٢٨)
کَهنۀ یهود و نصاری بعد از قتل عثمان، برای تقویت دولت اُموی ضدّ اسلام همگی در شام مجتمع شدند
١٦٧ ص
(١٢٩)
تصدیق منافقین در حدیث عُرَینِیَیْن و حدیث اصحاب بئرِ معونة
١٦٨ ص
(١٣٠)
روایات مجعولۀ یهود در ظهور دجّال کبیر که مسیح کذّاب است، در برابر مسیح صادق
١٦٩ ص
(١٣١)
شیرینی حلوای معاویه افراد را بر شهادت به خلافت وی وا میداشت
١٦٩ ص
(١٣٢)
حدیث زُرْ غِبًّا تَزْدَد حُبًّا
١٧٠ ص
(١٣٣)
ابوهریره با بیش از پنج هزار حدیث و کمترین زمان مصاحبت با رسولخدا!
١٧٠ ص
(١٣٤)
حدیث خلَق اللهُ آدمَ علی صورته
١٧١ ص
(١٣٥)
أبوهریره روایت میکند که خداوند زمین را در هفت روز آفرید
١٧١ ص
(١٣٦)
حدیثی از ابوهریره در مذمّت شعر
١٧٢ ص
(١٣٧)
تعبیر صحابه از ملازمانِ خاصِ رسول خدا به صاحبُ السّواد و الوساد
١٧٢ ص
(١٣٨)
تقسیم اصحاب رسول الله به دوازده دسته و نبودن أبوهریره در هیچیک از آنها
١٧٣ ص
(١٣٩)
جهاد أبوهریره در رکاب معاویه، نشر روایاتی دروغین در فضائِل معاویه و طَعنِ علیّ و انصارش بوده است
١٧٣ ص
(١٤٠)
جَعل أبوهریره در مسجد کوفه در حضور معاویه روایتی را در منقصت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، و پاسخی دندانشکن از أصبغ بن نباته
١٧٣ ص
(١٤١)
حدیث ذُباب
١٧٤ ص
(١٤٢)
حدیث خَمِّروا الآنیة و أوکِئُوا الأسقیة و أجیفوا الأبواب
١٧٥ ص
(١٤٣)
سیوطی 58 حدیث، و ابنحزم 50 حدیث، و بخاری 20 حدیث از أمیرالمؤمنین علیهالسّلام روایت مینمایند
١٧٥ ص
(١٤٤)
روایت موضوعه راجع به طلوع و غروب شمس بین قَرنَیِ الشَّیطان
١٧٦ ص
(١٤٥)
روایت دربارۀ تجلّی خداوند به صورت أحسن و سؤال از پیغمبر فیمَ یَختصِمُ الملأُ الأعلی؟
١٧٧ ص
(١٤٦)
روایت مجعوله دربارۀ رعد، و دربارۀ علّت سیاهی رنگ حَجرالأسود
١٧٨ ص
(١٤٧)
فی
١٧٩ ص
(١٤٨)
روایت موضوعه أصدق الحدیث ما عُطِس عنده
١٧٩ ص
(١٤٩)
روایات مستفیضه وارده دربارۀ ظهور مهدی فی آخِر الزّمان
١٧٩ ص
(١٥٠)
شیعه بالأخص امامیّۀ از آنها با ادلّه قاطعه اثبات مَهدی را از وُلد حضرت امام حسین مینمایند
١٨٠ ص
(١٥١)
ضوابطی در تشخیص حدیث صحیح
١٨٠ ص
(١٥٢)
آیات کثیره شدیدة اللَّحن دربارۀ منافقین
١٨١ ص
(١٥٣)
تفسیر کعبالأحبار و تلامذهاش (أبوهریره و ابنعبّاس و قتاده و ابنجُرَیح) معیوب است
١٨١ ص
(١٥٤)
مثلُ أُمّتی مثل المَطَر، لا یُدری أوّله خیرٌ أم آخِرُه
١٨٢ ص
(١٥٥)
گرامیترین افراد نزد رسول خدا
١٨٢ ص
(١٥٦)
قرآن چون معجزه بود ألفاظش باقی ماند، ولی در حدیث تا جائیکه تصوّر رود تصرّف به عمل آمد
١٨٣ ص
(١٥٧)
عمر بن عبدالعزیز إنّ السّلطان بمنزلة السّوق یُجلَب إلیها ما یُنفَق فیها؛ فإن کان بَرًّا أتوه بِبِرِّهم، و إن کان فاجرًا أتوه بفجورهم
١٨٤ ص
(١٥٨)
ابوجعفر منصور اوّلین خلیفهای که کُتب برای وی ترجمه گشت
١٨٤ ص
(١٥٩)
ضرورت احاطه علمی بر تاریخ عرب قبل و بعد از اسلام
١٨٤ ص
(١٦٠)
أبورافع غلام رسول خدا، منبر رسول خدا را از أثلِ غابَة (درخت گز نیزار)ساخت
١٨٥ ص
(١٦١)
نکاتی پیرامون مفاد خبر متواتر
١٨٥ ص
(١٦٢)
هر حدیث صحیحالسَّند مقبول نیست، و هر حدیث غیر صحیحالسَّند مطرود نیست
١٨٦ ص
(١٦٣)
دو مثال برای دو نوع از تصحیف
١٨٧ ص
(١٦٤)
مُوَطَّأهای جمعآوری شده از مالک، به یازده نَقل است که چهار نقل از آن مورد استعمال است
١٨٧ ص
(١٦٥)
سبب اختلاف نسخ در کتاب
١٨٨ ص
(١٦٦)
منصور دوانیقی اراده کرد
١٨٨ ص
(١٦٧)
ما کلّف الله مُسلمًا أن یقرَءَ صحیحَ البخاریّ
١٨٩ ص
(١٦٨)
ما کلّف الله مُسلمًا أن یقرَءَ صحیحَ البخاریّ و إن لم یصحَّ عنده أو اعتقد أنَّه ینافی أُصولَ الإسلام
١٨٩ ص
(١٦٩)
البخاری أدرکتهُ محنةُ مسألة خلق القرآن
١٩٠ ص
(١٧٠)
اعراض بخاری از روایت کردن از اهل بیت نبوی
١٩٠ ص
(١٧١)
میزان اعتبار برخی کتب اهل سنّت
١٩١ ص
(١٧٢)
نسائی عازم حجّ بود، برای ترک فضائل معاویه او را زدند، در رَملَة جان سپرد و به مکّه نرسید
١٩١ ص
(١٧٣)
«مُسْیُو درمنغهم» در کتاب
١٩٢ ص
(١٧٤)
معنی استخراج در أحادیث مستخرجة
١٩٣ ص
(١٧٥)
نزد عامّه، کتب مسانید، اعتبارشان از کتب صحاح کمتر است
١٩٤ ص
(١٧٦)
کتاب الأضواء لِنُرضِیَ الحقّ وحدَه؛ فإذا غضِب غاضبٌ فلیکن غضبُه من الحقّ لا مِنّا
١٩٥ ص
(١٧٧)
در کتب مسانید، از شخص کذّاب روایت نمیشود؛ ولی همه روایاتشان هم صحیحه نیست
١٩٦ ص
(١٧٨)
مَن حَدَّث عنّی بحدیث یری أنّه کَذِب فهو أحد الکاذبین
١٩٧ ص
(١٧٩)
کلام ابنقتیبه درباره
١٩٧ ص
(١٨٠)
علامات جَرح در روایت
١٩٧ ص
(١٨١)
کلام متین سیّد محمّد رشیدرضا در عدم جواز توثیق کلِّ مَن وَثَّقَه المتقدّمون و إن ظهر خلافه بالدّلیل
١٩٨ ص
(١٨٢)
أنظار علماء اهل سنّت دربارۀ محمّد بن اسحاق
١٩٨ ص
(١٨٣)
ایرادی در شمول کلمه صحابه بر هر شخصی که پیغمبر را دیده
١٩٩ ص
(١٨٤)
جعفر بن محمّد الصّادق علیهما السّلام، وَثَّقَه أبوحاتم و النّسائی إلاّ أنّ البخاریّ لم یحتجّ به
١٩٩ ص
(١٨٥)
علاّمه مقبلی و کتاب
٢٠٠ ص
(١٨٦)
توصیف علاّمه مقبلی در مورد ذهبی
٢٠٠ ص
(١٨٧)
ابنمسعود راجع به عثمان إنَّ شرَّ الأُمور مُحدَثاتها و کلّ مُحدَثةٍ بِدعةٌ و کلّ بِدعةٍ ضلالةٌ و کلّ ضلالةٍ فی النّار
٢٠٠ ص
(١٨٨)
استدلال رشیدرضا به قاعدهای اصولی در عدم جواز تمسّک به حدیثمرفوع
٢٠١ ص
(١٨٩)
طلبُ الحدیث بدون فقه و ما نبز به المشتغلون بالحدیث
٢٠١ ص
(١٩٠)
گفتار ابنخلدون اگر أخبار مستند به شواهد عقلیّه و نظریّه و طبیعیّه و سیاسیّه نباشد به مجرّد نقل، قابل قبول نیست
٢٠٢ ص
(١٩١)
ابنخلدون، اسباب جَعل و کذب در خبر را میشمرد
٢٠٢ ص
(١٩٢)
ابنخلدون در قبول خبر، علم به طبائع احوال در عمران، مقدّم است از رجوع به عدالت راوی خبر
٢٠٣ ص
(١٩٣)
ابنخلدون أخبار راجع به ابتدای خلقت و امثال آن که راجع به احکام شرعیّه نیست، مسلمین در آنها تساهل نمودند و از کعبالأحبار و امثال وی گرفتند
٢٠٤ ص
(١٩٤)
بعضی از صاحبان کتب، قلیل الرّوایة بودهاند و بعضی کثیر الرّوایة
٢٠٥ ص
(١٩٥)
خصوص صحابۀ عارف به ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه قرآن، اهل فتوا بودهاند
٢٠٥ ص
(١٩٦)
شیخ محمّد عبده جعل روایات را عظیمترین مصیبت واردۀ در اسلام میداند
٢٠٦ ص
(١٩٧)
افرادی که شأن دین را با زیادت در أخبار و إکثار در کلام مجعول و کذب بالا میبرند
٢٠٦ ص
(١٩٨)
توثیق رُوات أخبار سالفه در صورت ظهور خلاف برای ما، فتح باب طعن بر روی خود ماست
٢٠٧ ص
(١٩٩)
تکذیب روایات کعبالأحبار و وَهَب، نقصی در دین بجا نمیگذارد
٢٠٧ ص
(٢٠٠)
روّات عامّه، فقط در صحّت خبر به سند اکتفا نمودهاند؛ نه به موافقت با واقع و اصول قطعیّه
٢٠٩ ص
(٢٠١)
دو طریق فقهیِ اهل سنّت
٢٠٩ ص
(٢٠٢)
دستورات کلیّه وارده از رسول خدا صلّی الله علیه و آله
٢١٠ ص
(٢٠٣)
کان النبی صلّی الله علیه و آله و سلّم یجیبُ کلَّ مستفتٍ بما یناسبُ حاله
٢١٠ ص
(٢٠٤)
از دلت استفتاء کرده مسائل را بپرس
٢١١ ص
(٢٠٥)
روایتی در معنای عافیت
٢١١ ص
(٢٠٦)
قاعدهای اصولی در مورد خبر مرفوع
٢١٢ ص
(٢٠٧)
هر قول صحابی که مخالف ظاهر قرآن باشد مردود است
٢١٢ ص
(٢٠٨)
5 برگزیده السّنّة قبلَ التدوین لمحمّد عجّاج الخطیب
٢١٣ ص
(٢٠٩)
قوّة حافظة بعض الصّحابة کعبداللهبن عبّاس مشهورة
٢١٤ ص
(٢١٠)
ابنمالک و الرَّضی ذهبا إلی جواز الاستدلال فی اللّغة و الإعراب و النّحو بالأحادیث المرویّة
٢١٥ ص
(٢١١)
ابنالضائع و أبوحیّان ذهبا إلی عدم جواز الاستدلال فی اللّغة و النّحو بالأحادیث المرویّة
٢١٥ ص
(٢١٢)
شدّت اهتمام برخی صحابه بر حفظ و تدوین احادیث
٢١٦ ص
(٢١٣)
روایت کردن صحابه از یکدیگر قبل و بعد از حیات رسول خدا
٢١٧ ص
(٢١٤)
روایات بلال و أبیذرٍّ و علیّ بن أبیطالب علیه السّلام فی لزوم التّحدیث ومُذاکَرَته
٢١٧ ص
(٢١٥)
شدّت اهتمام بر حفظ و نشر حدیث و حکایتی در این رابطه
٢١٨ ص
(٢١٦)
فی الکوفة أربعة آلاف رجلٍ یَطلُبون الحدیث؛ و الأعمش یجمع الصّبیان ویُحدِّثُهم
٢١٩ ص
(٢١٧)
عدمُ جواز التّحدیث لغیر أهله قال الأعمش لاتنثُروا اللؤلؤ علی أظلافالخنازیر
٢٢٠ ص
(٢١٨)
دأبُ العلماء قدیمًا، تفتیشُ الطّلاب عن عقیدتهم ثمّ تعلیمُهم
٢٢١ ص
(٢١٩)
لا ینبغی أن یطلُبَ المرءُ الحدیثَ إلّا بعدَ قراءة القرآن و حفظه کُلِّه أو اکثره
٢٢١ ص
(٢٢٠)
حدّثوا الناس بما یَعرِفون و دَعُوا ما یُنکِرون
٢٢٢ ص
(٢٢١)
اهتمام الصّحابة و التّابعین بإعظام الحدیث
٢٢٢ ص
(٢٢٢)
الواردین علی الکوفةِ من الصّحابة و التّابعین و تعلیمهم النّاسَ الحدیث
٢٢٣ ص
(٢٢٣)
فتح آفریقا به دست جنود اسلام
٢٢٤ ص
(٢٢٤)
اهتمامُ أصحاب الحدیث بحفظ الحدیث ولو بالسّفر إلی أماکنَ بعیدةٍ و مدائنَ أُخری
٢٢٤ ص
(٢٢٥)
سفر أبیأیّوب و جابر الأنصاریَّین إلی مدائنَ بعیدةٍ لاستماع حدیث واحدٍ
٢٢٥ ص
(٢٢٦)
احادیث نبوی در فضیلت علم و عالم
٢٢٧ ص
(٢٢٧)
اشتهر العراقُ بدار الضّرب، لکثرة ضربهم الأحادیثَ کضرب الدنانیر
٢٢٧ ص
(٢٢٨)
کَثرةُ اختلاقِ الحدیث و وضعِه لکلّ من الطّائفتین خلافَ الآخَر
٢٢٨ ص
(٢٢٩)
أهل البیت مع عِظَمهم فی الورع و التُّقی و الصّفاء أرفعُ کثیرًا من أن یُکذِّبوا علی رسول الله
٢٢٨ ص
(٢٣٠)
کثرة وضع الأحادیث بلغت إلی حدٍّ یُعرف جماعةٌ مخصوصون بأسامٍ خاصّة
٢٣٠ ص
(٢٣١)
ادّعای صاحب السّنّة قبلَ التدوین در جعل و وضع حدیث به شیعه مردود است
٢٣١ ص
(٢٣٢)
جمیع الأحادیث الواردة فی کتاب
٢٣١ ص
(٢٣٣)
الأحادیث الواردة فی فضائلِ علیٍّ واردةٌ فی کتب العامّة و مَسانیدِهم و لا یتفرّدُ بها الشّیعة
٢٣٣ ص
(٢٣٤)
نژادپرستی و تعصّبهای گوناگون، عاملی دیگر در وضع و جعل حدیث
٢٣٤ ص
(٢٣٥)
کَثرة الوضّاعینَ للحدیث رَغبةً للعامّة لأخذ نوالٍ منهم
٢٣٥ ص
(٢٣٦)
الأحادیثُ الموضوعةُ لفضائل السُّوَر لأجل طَرد النّاس عن فقه أبیحنیفة و مَغازی ابنإسحاق
٢٣٦ ص
(٢٣٧)
وضع الاحادیث لتأیید المذاهب الفقهیة و الکلامیة
٢٣٧ ص
(٢٣٨)
حدیثُ «لاسَبَقَ إلّا فی نصلٍ أو خُفٍّ أو حافرٍ أو جَناحٍ» موضوعٌ، لِرَغبة المهدیّ إلی اللّعب بالحمام
٢٣٨ ص
(٢٣٩)
أحادیثُ موضوعةٌ کلٌّ بحسب مُناسبة مَوردٍ مّا
٢٣٩ ص
(٢٤٠)
الاعتراف بوضع أربعة آلاف حدیث
٢٣٩ ص
(٢٤١)
التّفتیش عن الإسناد صار ضروریًّا حین وَقَعوا فی روایات مجعولةٍ
٢٤٠ ص
(٢٤٢)
شِدّةُ اهتمام العلماء بقبول الحدیث المُسنَد و رَفضِ ما سِواه
٢٤٠ ص
(٢٤٣)
إرسال الحدیث بلا إسناد کإرسال فرسٍ أو بعیرٍ بلا أزِمةٍ و لا خَطمٍ
٢٤٢ ص
(٢٤٤)
طلاب علم برای تشخیص روایات مجعوله از صحیحه به صحابه مراجعهمیکردند
٢٤٣ ص
(٢٤٥)
الحارث الأعور الهَمْدانیّ من أجلّاء ثِقات أصحاب أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، خِلافًا لصاحب الکتاب و أمثاله من الغُثاء
٢٤٣ ص
(٢٤٦)
توصیف شبرنجر مستشرق آلمانی از علم رجال در اسلام
٢٤٤ ص
(٢٤٧)
القرائن الثمانیة الّتی تدلّ علی الوضع
٢٤٥ ص
(٢٤٨)
رکاکة اللفظ أو رکاکة المعنی تدلّ علی وضع الحدیث
٢٤٥ ص
(٢٤٩)
غالب الأحادیث الدّالة علی مدح البُلدان أو الأثمار أو الفواکه، مجعولةٌ وُضعت بمناسبة المَحَلّ
٢٤٥ ص
(٢٥٠)
بعض الأحادیث المجعولة
٢٤٦ ص
(٢٥١)
الحدیثُ المباینُ للمعقول، أو المخالفُ للمنقول، أو المناقضُ للأُصول، موضوعٌ (ابن الجوزیّ)
٢٤٧ ص
(٢٥٢)
ما یناقض نصّ الکتاب أو السنة المتواترة أو الإجماع القطعیّ تدلّ علی وضع الحدیث
٢٤٧ ص
(٢٥٣)
أحادیثُ الوصایة و الخلافة و الغدیر، فوقَ حدِّ التّواتر، رغمًا لصاحب الکتاب و صاحبِ المنار
٢٤٨ ص
(٢٥٤)
کلّ حدیث یَدّعی تواطؤَ الصحابة علی کتمان أمر، موضوعٌ
٢٤٩ ص
(٢٥٥)
کلّ حدیث یُخالف الحقائقَ التّاریخیّة، موضوعٌ
٢٤٩ ص
(٢٥٦)
کل خبرٍ عن أمرٍ جسیم لا ینقله إلّا واحدٌ موضوعٌ
٢٤٩ ص
(٢٥٧)
حَبّةُ بن جویریةَ کان شیعیًّا صدوقًا ثقةً رغمًا لأنف مُعاندیه و معاندی أضرابه
٢٥٠ ص
(٢٥٨)
اشتمالُ الحدیث علی مجازَفاتٍ و إفراطٍ فی الثّواب العظیم، دلیلٌ علی الوضع
٢٥٠ ص
(٢٥٩)
أهلُ العلم و الخُبرة یَعرِفون الرّوایةَ من مضمونها بلا احتیاج إلی السَّنَد
٢٥٠ ص
(٢٦٠)
جولد تسیهر الحدیثُ نتیجة التّطوّرِ الدّینیّ و السّیاسیّ و الاجتماعیّ فی القرن الأوّل و الثّانی
٢٥١ ص
(٢٦١)
نَظَریّةُ جولد تسیهر فی تطوّر الحدیث و دخولِ دسٍّ فیه
٢٥٢ ص
(٢٦٢)
نظریّةُ غاستونویت، و أحمدأمین فی وزان الأحادیث
٢٥٣ ص
(٢٦٣)
إیرادُ أحمدأمین علی البخاری و أضرابِهِ، بأنّهم ما اهتمّوا بِصحّة المتن بل اهتمّوا بالأسناد فقطّ
٢٥٤ ص
(٢٦٤)
کان الوضع مِن اسباب جمع الحدیث و تدوینه و تصنیفه
٢٥٤ ص
(٢٦٥)
کتبٌ فی تواریخ الرجال و أحوالهم
٢٥٥ ص
(٢٦٦)
تاریخُ نیسابور لمحمّد بن عبدالله الحاکم النّیسابوری (ابنالبَیِّع) مِن أعوَد التّواریخ علی الفقهاء بفائدة
٢٥٥ ص
(٢٦٧)
الجمع بین الرّجال الصّحیحین لابن القیسرانیّ، و تاریخ دمشق لابن عساکر
٢٥٦ ص
(٢٦٨)
تهذیب التّهذیب لابن حجر العَسقلانیّ
٢٥٧ ص
(٢٦٩)
الطبقات الکبری لابنسعد کاتب الواقدی
٢٥٧ ص
(٢٧٠)
المدخل لمحمّد بن عبدالله النیسابوری فی الجرح و التعدیل
٢٥٨ ص
(٢٧١)
6 مطالبی متنوّع پیرامون وضع و جعل حدیث
٢٥٩ ص
(٢٧٢)
صاحب
٢٥٩ ص
(٢٧٣)
صاحب المستدرک ادّعی أنَّ الجامعة المعروفة کانت مختصرةً من الجامعة المفصّلة و لمّا لم یکن الزّیادات موافقًا لمذهب الصّدوق أسقطها منها
٢٦٠ ص
(٢٧٤)
قیاس احادیث مرحوم صدوق با احادیث مرحوم کلینی
٢٦٠ ص
(٢٧٥)
راجع به بعضی از احایث موضوعه
٢٦١ ص
(٢٧٦)
متن روایاتی از عامّه که شهادت بر جعلی بودن آن میدهد
٢٦٢ ص
(٢٧٧)
روایات غیر صحیح وارد در
٢٦٣ ص
(٢٧٨)
روایة روضة الکافی فی تهدید یزید ـلعنه اللهـ علیَّ بن الحسین علیهماالسّلام علی القتل
٢٦٤ ص
(٢٧٩)
درباره قاعدۀ لطف و روایت مرفوع و مسند
٢٦٥ ص
(٢٨٠)
دربارۀ حدیث «مَن بَشَّرنی بخروج الصَّفَر بشَّرتُه بالجنّة»
٢٦٦ ص
(٢٨١)
کلام آقای بروجردی درباره برخی روایات جعلی
٢٦٧ ص
(٢٨٢)
سانسور و حذف بسیاری از احادیث توسّط عامّه
٢٦٧ ص
(٢٨٣)
مطالبی راجع به توقیع وارد در ماه رجب
٢٧١ ص
(٢٨٤)
ردّ کلام صاحب کتاب
٢٧٤ ص
(٢٨٥)
مشیّت پروردگار متعال از صفات او است
٢٨٠ ص
(٢٨٦)
پاسخ اشکال دوّم در مرجع موصول «الَّتی لا تَعطِیلَ لها»
٢٨٠ ص
(٢٨٧)
پاسخ اشکال سوّم در تساوی ملائکه با خداوند
٢٨١ ص
(٢٨٨)
غیر متعمّقین در مباحث توحیدی، اهل توحید را تکفیر میکنند
٢٨٢ ص
(٢٨٩)
پاسخ اشکال چهارم در معنای «فاقِدَ کُلِّ مَفقُود»
٢٨٤ ص
(٢٩٠)
تحقیقی پیرامون کلمه «فقد» در کتب لغت
٢٨٥ ص
(٢٩١)
پاسخ اشکال پنجم در معنای «والبُهم الصّافّین»
٢٨٦ ص
(٢٩٢)
پاسخ اشکال هفتم در علت عدم تصریح به حرمت شهر رجب
٢٨٧ ص
(٢٩٣)
کلام آقا شیخ آقابزرگ طهرانی (ره) دربارۀ سند
٢٩١ ص
(٢٩٤)
1 الصّحیفة الرّابعة السّجادیة، تألیف حسین بن محمّد تقیّ النّوریّ (طبع طهران)
٢٩٣ ص
(٢٩٥)
دعای حبیب عطّار کوفی از حضرت سجّاد «یا من أحارَ کُلَّ شیءٍ ملکوتًا و قهر کُلَّ شیءٍ جَبَروتًا»
٢٩٣ ص
(٢٩٦)
دعای حضرت سجّاد علیهالسّلام یا مَن قَصَدَه الضّالّون فأصابوه مُرشِدًا
٢٩٤ ص
(٢٩٧)
دعای حضرت سجّاد علیه السّلام در تسبیح پروردگار
٢٩٥ ص
(٢٩٨)
أحیِنی ما عَلِمتَ الحَیَوةَ خَیرًا لی
٢٩٥ ص
(٢٩٩)
در کتاب
٢٩٦ ص
(٣٠٠)
کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان
٢٩٧ ص
(٣٠١)
کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان، و یا به نام کتاب المضمار، و کتاب التمام لمهامّ شهر الصیّام میباشد
٢٩٧ ص
(٣٠٢)
کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان
٢٩٧ ص
(٣٠٣)
2 شرح الصّحیفة الکاملة السّجّادیّة تألیف سیّد محمّد باقر داماد (طبع اصفهان)
٣٠١ ص
(٣٠٤)
شیخ بهایی از نگاه میرداماد إنّ هذا العربیّ رجلٌ فاضلٌ
٣٠١ ص
(٣٠٥)
میرداماد مشرب فلسفه اشراقیّه داشته است
٣٠١ ص
(٣٠٦)
قصیدۀ میرداماد در طوس زیارت مرقد مطهَّر حضرت امام رضا علیه السّلام
٣٠٢ ص
(٣٠٧)
اشعار عربیّ و فارسیّ میرداماد از مقدّمۀ شرح صحیفۀ سجّادیّۀ میرداماد
٣٠٣ ص
(٣٠٨)
تحقیق میرداماد راجع به معنی «إملاء» و معنی «وَلایت»
٣٠٥ ص
(٣٠٩)
3 ترجمه و شرح صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، تألیف حاج سیّد علینقی فیض الإسلام
٣٠٧ ص
(٣١٠)
بلیغ بصره دربارۀ صحیفه گفت «خُذُوا عنّی حتّی أُملی علیکم»، و أخذ القلم و أطرق رأسَه، فما رفعه حتَّی مات
٣٠٧ ص
(٣١١)
سند صحیفۀ سجّادیّه با تحریر فیض الإسلام
٣٠٧ ص
(٣١٢)
در معنای لغوی کلمۀ صحیفه
٣٠٨ ص
(٣١٣)
سفارش امام صادق علیه السّلام به فرزندشان اسماعیل
٣٠٩ ص
(٣١٤)
حسین ذوالدَّمعة و یا ذوالعَبرة یکی از پسران زید بن علی بوده است
٣٠٩ ص
(٣١٥)
عیسی مُوتِم الأشبال، و محمّد دو پسر دیگر زید بن علی بودهاند
٣٠٩ ص
(٣١٦)
املاء هفتاد و پنج دعای صحیفه به متوکّل بن هارون توسط امام صادق علیه السّلام
٣١٠ ص
(٣١٧)
افزودههای بر ابواب صحیفه به لفظ أبوعبدالله حسنی است
٣١٠ ص
(٣١٨)
4 صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، ترجمه سیّد صدرالدّین بلاغی (طبع آخوندی)
٣١١ ص
(٣١٩)
٣١١ ص
(٣٢٠)
5 الصّحیفة الثّالثة السجّادیّة، تألیف میرزا عبدالله أفندی اصفهانی
٣١٣ ص
(٣٢١)
میرزا عبدالله گوید هر یک از امامان دارای مزایا و خواصّی بخصوصهم بودهاند
٣١٣ ص
(٣٢٢)
صاحب
٣١٤ ص
(٣٢٣)
برخورد صاحب صحیفۀ ثالثه به سندهای دیگر و به دعاهای دیگر
٣١٤ ص
(٣٢٤)
6 الصّحیفة الخامسة السّجادیّة، تألیف سیّد محسن العاملیّ
٣١٧ ص
(٣٢٥)
یک دعا از ادعیۀ ساقطه از
٣١٧ ص
(٣٢٦)
امام سجّاد علیه السّلام و آثَرا الجِّدَ عَلَی التَّقصیرِ و الرَّیثِ فی أمرِک
٣١٩ ص
(٣٢٧)
کتاب
٣١٩ ص
(٣٢٨)
از حضرت امام سجّاد علیه السّلام اللهُمَّ إنّی أعوذ بک أن تَحسُنَ فی مَرأی العیونِ عَلانِیَتی
٣٢٠ ص
(٣٢٩)
جنایات مسرف بن عقبة و دشمنی وی با امام سجّاد علیه السّلام
٣٢٠ ص
(٣٣٠)
دعای حضرت در وقت نزول مُسرِفِ بن عُقبَةَ رَبِّ کم من نِعمَةٍ أنعَمتَ بها عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عندَها شُکرِی!
٣٢٠ ص
(٣٣١)
دعای حضرت در وقت نزول مُسرِفِ بن عُقبَةَ به مدینه در وقعه حَرّه
٣٢١ ص
(٣٣٢)
تعلیم حضرت امام سجّاد به حسن بن حسن بن أبیطالب دعایی را و خلاصی او از پانصد ضربه شلاّق
٣٢٢ ص
(٣٣٣)
دعای حضرت در نفرین بر اهل شام
٣٢٣ ص
(٣٣٤)
دعای مستجاب کما فی الصَّحیفة الثّالثة و الخامسة علی ما رواه الشّیخ الطَبرِسیّ فی کنوز النّجاح
٣٢٥ ص
(٣٣٥)
دعای مستجاب کما فی
٣٢٥ ص
(٣٣٦)
فی
٣٢٦ ص
(٣٣٧)
امام سجّاد علیه السّلام إلهی غارتْ نجومُ سماواتک و هَجَعَتْ عُیُونُ أنامک
٣٢٧ ص
(٣٣٨)
دعای حزین از امام سجّاد علیه السّلام اُناجیکَ یا مَوجودًا فی کلّ مکان
٣٢٩ ص
(٣٣٩)
إلهی کیف أدعوک و قد عَصَیتُک
٣٣٠ ص
(٣٤٠)
دعاؤه علیهالسّلام فی النُّدبة و المناجات یا نَفسُ! حَتّامَ إلی الحیاة سکونُک؟!
٣٣١ ص
(٣٤١)
أوّل هذه المناجاة شعرٌ «فَهُم فی بُطون الأرض بَعدَ ظُهورِها * مَحاسِنُهم فیها بَوالٍ دَواثِرٌ» و جمیع هذه المناجاة مشحونٌ من النّظم و النّثر
٣٣٢ ص
(٣٤٢)
و جمیع هذه المناجاة مشحونٌ من النّظم و النّثر
٣٣٢ ص
(٣٤٣)
و من نَثره فالبِدارَ البِدارَ، و الحِذارَ الحِذارَ من الدّنیا و مَکائدِها
٣٣٤ ص
(٣٤٤)
و مِن نَظمه فَکَم مُوجَعٍ یَبکی علیه تَفَجُّعًا * و مُستَنجِدٍ صَبرًا و ما هو صابِرُ
٣٣٦ ص
(٣٤٥)
و من نَثره ثُمَّ أُخرِجَ من سَعَةِ قَصرِهِ إلی ضِیق قَبرِه فحَثَوا بأیدیهم التُّرابَ
٣٣٧ ص
(٣٤٦)
و مِن نَظمِهِ تُخَرِّبُ ما یَبقَی و تَعمُرُ فانِیًا * و لا ذاکَ مَوفورٌ و لا ذاکَ عامِرُ
٣٣٨ ص
(٣٤٧)
و کان من دعائه علیه السّلام فی المناجاة و الثَّناء علی الله تعالی نَظمًا
٣٣٩ ص
(٣٤٨)
مَلیکٌ عَزیزٌ لا یُرَدُّ قَضاؤُهُ * عَلیمٌ حَکیمٌ نافِذُ الأمرِ قاهِرُ
٣٣٩ ص
(٣٤٩)
اللهم أغنِنی عن شرارِ خلقک
٣٣٩ ص
(٣٥٠)
اللهُمَّ إنّی أعوذ بک أن أُحَبَّ فیک و أنت لی مبغض
٣٤٠ ص
(٣٥١)
اللهُمَّ إنّی أسألُکَ العافیةَ و الشُّکرَ عَلی العافیة
٣٤٠ ص
(٣٥٢)
اللهُمَّ فإنّه لا وفاءَ لی بالتوبة إلّا بعصمتک
٣٤١ ص
(٣٥٣)
دعآءٌ یُعَلَّق علی العضد الأیسر لوجع الطَّحال
٣٤١ ص
(٣٥٤)
و کان من دعائه علیهالسّلام لمحمَّد بن شهاب الزّهری
٣٤٢ ص
(٣٥٥)
دعاؤه إذا آوی إلی فراشه اللهُمَّ أنت الأوَّلُ فلا شیءَ قَبلَکَ
٣٤٣ ص
(٣٥٦)
دعاؤه علیهالسّلام فی آخِر لیلةٍ من شهر رمضان حین یَجمَعُ عبیدَه و إمائه
٣٤٣ ص
(٣٥٧)
دعاء السّجاد فی الرّابع عَشَر من شهر رمضان، علی ما فی کتاب
٣٤٦ ص
(٣٥٨)
کان من دعائه علیه السّلام فی الیوم الخامس عشر من شهر رمضان
٣٤٦ ص
(٣٥٩)
دعاؤه علیه السّلام یَطلُبُ من الله تعالی الشَّهادة
٣٤٧ ص
(٣٦٠)
شرح قتل و تشرید و نهب بنیاُمیّه مدینه را و رجوع شیعه به حضرت امام سجّاد و دعای حضرت در نفرین بر آنها و تکان دادن خَیطی را که جبرائیل آورده بود، و زلزلۀ شهر مدینه و کشته شدن سی هزار نفر، و ترحّم حضرت
٣٤٧ ص
(٣٦١)
رجوع شیعه به امام سجّاد علیه السّلام در قتل و نهب بنیاُمیّه و دعای حضرت در نفرین برآنها
٣٤٧ ص
(٣٦٢)
من دعائه علیه السّلام فی الاستسقاء فی مَکّة
٣٥٠ ص
(٣٦٣)
دعاؤه علیه السّلام فی حَرمَلَة بن کاهِلَة اللهُمَّ أذِقهُ حَرَّ الحَدید، اللهُمَّ أذِقهُ حَرَّ النّارِ
٣٥١ ص
(٣٦٤)
جریان دستگیری مختار حرملة بن کاهله را، و بریدن دستها و پاهای وی را، و افکندن او در قَصَبهای آتشزده شده
٣٥٢ ص
(٣٦٥)
دعای حضرت در نفرین بر ابنزیاد اللهُمَّ لا تُمِتنی حتّی تُرِیَنی رَأسَ ابنِزیادٍ و أنا أتَغَدَّی
٣٥٣ ص
(٣٦٦)
استهزاء ضَمرَة بن مَعبَد بگفتار حضرت سجّاد درتشییع جنازۀ دشمن خدا، ونفرین حضرت دربارۀ او
٣٥٤ ص
(٣٦٧)
دعای حضرت درباره عبدالملک بن مروان اللهُمَّ أرِهْ حُرمَةَ أولیائک عندک
٣٥٥ ص
(٣٦٨)
7 شرح صحیفه سجّادیّه، تألیف آیة الله مدرّس چهاردهی (طبع تهران)
٣٥٧ ص
(٣٦٩)
اشکال بعضی از علماء در دادن خمس به بنیطَباطَبا، بدون وجه میباشد
٣٥٧ ص
(٣٧٠)
سه وجه برای تسمیۀ «طباطبا» ذکر کردهاند (ت)
٣٥٧ ص
(٣٧١)
اشکال بعضی از علماء در دادن خمس به بنیطَباطَبا، بدون وجه میباشد
٣٥٧ ص
(٣٧٢)
8 الصّحیفة السّجّادیّة الجامعَة
٣٦١ ص
(٣٧٣)
کلام حضرت اللهم رضّنِی بما قضیت و عافِنِی فیما أمضَیتَ
٣٦١ ص
(٣٧٤)
کلام حضرت فَلا حَولَ لَنا إلّا بقوَّتک، و لا قوَّةَ لنا إلّا بعَونِک
٣٦١ ص
(٣٧٥)
دعاؤهُ علیهالسّلام إذا أحزَنه أمرٌ
٣٦١ ص
(٣٧٦)
اللهم إنّی اسألک العافیة و الشکرَ علی العافیة
٣٦٢ ص
(٣٧٧)
اللهُمَّ إنّی أسألُکَ تَعجیلَ ما تَعجیلُهُ کانَ خَیرًا لی
٣٦٢ ص
(٣٧٨)
و اجْعَلنا من الذین فَتَقتَ لهم رَتقَ عظیمِ غَواشِی جُفونِ حَدَقِ عُیونِ القُلوبِ
٣٦٣ ص
(٣٧٩)
إلهی لَیتَنی کُنتُ طَیرًا فأطِیرَ فی الهَواءِ مِن فَرَقِکَ
٣٦٣ ص
(٣٨٠)
إلهی، لَیتَ أُمّی لَم تَلِدْنی
٣٦٤ ص
(٣٨١)
دعاؤه علیه السّلام فی سجدة الشّکر عن القائم علیه السّلام
٣٦٤ ص
(٣٨٢)
از أدعیه حضرت عُبَیدُکَ بفِنائک، مِسکینُک بفِنائک، فقیرُک بِفِنائک، سائلکبِفِنائِک
٣٦٤ ص
(٣٨٣)
مُنَّ عَلَیَّ بِالتَّوکُّلِ عَلَیک، و التَّسلیمِ لِأمرِکَ
٣٦٥ ص
(٣٨٤)
أسانید
٣٦٥ ص
(٣٨٥)
رؤیای محمّدتقی مجلسی امام زمان را و دلالت به محمّدتاج فَرَح و اعطاء
٣٦٦ ص
(٣٨٦)
9 نور الأنوار شرح صحیفه سجّادیّه، تألیف سیّد نعمتالله جزائری (طبع سنگی)
٣٦٩ ص
(٣٨٧)
در اعتدال و فضیلت آدمی همان بس که معایبش معدود باشد
٣٦٩ ص
(٣٨٨)
اختصاصی بودن کلمه أمیرالمؤمنین و احادیث صریح و فراوان در اینباب
٣٦٩ ص
(٣٨٩)
ابنالأثیر زَعَمَت الرَّوافضُ أنَّ سَیِّدنا عمر کان مُخَنَّثًا، کَذِبوا لعنهم الله ولکن کان به داءٌ دواؤُهُ ماءُ الرجال
٣٧٠ ص
(٣٩٠)
معصیت و گناه بعضی از اولاد امامان، به ما جرأت نمیدهد تا هَتک عِرضشان را بنمائیم
٣٧٠ ص
(٣٩١)
در معنی لغت أملاه
٣٧١ ص
(٣٩٢)
ذهب المرتضی إلی أنّ جمیعَ مَن انتسب إلی هاشم ذکورًا و إناثًا من السّادات، و یَجِبُ ترتیب الأثر
٣٧٢ ص
(٣٩٣)
در معنی لغت ولایة
٣٧٢ ص
(٣٩٤)
مخالفت محمّد و ابراهیم مانند مخالفتهای أکثر ما شیعیان است، و آن موجب سبّ و لعن نمیگردد
٣٧٢ ص
(٣٩٥)
معنی حَوقَلَه لا حائلَ عن المَعاصِی، و لا قُوَّة علی الطّاعات إلّا بالاستعانة منه تعالی
٣٧٤ ص
(٣٩٦)
معنی و لغات کثیرۀ کلمه جبرئیل
٣٧٤ ص
(٣٩٧)
علاّمۀ مجلسی در هر یک از سه شب قدر مقداری از امور تقدیر میگردد در اوّل انشاء، و در دوّم إبرام، و در سوّم إحکامٌ لا یُرَدُّ و لا یُبَدَّل
٣٧٤ ص
(٣٩٨)
در معنی لغت الرِّحبة
٣٧٥ ص
(٣٩٩)
10 ریاض السّالکین، تألیف سیّد علیخان الحسینیّ المَدنیّ الشّیرازیّ (طبع سنگی)
٣٧٧ ص
(٤٠٠)
اوّلین زمان شیوع لقب شمسالدّین و أمثاله، شروع تلقیب اُمراء ترک به شمسالدَّوله و أمثاله بود
٣٧٧ ص
(٤٠١)
کیفیّت تلفظ لفظ ربیع الأول و ربیع الثّانی
٣٧٧ ص
(٤٠٢)
ترجمۀ أحوال عُکبَریّ و وجه تسمیۀ وی، و معنی مُعَدَّل
٣٧٨ ص
(٤٠٣)
ولید بن عبدالملک پس از قتل و صلب یحیی، سرش را به مدینه فرستاد و در دامن مادرش «ریطه» انداخت
٣٨٠ ص
(٤٠٤)
ترجمۀ أحوال امام جعفر صادق علیهالسّلام از شیخ مفید و شیخ کمالالدّین بن طلحۀ شافعیّ
٣٨١ ص
(٤٠٥)
توصیف ابنطلحۀ شافعی حضرت امام صادق را به حتّی إنّ من کثرة علومه المفاضة علی قلبه من سجال التّقوی ـ الخ
٣٨٢ ص
(٤٠٦)
تأسّف شدید امام صادق علیه السّلام در خبر شهادت عمویشان زید
٣٨٢ ص
(٤٠٧)
روایت آمدن فضیل بن یسار بعد ازشهادت زید به مدینه وملاقات با حضرت امام صادق علیه السّلام
٣٨٣ ص
(٤٠٨)
روایات وارده در شهادت حضرت زید از حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام
٣٨٤ ص
(٤٠٩)
روایات وارده درباره عظمت زید بن علی بن الحسین علیهم السّلام
٣٨٦ ص
(٤١٠)
روایت جابر دربارۀ حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام از لسان رسول اکرم صلّی الله علیه و آله
٣٨٧ ص
(٤١١)
نهی حضرت امام صادق علیهالسّلام، حسن بن راشد را از تعییب و تنقیص زید
٣٨٨ ص
(٤١٢)
زیدیّه علاوه بر علم و شجاعت و فاطمی بودن شرط امامت را خروج به سیف میدانند
٣٨٩ ص
(٤١٣)
زیدیّه علاوه بر علم و شجاعت و فاطمی بودن (خواه از اولاد امام حسن و یا امام حسین) شرط امامت را خروج به سیف میدانند
٣٨٩ ص
(٤١٤)
مجموعه روایات وارده راجع به زید بن علی بن الحسین که از هر لَوثی وی را تبرئه میکند
٣٩٠ ص
(٤١٥)
روایات دالّه بر عدم جواز خروج، و لزوم تقیّه و إسکان در بیت حتّی یَخرُجَ القائم
٣٩١ ص
(٤١٦)
أنحاء و أقسام علم ائمّه علیهمالسّلام بنا به شرح و تفصیل سیّد علیخان کبیر مدنیّ شیرازیّ
٣٩٢ ص
(٤١٧)
روایت ابنخزّاز قمیّ در
٣٩٣ ص
(٤١٨)
روایت خزّاز در کفایة الأثر راجع به عظمت زهد و عبادت و قیام و صیام و مراقبۀ حضرت زید بن علی
٣٩٤ ص
(٤١٩)
ترجمۀ احوال اسماعیل أعرَج أبومحمّد که اسماعیلیّه وی را امام میدانند
٣٩٥ ص
(٤٢٠)
ترجمۀ احوال اسماعیل أعرَج أبومحمّد (پسر حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام) که اسماعیلیّه وی را امام میدانند
٣٩٥ ص
(٤٢١)
اسماعیلیّه که قائل به امامت اسماعیل هستند، بعضی گویند وی زنده است، و بعضی گویند مرده است امّا امامت در اولاد او میباشد
٣٩٦ ص
(٤٢٢)
روایت وارده در بداء به واسطۀ موت اسماعیل و معنی بداء
٣٩٧ ص
(٤٢٣)
آیۀ «إنَّ اللهَ یَأمُرُکُم أن تُؤَدّوا الأماناتِ» در مکّه نازل شد که مفتاح کعبه را به عثمان بن طلحه رد کنند
٣٩٨ ص
(٤٢٤)
ترجمۀ احوال سه پسران زید بن علی علیهما السّلام 1 حسین ذوالدَّمعة 2 عیسی 3 محمّد
٤٠٠ ص
(٤٢٥)
جلالت محمّد بن زید، و قضیّۀ نجات دادن وی محمّد بن هشام بن عبدالملک را به لطائفالحیلی
٤٠١ ص
(٤٢٦)
جلالت محمّد بن زید، و قضیّۀ نجات دادن وی محمّد بن هشام بن عبدالملک را به لطائفالحیلی هنگام امر منصور به توقیف او در مسجدالحرام
٤٠١ ص
(٤٢٧)
نسب سیّد علیخان کبیر مدنی شیرازی، به محمّد بن زید بن علی بن الحسین منتهی میگردد
٤٠٣ ص
(٤٢٨)
کلام یحیی «امام محمّدباقر و امام جعفرصادق مردم را دعوت به حیات مینمایند و ما آنها را دعوت به مرگ میکنیم» فیه إشکال واضح
٤٠٣ ص
(٤٢٩)
در معنی لغت نعاس
٤٠٤ ص
(٤٣٠)
علّت خواب و بیداری، و فوائد و منافع خوابیدن
٤٠٤ ص
(٤٣١)
علّت رؤیای صادقه، و رؤیاهائی که احتیاج به تعبیر دارند، و اقسام أضغاث أحلام
٤٠٥ ص
(٤٣٢)
معنی خواب و رؤیای رسول اکرم صلّی الله علیه و آله، و مُفاد «إنَّ عَینی تَنام و قَلبی لا یَنامُ»
٤٠٧ ص
(٤٣٣)
تحقیق در معنی و اشتقاق کلمۀ جبرئیل و حقیقت وجود آن
٤٠٨ ص
(٤٣٤)
کلام فلاسفه و ظاهر شرع، در کیفیّت و حقیقت وحی بر پیغمبر صلّیاللهعلیه و آله
٤٠٩ ص
(٤٣٥)
کلام أمیر نظامالدّین احمد، در آنکه حقیقت وحی أوّلاً نزول از مراتب عالیه و سپس ظهور در مظاهر میباشد
٤٠٩ ص
(٤٣٦)
وَحی عبارت است از تلقّی نفس پیامبر آن مورد را از مَلَک، و سپس تمثّل آن را یا با ملک در حسّ مشترک و سپس در حسّ ظاهر، سپس در خارج
٤١٠ ص
(٤٣٧)
وَحی عبارت است از تلقّی نفس پیامبر آن مورد را از مَلَک، و سپس
٤١٠ ص
(٤٣٨)
موافقت کلام صدرالمتألّهین با أمیر نظامالدِّین احمد جَدِّ سیّد علیخان، در تحقّق وحی به تنزّل از مراتب عالیه به سافله
٤١٢ ص
(٤٣٩)
اقسام رؤیا و وحیِ الهی، مجموعاً به دلیل استقراء چهارده قسم میباشد
٤١٢ ص
(٤٤٠)
طبق روایات عامّه، المعتضدبالله مستدلاًّ به آیۀ ”والشّجرة الملعونة“، عازم بر لعن معاویه گردید
٤١٥ ص
(٤٤١)
طبق روایات عامّه، المعتضدبالله عبّاسی مستدلاًّ به آیۀ ”والشّجرة الملعونة“ فی القرآن، عازم بر لعن معاویه (در سنۀ 284) بر فراز منابر گردید
٤١٥ ص
(٤٤٢)
معنی «خَمس و ثلاثین من مهاجرک» یعنی پس از ده سال از هجرت تو، و بیست و پنج سال حکومت سه خلیفۀ غاصب که چرخ اسلام از حرکت بازایستاد
٤١٥ ص
(٤٤٣)
مراد از حکومت فراعنه، عبّاسیّون هستند که عددشان 37 نفر و سلطنتشان 524 سال بطول انجامید
٤١٧ ص
(٤٤٤)
مراد از حکومت فراعنه، عبّاسیّون هستند که عددشان 37 نفر و مدّت سلطنتشان 524 سال به طول انجامید
٤١٧ ص
(٤٤٥)
معنی دقیقی برای آیۀ و ما أدریکَ ما لیلة القدر
٤١٨ ص
(٤٤٦)
روایت وارده از امام محمّدباقر علیه السّلام در شدّت و مصائبی که بر شیعه در زمان معاویه گذشت
٤١٩ ص
(٤٤٧)
روایت مدائنی در شدّت و غلظت معاویه با شیعیان در أقطار جهان
٤٢٠ ص
(٤٤٨)
سفیان بن أبیلیلی به حضرت امام حسن مجتبی علیه السّلام گفت السّلام علیکَ یا مُذِلَّ المؤمنین!
٤٢١ ص
(٤٤٩)
روایت حضرت امام حسن مجتبی برای سفیان بن أبیلیلی در حکومت مرد واسع البلعوم معاویه
٤٢٢ ص
(٤٥٠)
در علّت صلح امام حسن و قیام امام حسین علیهما السّلام دو علّت بیان شده است اوّل حدیث مکتوب، دوّم وصیّت مختومه
٤٢٢ ص
(٤٥١)
در صلح امام حسن و قیام امام حسین دو علّت بیان شده است حدیث مکتوب، وصیّت مختومه
٤٢٢ ص
(٤٥٢)
علّت دوّم، عمل به مقتضای ظواهر امر و امکانات و مقتضیاتی که در هر زمان پیش میآمده است
٤٢٣ ص
(٤٥٣)
سَدیر صیرفیّ به حضرت امام جعفرصادق علیه السّلام میگوید چرا قیام نمیکنی درحالیکه صد هزار، دویست هزار، و نصف دنیا شیعه داری؟! حضرت میفرماید به عدد این بزها هم (یعنی 17 عدد) ندارم
٤٢٤ ص
(٤٥٤)
اعتراض سَدیر صَیرفیّ به امام جعفر صادق علیه السّلام بر عدم قیام
٤٢٤ ص
(٤٥٥)
وجه تلقیب حضرت به صادق، در مقابل جعفر کاذب است
٤٢٦ ص
(٤٥٦)
11 شرح و ترجمۀ صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، تألیف حاج میرزا ابوالحسن شعرانی (طبع طهران)
٤٢٧ ص
(٤٥٧)
معنی و تفسیر بداء از آیة الله شعرانی
٤٢٧ ص
(٤٥٨)
حقیقت بداء، تغییر مطلب دانسته شده از لوح محو و اثبات به لوح محفوظ میباشد
٤٢٧ ص
(٤٥٩)
نقل کلام جدّ سیّد علیخان کبیر در کیفیّت وَحی
٤٢٨ ص
(٤٦٠)
نقل کلام جدّ سیّد علیخان کبیر در کیفیّت وَحی که به عکس علوم خارجی که از ظاهر به باطن میرود، وحی از باطن به ظاهر میرسد
٤٢٨ ص
(٤٦١)
تعلّق نفس به بدن مثل تعلّق عاشق به معشوق است؛ نه حلول در بدن
٤٢٩ ص
(٤٦٢)
موجود محدود دارای اثر خاصّ است و کار خود را فقط میکند، و امّا خداوند حدّ ندارد؛ بسیط الحقیقة کلّ الأشیاء
٤٣٠ ص
(٤٦٣)
میرزا ابوالحسن شعرانی اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد
٤٣١ ص
(٤٦٤)
اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد؛ هر دعائی که دارای مضمون صحیح است میتوان آن را خواند
٤٣١ ص
(٤٦٥)
اشکالات وارد بر کلام میرزا ابوالحسن شعرانی (ت)
٤٣٢ ص
(٤٦٦)
خواندن خدا به اسم اعظم مربوط به فنای ذات ولیّ است نه لقلقۀ لسان
٤٣٦ ص
(٤٦٧)
اولیای خدا اسم اعظم دارند
٤٣٦ ص
(٤٦٨)
تواتر در قرآن کریم
٤٣٧ ص
(٤٦٩)
درباره حقیقت نفس
٤٣٧ ص
(٤٧٠)
در لزوم مرشد ستوده
٤٣٩ ص
(٤٧١)
دربارۀ مادر امام سجّاد علیه السّلام
٤٣٩ ص
(٤٧٢)
إنَّ الشَّیطانَ واضعٌ خَطمَهُ عَلَی قَلبِ ابنِ آدَمَ
٤٤١ ص
(٤٧٣)
دربارۀ استعمال کلمۀ کافّة
٤٤١ ص
(٤٧٤)
درباره مفاد اللهُمَّ و امْزُجْ میاهَهُم بالوَباء
٤٤٢ ص
(٤٧٥)
باد، علّت معدّه و ملائکه، علّت فاعلی برای حرکت ابر است
٤٤٣ ص
(٤٧٦)
راجع به تجرّد قوّۀ عاقله
٤٤٣ ص
(٤٧٧)
راجع به تواتر قرآئات سبعه
٤٤٤ ص
(٤٧٨)
دعای رﺅ یت هلال دلالتی بر نحوست ماه ندارد
٤٤٥ ص
(٤٧٩)
بخل در مبدأ فیض الهی راه ندارد
٤٤٦ ص
(٤٨٠)
توقیفیّت أسماء الهی
٤٤٧ ص
(٤٨١)
فضیلت آیةالکرسی و مراد از آن
٤٤٩ ص
(٤٨٢)
مراد از بلوغ در فقرۀ حمدًا یبلغ الوفاء
٤٥١ ص
(٤٨٣)
صل پنجم احادیث برگزیده
٤٥٥ ص
(٤٨٤)
1 کنزالعمّال
٤٥٥ ص
(٤٨٥)
برگزیدۀ أحادیث کتاب
٤٥٥ ص
(٤٨٦)
2 احیاء العلوم
٤٧٧ ص
(٤٨٧)
برگزیدۀ احادیث
٤٧٧ ص
(٤٨٨)
3 مطالب متنوع حدیثی
٥٤٧ ص
(٤٨٩)
درباره احادیث «نهی النبی عن الغَرَر» و «الإسلام یجُبُّ ما قبله»
٥٤٧ ص
(٤٩٠)
راجع به نوشتۀ روی قبر فاطمه زهراء سلام الله علیها
٥٤٨ ص
(٤٩١)
در معنای «اسْتَمَرَّتْ حَذّاءَ»
٥٥٠ ص
(٤٩٢)
بعضی از احادیث متداوله که در کتب حدیث نیستند
٥٥٢ ص
(٤٩٣)
المُلکُ یَبقَی مع الکُفرِ و لا یَبقَی مع الظُّلم
٥٥٤ ص
(٤٩٤)
حدیث شریف «لو دُلِیتُم بالأرض السُّفلی»
٥٥٤ ص
(٤٩٥)
راجع به آثار و خصائص و معنای امام
٥٥٥ ص
(٤٩٦)
لا یجتمع المال إلاّ بخصال خمس
٥٥٦ ص
(٤٩٧)
نهی رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم از قتل پنج حیوان و امر به قتل پنج حیوان دیگر
٥٥٦ ص
(٤٩٨)
دو حدیث زیبا از
٥٥٧ ص
(٤٩٩)
تمام آثار دنیوی و اخروی مترتّبه بر انسان، معلول نفس و اراده و اختیاراوست
٥٥٨ ص
(٥٠٠)
راجع به اسمگذاری اطفال و تعیین اسماء حسنه
٥٥٩ ص
(٥٠١)
راجع به تفسیر خطبۀ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در مسجد الخیف
٥٥٩ ص
(٥٠٢)
اعتراض بعض صحابه بر حضرت رسول الله در حجّة الوداع
٥٦١ ص
(٥٠٣)
خطبه رسول خدا در بطن عرفه
٥٦٢ ص
(٥٠٤)
لاتَموتُ نفسٌ حتّی تَستکمِلَ رزقَها
٥٦٣ ص
(٥٠٥)
مغفرت عامّه الهی در عرفه
٥٦٤ ص
(٥٠٦)
راجع به خطبۀ رسول الله در مسجد الخیف در حجّة الوداع
٥٦٤ ص
(٥٠٧)
من مات و لم یغزُ و لم یُحدّث به نفسه مات علی شعبة من نفاق
٥٦٥ ص
(٥٠٨)
تشابه و تفاوت بین عوام و علماء ما با عوام و علماء یهود
٥٦٦ ص
(٥٠٩)
فضیلت صلوات بر محمّد و آل محمّد در نصوص صحیحۀ عامّه
٥٦٩ ص
(٥١٠)
راجع به حدیث «مَن مات و لم یعرِفْ إمامَ زمانه مات مِیتةً جاهلیّة»
٥٦٩ ص
(٥١١)
فضائل اهل بیت در نصوص عامّه
٥٧٠ ص
(٥١٢)
فریاد یأس و ناامیدی ابلیس در روز غدیر خم
٥٧١ ص
(٥١٣)
دسیسه عدّهای از منافقین نسبت به خلافت بعد از رسول خدا
٥٧٢ ص
(٥١٤)
روایت «ذِکر علیٍّ عبادةٌ» در نصوص عامّه
٥٧٣ ص
(٥١٥)
روایتی در فضیلت عمّار
٥٧٣ ص
(٥١٦)
حدیث مناشدۀ أمیرالمؤمنین در مسجد رسول خدا در زمان عثمان در حضور جماعت کثیری از مهاجرین و انصار
٥٧٤ ص
(٥١٧)
انسان نمیتواند از اُمراء خود در معاصی خدا پیروی کند
٥٧٥ ص
(٥١٨)
خطبۀ أمیرالمؤمنین علیه السّلام در رفع حجابهای نورِ توحید برای اولیاءخدا
٥٧٦ ص
(٥١٩)
فقره ای از وصیّت رسول الله به أمیرالمؤمنین علیهما السّلام
٥٧٧ ص
(٥٢٠)
رسالۀ
٥٧٨ ص
(٥٢١)
در وجه تسمیۀ مکّه
٥٨٠ ص
(٥٢٢)
نکاتی از کتاب
٥٨٠ ص
(٥٢٣)
مطالبی پیرامون سه حدیث از
٥٨١ ص
(٥٢٤)
در معنی أکثَرُ اهل الجنة البُله
٥٨٣ ص
(٥٢٥)
بهترین عمل در گفتار أمیرالمؤمنین علیه السّلام
٥٨٣ ص
(٥٢٦)
تحقیق در لغت أرجِهْ در مقبولۀ عمر بن حنظلة
٥٨٤ ص
(٥٢٧)
احادیثی از
٥٨٥ ص
(٥٢٨)
عدم تحریف در قرآن
٥٩١ ص
(٥٢٩)
غیر از جمعی از حَشوِیّه و أخباریّون، کسی قائل به تحریف کتاب الله نیست
٥٩٢ ص
(٥٣٠)
در قرآن کریم تحریف بأیّ صورةٍ، زیادةًً و نقیصةًً تحقّق نیافته است
٥٩٣ ص
(٥٣١)
به أدلّه عقلیّه و نقلیّه، تحریف قرآن مردود است و قرآن معجزۀ أبدیّت دین رسول الله است
٥٩٤ ص
(٥٣٢)
تأویل روایات دالّه بر وقوع تحریف در قرآن
٥٩٥ ص
(٥٣٣)
بحث در «مالِکِ یَوم الدِّین» و «مَلِکِ یَوم الدّین»
٥٩٩ ص
(٥٣٤)
قرّاء سبعۀ مشهوره و مقدار حجّیّت قرائت آنها
٦٠٤ ص
(٥٣٥)
قرّاء ثلاثه، و کسانی که قرآن را جمع کردهاند
٦٠٧ ص
(٥٣٦)
آیات دالّه بر عصمت انبیاء
٦١١ ص
(٥٣٧)
آیات دالّه بر میّت بودن کسانی که ادراک حق نمیکنند
٦١٢ ص
(٥٣٨)
آیات دالّه بر علم غیب رسول الله و مواردی که در قرآن اخبار به غیب شدهاست
٦١٣ ص
(٥٣٩)
آیاتی شایسته نظر و دقّت
٦١٦ ص
(٥٤٠)
آیات وارده به اسم مؤمن دربارۀ علیّ بن أبیطالب علیه السّلام
٦١٧ ص
(٥٤١)
اثبات توحید در قرآن مجید با انواع طرق برهان
٦١٨ ص
(٥٤٢)
دربارۀ حَتَّی یَلِجَ الجَمَلُ فی سَمِّ الخِیاطِ
٦٢٠ ص
(٥٤٣)
دربارۀ آیۀ «فَلیَمدُد بِسَبَبٍ إلَی السَّماءِ ثُمَّ لیَقطَع»
٦٢٢ ص
(٥٤٤)
نکتهای پیرامون کلمۀ تبیان در آیه و نَزَّلنا عَلَیْکَ الکِتابَ تِبیاناً لِکُلِّ شَیءٍ
٦٢٦ ص
(٥٤٥)
آیه «مَن جاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ عَشرُ أمثالِها» به مؤمنین اختصاص دارد
٦٢٦ ص
(٥٤٦)
تفسیر آیه «إنَّ ما توعَدونَ لآتٍ»
٦٢٧ ص
(٥٤٧)
مراد از اوّلیّت در آیۀ «و أنا أوّلُ المسلمین»
٦٢٨ ص
(٥٤٨)
غیرت الهی دلیل بر حرمت فواحش
٦٢٩ ص
(٥٤٩)
روایتی ذیل کریمۀ «حسبنا الله و نعم الوکیل»
٦٢٩ ص
(٥٥٠)
تفسیر آیۀ «إنّما مثل الحیاة الدنیا کماءٍ أنزلناه من السماء»
٦٣٠ ص
(٥٥١)
راجع به تفسیر آیۀ نور
٦٣٥ ص
(٥٥٢)
قرآن به سبک «إیّاک أعنی و اسمعی یا جارة» نازل شده است
٦٣٧ ص
(٥٥٣)
منطق احساس و منطق عقل، و طرفداران این دو منطق
٦٣٧ ص
(٥٥٤)
در معنی فرقان
٦٣٩ ص
(٥٥٥)
مراد از آیۀ «وَ لَولا دَفعُ اللهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ»
٦٤٠ ص
(٥٥٦)
ثعالبی و ثعلبی و دو اثر تفسیری از آنها
٦٤١ ص
(٥٥٧)
وجه تسمیۀ حضرت ابراهیم به خلیل
٦٤١ ص
(٥٥٨)
آیا پیغمبران ذیل از نسل حضرت ابراهیم بودهاند یا نه؟
٦٤٢ ص
(٥٥٩)
بعضی از اقوام و عشیره حضرت ابراهیم علیه السّلام
٦٤٢ ص
(٥٦٠)
نسب حضرت عیسی ویحیی
٦٤٣ ص
(٥٦١)
بعضی خصوصیات مصحف کوچک طبع سوریا
٦٤٣ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص
٥٩٢ ص
٥٩٣ ص
٥٩٤ ص
٥٩٥ ص
٥٩٦ ص
٥٩٧ ص
٥٩٨ ص
٥٩٩ ص
٦٠٠ ص
٦٠١ ص
٦٠٢ ص
٦٠٣ ص
٦٠٤ ص
٦٠٥ ص
٦٠٦ ص
٦٠٧ ص
٦٠٨ ص
٦٠٩ ص
٦١٠ ص
٦١١ ص
٦١٢ ص
٦١٣ ص
٦١٤ ص
٦١٥ ص
٦١٦ ص
٦١٧ ص
٦١٨ ص
٦١٩ ص
٦٢٠ ص
٦٢١ ص
٦٢٢ ص
٦٢٣ ص
٦٢٤ ص
٦٢٥ ص
٦٢٦ ص
٦٢٧ ص
٦٢٨ ص
٦٢٩ ص
٦٣٠ ص
٦٣١ ص
٦٣٢ ص
٦٣٣ ص
٦٣٤ ص
٦٣٥ ص
٦٣٦ ص
٦٣٧ ص
٦٣٨ ص
٦٣٩ ص
٦٤٠ ص
٦٤١ ص
٦٤٢ ص
٦٤٣ ص
٦٤٤ ص

مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢٨ - أهل البیت مع عِظَمهم فی الورع و التُّقی و الصّفاء أرفعُ کثیرًا من أن یُکذِّبوا علی رسول الله

أربع‌مائة حدیث فی أربعین یومًا، و نحن (أی فی العراق) فی یومٍ واحدٍ نسمع هذا کلَّه!“ فقال له:”یا عبدَالرَّحمن! مِن أین لنا دارُ الضَّرب الّتی عندکم؟! دار الضَّرب تَضرِبون باللّیل و تُنفِقون بالنّهار.“[١]

و قال ابن شهابٍ: ”یخرُج الحدیث من عندنا شِبرًا و یَعُود فی العراق ذِراعًا.“[٢]

و قال عبداللهبن عمروبن العاص لجماعة من أهل العراق جاؤوا یسألونه أن یحدِّثَهم: ”إنَّ من أهل العراق قومًا یَکذِبون و یُکذِّبون و یَسخَرون.[٣]“»

کَثرةُ اختلاقِ الحدیث و وضعِه لکلّ من الطّائفتین خلافَ الآخَر

صفحه ١٩٥: «قال ابن أبی‌الحدید فی شرح نهج البلاغه: ”إنّ أصل الأکاذیب فی أحادیث الفضائل، کان من جهة الشّیعة؛ فإنّهم وضعوا فی مبدإ الأمر أحادیثَ مختلفة فی صاحبهم، حَمَلهم علی وَضعها عداوةُ خُصومهم. فلمّا رأت البَکریّة ما صنعت الشّیعة، وضعت لصاحبها أحادیثَ فی مقابلة هذه الأحادیث.[٤]“»

أهل البیت مع عِظَمهم فی الورع و التُّقی و الصّفاء أرفعُ کثیرًا من أن یُکذِّبوا علی رسول الله

[صفحه ١٩٥]: «و ممّا یؤسَفُ له أنّ بعض أهل الأهواء و أعداء الإسلام، اتّخذوا


[١]ـ المنتقی من منهاج السُّنّة، ص ٨٨، ثمّ قال ابن‌تیمیة بعد هذا: «و مع هذا إنّه کان فی الکوفة و غیرها من الثّقات الأکابر کثیر.» (السّنّة قبلَ التدوین)

[٢]ـ ضحی الإسلام، ج ٢، ص ١٥٢. (السّنّة قبلَ التدوین)

[٣]ـ طبقات ابن‌سعد، ج ٤، ص ١٣. (السّنّة قبلَ التدوین)

[٤]ـ شرح نهج البلاغة، ج ٣، ص ٢٦، طبع ٢٠ جلدی، ج ١١، ص ٤٨.