مطلع انوار
(١)
توضیحی از مرحوم علاّمه طهرانی دربارۀ اجازهنامۀ مرحوم شیخ آقا بزرگ طهرانی به ایشان
٣٩ ص
(٢)
اجازهنامه مجمل مرحوم شیخ آقابزرگ طهرانی به مرحوم علاّمه طهرانی
٤٠ ص
(٣)
اجازهنامه مفصّل روائی مرحوم شیخ آقا بزرگ طهرانی به مرحوم علاّمهطهرانی
٤١ ص
(٤)
اجازهنامه مرحوم آیة الله علاّمه حاج شیخ حسین حلّی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما
٥٨ ص
(٥)
اجازهنامه روائی حضرت آیة الله گلپایگانی به مرحوم علاّمه طهرانی قدّسالله أسرارهما
٥٩ ص
(٦)
اجازهنامه آیة الله خوئی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه
٦٠ ص
(٧)
اجازه اجتهاد مرحوم آیة الله خوئی به مرحوم علاّمه طهرانی قدّساللهأسرارهما
٦١ ص
(٨)
اجازهنامه روائی آیة الله آقا سیّد احمد خوانساری به علاّمه طهرانی قدّسالله اسرارهما
٦٢ ص
(٩)
اجازهنامه روائی علاّمه طباطبائی به علاّمه طهرانی قدّس اللهُ أسرارَهما
٦٣ ص
(١٠)
اجازهنامه آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه
٦٤ ص
(١١)
اجازه اجتهاد آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما
٦٥ ص
(١٢)
اجازه اجتهاد دیگر آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما
٦٦ ص
(١٣)
اجازهنامه آخوند خراسانی به جدّ مرحوم علاّمه طهرانی حضرت آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی
٦٧ ص
(١٤)
راجع به اهمیّت إجازه و روایت حدیث
٦٧ ص
(١٥)
1 برگزیده الغدیر
٧٥ ص
(١٦)
بغض و عداوت ابنکثیر و تحریف روایات رسول خدا
٧٥ ص
(١٧)
اگر علم در ستاره ثریّا باشد مردمانی از فارس به آن دست خواهند یافت
٧٥ ص
(١٨)
جعل روایت سَمُرة بن جُندَب و لعن أمیرالمؤمنین علیه السّلام
٧٥ ص
(١٩)
٧٧ ص
(٢٠)
نام بعضی از واضعین حدیث
٧٨ ص
(٢١)
أبوحیّان توحیدی از واضعین حدیث بوده است
٨٢ ص
(٢٢)
حدیث سازانی که قربةً إلی الله جَعل حدیث کردهاند
٨٤ ص
(٢٣)
قربةً إلی الله به رسول الله دروغ میبستند
٨٥ ص
(٢٤)
اعتقاد مردم به اعلم بودن ابوحنیفه از رسول خدا و طعن گروهی در مقابل
٨٦ ص
(٢٥)
مقدار روایات مجعوله از بعضی عامّه قریب به پانصد هزار رسیده است
٨٧ ص
(٢٦)
جنایتکارانی از عامّه که توثیق شدهاند
٨٨ ص
(٢٧)
بعضی از عامّه، از ثقات شیعه و ائمّه علیهم السّلام روایت نقل نکردهاند
٩١ ص
(٢٨)
بعضی از روایاتی را که به رسول الله بستهاند
٩٢ ص
(٢٩)
روایات مجعولۀ عامّه در مدح خُلفاء
٩٣ ص
(٣٠)
روایت مجعوله در مدح أبیبکر
٩٤ ص
(٣١)
بعضی از موضوعات درباره أبوبکر
٩٥ ص
(٣٢)
روایات موضوعه از عامّه
٩٨ ص
(٣٣)
جعل حدیث در استخلاف أبوبکر بعد از رسول خدا
٩٩ ص
(٣٤)
لا یَستقیم لنا الأمرُ إلّا بسبّ علیٍ علی المنابر
١٠١ ص
(٣٥)
دیدگاه علاّمه امینی نسبت به کتاب
١٠١ ص
(٣٦)
2 برگزیده لأکون مع الصادقین، للتیجانی
١٠٣ ص
(٣٧)
در میان عامّه، امروزه أیضاً کتب ضالّه و فاسده وجود دارد
١٠٣ ص
(٣٨)
عقیدۀ شیعه بر عدم تحریف قرآن است از جهت زیادی و نقصان
١٠٤ ص
(٣٩)
روایات ضعیفِ دالّ بر تحریف، در کتب عامّه هم موجود است
١٠٥ ص
(٤٠)
إنّ المودّةَ تفرِض علیک أن تحرم نفسَک من شیءٍ لِتوَدَّ به غَیرَک
١٠٥ ص
(٤١)
لا یُؤمِنُ أحدُکم حتّی أکونَ أحبَّ إلیه من ولدِه و والدِه و النّاسِ أجمَعین
١٠٦ ص
(٤٢)
صلوات را از آل حذف نموده به اصحاب افزودند
١٠٦ ص
(٤٣)
برخی کلمات اهل سنّت در برتری دادن صحابه به رسول خدا
١٠٦ ص
(٤٤)
إنّ فِکرة المهدیّ من العقائد الإسلامیّة التّی یجب التَّصدیقُ بها
١٠٧ ص
(٤٥)
3 برگزیده لؤلؤ و مرجان از محدّث نوری
١٠٩ ص
(٤٦)
درباره احوال بعضی از جعّالین دروغی احادیث اهل سنّت
١٠٩ ص
(٤٧)
کلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام در ضرورت نقل حدیث از ثقه
١١١ ص
(٤٨)
دو مثال برای خلاف واقع بودن برخی اخبار
١١١ ص
(٤٩)
آیا بدن أمیر مؤمنان در جنگها حدید را مسّ کرده است؟
١١١ ص
(٥٠)
مرور اهل بیت امام حسین علیه السّلام به کربلا در بازگشت از شام
١١٣ ص
(٥١)
در بیان بعضی از قضایای غیر واقعیّه در جریان کربلا
١١٥ ص
(٥٢)
گوش مؤمن از شنیدن هرزهگوئیهای دیگران کر است
١٢٢ ص
(٥٣)
بد فهمی نسبت به کلام رسول خدا موجب تحریف حدیث میشود
١٢٢ ص
(٥٤)
4 برگزیده أضواء علی السّنة المحمّدیة لمحمود أبُورَیَّه
١٢٥ ص
(٥٥)
منع کتابت صحابه از أحادیث رسول خدا صلّی الله علیه و آله
١٢٥ ص
(٥٦)
ابنمسعود نهی از کتابت میکرد
١٢٦ ص
(٥٧)
أبوبکر پانصد حدیث را که از شخص أمینی گردآورده بود، آتش زد
١٢٦ ص
(٥٨)
حِکمةُ نهیِ النّبی عن کتابةِ حدیثه
١٢٦ ص
(٥٩)
روایت مکذوبۀ ألا و إنیّ أُوتیتُ الکتابَ و مثلَه معه!
١٢٧ ص
(٦٠)
عُمَر در وقت فرستادن کعب بن قرظة به عراق، او را از نقل حدیث منع کرد
١٢٧ ص
(٦١)
الصحابة و روایةُ الحدیث
١٢٨ ص
(٦٢)
در روایت «مَن کَذَبَ علَیَّ فلیَتَبوَّءْ مَقعَدَه من النّارِ» لفظ «متعمّدًا» وارد نیست
١٢٨ ص
(٦٣)
لفظ «متعمّدًا» از ساختگی و مجعولات روایت است
١٢٩ ص
(٦٤)
لفظ «متعمّدًا» از ساختگی و مجعولات روایت است که روایت مجعول را عمداً بر لَهِ پیغمبر نه بر علیه او جائز شمرند
١٢٩ ص
(٦٥)
الکذبُ علی النّبی صلّی الله علیه و آله و سلّم فی حیاته
١٣٠ ص
(٦٦)
کعبالأحبار زمان عمر خدعةً اسلام آورد، او را از کِبار تابعین و سپس رئیس مسلمین قرار دادند
١٣١ ص
(٦٧)
کعبالأحبار در زمان عمر از روی خدعه اسلام آورد، او را از کِبار تابعین و سپس رئیس مسلمین قرار دادند
١٣١ ص
(٦٨)
المُرجئة لا یَضُرُّ مع الایمان معصیة و لا ینفع مع الکفر طاعة
١٣١ ص
(٦٩)
روایت إذا لم تُحِلّوا حرامًا و لم تُحرِّموا حلالًا و أصَبتم المعنی فلا بأسَ
١٣١ ص
(٧٠)
اختلاف در الفاظ تشهّد و وجوب صلوات در نماز
١٣٢ ص
(٧١)
الخلط و التعارض فیما یروی عنه بالمعنی بقدر فهم الرواة
١٣٣ ص
(٧٢)
در روایت منقوله از لفظ واحد در صیغۀ نکاح از رسول خدا هشت طریق مختلف بیان شده است
١٣٣ ص
(٧٣)
سیبویه و غیره، حدیث را به جهت نقل به معنی، در عربیّت و نحو و اثبات لغت شاهد نمیگیرند
١٣٣ ص
(٧٤)
روایة الحدیث بالمعنی
١٣٤ ص
(٧٥)
قصّۀ تأبیر نَخل و روایت عامّه بر منع آن از ناحیۀ رسول خدا، و قوله إنّماأنا بشرٌ مثلُکم
١٣٤ ص
(٧٦)
روایت مجعول احمد «ما کان من أمر دینکم فإلَیَّ و ما کان من إمر دُنیاکم فأنتم أعلم به»
١٣٥ ص
(٧٧)
إنّ الأحادیث ستکثُرُ بعدی کما کثرت عن الأنبیاء قبلی
١٣٥ ص
(٧٨)
قُصُّوا الشارب و اعفوا اللّحی
١٣٥ ص
(٧٩)
لا عَدوَی و لا هامة و لا صَفَرَ و لا غول
١٣٦ ص
(٨٠)
أمثلة أحادیث جوامع الکَلِم از رسول الله صلّی الله علیه و آله
١٣٦ ص
(٨١)
ضررُ الرّوایة بالمعنی مِن الناحیة اللغویّة و البلاغیّة
١٣٧ ص
(٨٢)
أحادیث مَلحون اللّفظ را باید صحیحاً روایت کرد، لأنَّ اللَّحنَ منّا
١٣٧ ص
(٨٣)
الإحتجاج بخبرٍ ضعیف
١٣٨ ص
(٨٤)
ابن أبیالعوجاء وَضَعتُ فیکم أربعةَ آلافِ حدیثٍ، أُحرِّمُ فیها الحلالَ و أُحِلُّ فیها الحرام
١٣٨ ص
(٨٥)
سبب دهم در جعل حدیث ترهیب و ترغیب جهت هدایت مردم
١٣٩ ص
(٨٦)
ابوالبختری در حضور هارون که کبوترباز بود وضع حدیث کرد که قال صلّی الله علیه و آله و سلّم «لا سَبْق إلّا فی خُفٍّ أو حافرٍ أو جَناحٍ» و جناح را اضافه کرد
١٣٩ ص
(٨٧)
معاویه و پدرش از مسلمانان بعد الفتح و طُلقاء بودهاند
١٤٠ ص
(٨٨)
جعل روایت معاویه بعد از بازگشتش به شام که اینجا محلّ أبدال است، و پیغمبر اُمّی بود و من کاتب وحی و أمین وحی بودم، و به ابوتراب لعنت بفرستید
١٤٠ ص
(٨٩)
أحادیث موضوعه دربارۀ معاویه
١٤١ ص
(٩٠)
أحادیث موضوعه دربارۀ معاویه إنّ علیًّا کان کثیرَ الأعداءَ فعَمَدوا إلی رجل قد حاربه فأطرَوه کیدًا منهم لعلیٍّ
١٤١ ص
(٩١)
بحث در روایت غوث و أوتاد و أبدال و أقطاب و نجباء، و روایات مجعوله در فضیلت شام
١٤٢ ص
(٩٢)
تنافی روایات ابدال و نصرت اهل شام با آیات قرآن
١٤٣ ص
(٩٣)
تمایل متوکّل عبّاسی به اهل سنت و امرِ وی به گسترش احادیث صفات ورؤیت
١٤٤ ص
(٩٤)
وَضّاعون حدیث، اصل وضع حدیثشان را نیز به رسول خدا منتسب مینمودند، و روایتی در این موضوع نیز جعل شده است
١٤٤ ص
(٩٥)
کان سیف بن عمر التمیمی اشهر مَن روی عنهم الطبری فی
١٤٤ ص
(٩٦)
علاماتی که در أحادیث موضوعه، دلالت بر جعل و وضع آنها مینماید
١٤٥ ص
(٩٧)
أمارات و علائمی که با آنها روایات صحیحه شناخته میشوند
١٤٥ ص
(٩٨)
إسرائیلیّات، روایات بسیاری است که کعبالأحبار و سائر یهودیان مسلمان شده، برای شکست اسلام وضع نمودهاند
١٤٦ ص
(٩٩)
توضیحی درباره روایات معروف به اسرائیلیّات
١٤٦ ص
(١٠٠)
ابنخلدون، علّت وقوع اسرائیلیّات را در تفاسیر و أخبار بیان میکند
١٤٨ ص
(١٠١)
وَهَب بن منبِّه، و کعبالأحبار، و عبدالله بن سلام، راویان و جاعلان حدیث از تورات و از نزد خود بودهاند
١٤٩ ص
(١٠٢)
کعبالأحباردرزمان عمراسلام آورد واز مشاورین معاویه بود وأخبار تِلمُود راداخل دراحادیث کرد
١٤٩ ص
(١٠٣)
کعبالأحبار در زمان عمر اسلام آورد و از مشاورین معاویه در شام بود و أخبار تِلمُود را داخل در احادیث کرد
١٤٩ ص
(١٠٤)
وَهَب بن منبِّه أصلاً ایرانی و زردشتی بوده است و او مصدر بسیاری از مجعولات است
١٥١ ص
(١٠٥)
عبدالله بن سلام
١٥١ ص
(١٠٦)
عمر خودش به أحادیث کعبالأحبار گوش فرا میداد
١٥٢ ص
(١٠٧)
قتل عمر به دست جمعیّت سرّی صورت گرفت که از مهمترین اعضاء آن کعبالأحبار بود
١٥٢ ص
(١٠٨)
حوادث واقعه قبل و بعد از قتل عمر و گفتار کعب با أمّکلثوم بنت علیّ
١٥٤ ص
(١٠٩)
أدلّه و شواهدی که کعبالأحبار در مؤامرۀ قتل عمر داخل بوده است
١٥٥ ص
(١١٠)
الأنَس من الذین لا یوثق کثیرًا بروایاتهم
١٥٦ ص
(١١١)
نهی رسول الله عمر را، از مراجعۀ به اهل کتاب و قرائت کتب ایشان
١٥٦ ص
(١١٢)
ابوهریره و عبدالله بن عمرو از شاگردان کعبالأحبار و جاعلان حدیث
١٥٧ ص
(١١٣)
مراد از «عَبادِله» در متون حدیث
١٥٧ ص
(١١٤)
عمر به کعب گفت لَتَترُکَنَّ الحدیثَ أو لَأُلحِقَنَّک بأرضِ القِرَدة
١٥٧ ص
(١١٥)
عبدالملک بن مروان، قبّه را بر روی صخره بنا کرد و در زمستان و تابستان بر آن لباس پوشانید تا مردم کعبه را که محلّ عبدالله بن زبیر بود فراموش کنند
١٥٨ ص
(١١٦)
اسرائیلیات در فضیلت بیت المَقدِس و مسجد الأقصی
١٥٩ ص
(١١٧)
روایات وارده در فضیلت شام همه مَدسوس است به واسطۀ بنیاُمَیّه که آنجا را مقرّشان نموده بودند
١٥٩ ص
(١١٨)
روایت مجعوله از رسول خدا نسبت به معاویه که إنّه سَیَلی الخلافةَ من بعده و طَلَبَ منه أن یختارَ الأرضَ المقدَّسة
١٦٠ ص
(١١٩)
معاویه خودش اقرار دارد که ما أحیاناً از کعبالأحبار کذب دیدهایم
١٦١ ص
(١٢٠)
سیّد محمّد رشیدرضا بهترین کسی است که در این عصر، کارها و خیانتها و جنایتهای کعبالأحبار را روشن ساخته است
١٦١ ص
(١٢١)
کعبالأحبار مجعولات خود و روایات تورات را با نسبت به رسول الله بیان میکرد و صحابه آنها را به عنوان روایت از رسول خدا تلقّی میکردند
١٦٢ ص
(١٢٢)
کعبالأحبار مجعولات خود را برای فریب صحابه با نسبت به رسول الله بیان میکرد
١٦٢ ص
(١٢٣)
تحقیق رشیدرضا در اینکه بسیاری از روایات کعبالأحبار و وهب بن منبّه که به کتب أنبیاء سالفه نسبت دادهاند، در آنها وجود ندارد
١٦٤ ص
(١٢٤)
تحقیق علاّمه عسکری در اینکه عبدالله بن سَبا وجود خارجی نداشته است
١٦٥ ص
(١٢٥)
دکتر طهحسین قبل از علاّمۀ عسکری درخارجیّت داشتن عبدالله بن سبا شک کرده است
١٦٦ ص
(١٢٦)
عبدالله بن سَبا بر فرض وجود خارجی هم، آنقدر ذیأهمیّت نبوده است و آن را گروه ضدّ شیعه برای کوبیدن شیعه ذخیره کردهاند
١٦٦ ص
(١٢٧)
کعبالأحبار و معاویه
١٦٧ ص
(١٢٨)
کَهنۀ یهود و نصاری بعد از قتل عثمان، برای تقویت دولت اُموی ضدّ اسلام همگی در شام مجتمع شدند
١٦٧ ص
(١٢٩)
تصدیق منافقین در حدیث عُرَینِیَیْن و حدیث اصحاب بئرِ معونة
١٦٨ ص
(١٣٠)
روایات مجعولۀ یهود در ظهور دجّال کبیر که مسیح کذّاب است، در برابر مسیح صادق
١٦٩ ص
(١٣١)
شیرینی حلوای معاویه افراد را بر شهادت به خلافت وی وا میداشت
١٦٩ ص
(١٣٢)
حدیث زُرْ غِبًّا تَزْدَد حُبًّا
١٧٠ ص
(١٣٣)
ابوهریره با بیش از پنج هزار حدیث و کمترین زمان مصاحبت با رسولخدا!
١٧٠ ص
(١٣٤)
حدیث خلَق اللهُ آدمَ علی صورته
١٧١ ص
(١٣٥)
أبوهریره روایت میکند که خداوند زمین را در هفت روز آفرید
١٧١ ص
(١٣٦)
حدیثی از ابوهریره در مذمّت شعر
١٧٢ ص
(١٣٧)
تعبیر صحابه از ملازمانِ خاصِ رسول خدا به صاحبُ السّواد و الوساد
١٧٢ ص
(١٣٨)
تقسیم اصحاب رسول الله به دوازده دسته و نبودن أبوهریره در هیچیک از آنها
١٧٣ ص
(١٣٩)
جهاد أبوهریره در رکاب معاویه، نشر روایاتی دروغین در فضائِل معاویه و طَعنِ علیّ و انصارش بوده است
١٧٣ ص
(١٤٠)
جَعل أبوهریره در مسجد کوفه در حضور معاویه روایتی را در منقصت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، و پاسخی دندانشکن از أصبغ بن نباته
١٧٣ ص
(١٤١)
حدیث ذُباب
١٧٤ ص
(١٤٢)
حدیث خَمِّروا الآنیة و أوکِئُوا الأسقیة و أجیفوا الأبواب
١٧٥ ص
(١٤٣)
سیوطی 58 حدیث، و ابنحزم 50 حدیث، و بخاری 20 حدیث از أمیرالمؤمنین علیهالسّلام روایت مینمایند
١٧٥ ص
(١٤٤)
روایت موضوعه راجع به طلوع و غروب شمس بین قَرنَیِ الشَّیطان
١٧٦ ص
(١٤٥)
روایت دربارۀ تجلّی خداوند به صورت أحسن و سؤال از پیغمبر فیمَ یَختصِمُ الملأُ الأعلی؟
١٧٧ ص
(١٤٦)
روایت مجعوله دربارۀ رعد، و دربارۀ علّت سیاهی رنگ حَجرالأسود
١٧٨ ص
(١٤٧)
فی
١٧٩ ص
(١٤٨)
روایت موضوعه أصدق الحدیث ما عُطِس عنده
١٧٩ ص
(١٤٩)
روایات مستفیضه وارده دربارۀ ظهور مهدی فی آخِر الزّمان
١٧٩ ص
(١٥٠)
شیعه بالأخص امامیّۀ از آنها با ادلّه قاطعه اثبات مَهدی را از وُلد حضرت امام حسین مینمایند
١٨٠ ص
(١٥١)
ضوابطی در تشخیص حدیث صحیح
١٨٠ ص
(١٥٢)
آیات کثیره شدیدة اللَّحن دربارۀ منافقین
١٨١ ص
(١٥٣)
تفسیر کعبالأحبار و تلامذهاش (أبوهریره و ابنعبّاس و قتاده و ابنجُرَیح) معیوب است
١٨١ ص
(١٥٤)
مثلُ أُمّتی مثل المَطَر، لا یُدری أوّله خیرٌ أم آخِرُه
١٨٢ ص
(١٥٥)
گرامیترین افراد نزد رسول خدا
١٨٢ ص
(١٥٦)
قرآن چون معجزه بود ألفاظش باقی ماند، ولی در حدیث تا جائیکه تصوّر رود تصرّف به عمل آمد
١٨٣ ص
(١٥٧)
عمر بن عبدالعزیز إنّ السّلطان بمنزلة السّوق یُجلَب إلیها ما یُنفَق فیها؛ فإن کان بَرًّا أتوه بِبِرِّهم، و إن کان فاجرًا أتوه بفجورهم
١٨٤ ص
(١٥٨)
ابوجعفر منصور اوّلین خلیفهای که کُتب برای وی ترجمه گشت
١٨٤ ص
(١٥٩)
ضرورت احاطه علمی بر تاریخ عرب قبل و بعد از اسلام
١٨٤ ص
(١٦٠)
أبورافع غلام رسول خدا، منبر رسول خدا را از أثلِ غابَة (درخت گز نیزار)ساخت
١٨٥ ص
(١٦١)
نکاتی پیرامون مفاد خبر متواتر
١٨٥ ص
(١٦٢)
هر حدیث صحیحالسَّند مقبول نیست، و هر حدیث غیر صحیحالسَّند مطرود نیست
١٨٦ ص
(١٦٣)
دو مثال برای دو نوع از تصحیف
١٨٧ ص
(١٦٤)
مُوَطَّأهای جمعآوری شده از مالک، به یازده نَقل است که چهار نقل از آن مورد استعمال است
١٨٧ ص
(١٦٥)
سبب اختلاف نسخ در کتاب
١٨٨ ص
(١٦٦)
منصور دوانیقی اراده کرد
١٨٨ ص
(١٦٧)
ما کلّف الله مُسلمًا أن یقرَءَ صحیحَ البخاریّ
١٨٩ ص
(١٦٨)
ما کلّف الله مُسلمًا أن یقرَءَ صحیحَ البخاریّ و إن لم یصحَّ عنده أو اعتقد أنَّه ینافی أُصولَ الإسلام
١٨٩ ص
(١٦٩)
البخاری أدرکتهُ محنةُ مسألة خلق القرآن
١٩٠ ص
(١٧٠)
اعراض بخاری از روایت کردن از اهل بیت نبوی
١٩٠ ص
(١٧١)
میزان اعتبار برخی کتب اهل سنّت
١٩١ ص
(١٧٢)
نسائی عازم حجّ بود، برای ترک فضائل معاویه او را زدند، در رَملَة جان سپرد و به مکّه نرسید
١٩١ ص
(١٧٣)
«مُسْیُو درمنغهم» در کتاب
١٩٢ ص
(١٧٤)
معنی استخراج در أحادیث مستخرجة
١٩٣ ص
(١٧٥)
نزد عامّه، کتب مسانید، اعتبارشان از کتب صحاح کمتر است
١٩٤ ص
(١٧٦)
کتاب الأضواء لِنُرضِیَ الحقّ وحدَه؛ فإذا غضِب غاضبٌ فلیکن غضبُه من الحقّ لا مِنّا
١٩٥ ص
(١٧٧)
در کتب مسانید، از شخص کذّاب روایت نمیشود؛ ولی همه روایاتشان هم صحیحه نیست
١٩٦ ص
(١٧٨)
مَن حَدَّث عنّی بحدیث یری أنّه کَذِب فهو أحد الکاذبین
١٩٧ ص
(١٧٩)
کلام ابنقتیبه درباره
١٩٧ ص
(١٨٠)
علامات جَرح در روایت
١٩٧ ص
(١٨١)
کلام متین سیّد محمّد رشیدرضا در عدم جواز توثیق کلِّ مَن وَثَّقَه المتقدّمون و إن ظهر خلافه بالدّلیل
١٩٨ ص
(١٨٢)
أنظار علماء اهل سنّت دربارۀ محمّد بن اسحاق
١٩٨ ص
(١٨٣)
ایرادی در شمول کلمه صحابه بر هر شخصی که پیغمبر را دیده
١٩٩ ص
(١٨٤)
جعفر بن محمّد الصّادق علیهما السّلام، وَثَّقَه أبوحاتم و النّسائی إلاّ أنّ البخاریّ لم یحتجّ به
١٩٩ ص
(١٨٥)
علاّمه مقبلی و کتاب
٢٠٠ ص
(١٨٦)
توصیف علاّمه مقبلی در مورد ذهبی
٢٠٠ ص
(١٨٧)
ابنمسعود راجع به عثمان إنَّ شرَّ الأُمور مُحدَثاتها و کلّ مُحدَثةٍ بِدعةٌ و کلّ بِدعةٍ ضلالةٌ و کلّ ضلالةٍ فی النّار
٢٠٠ ص
(١٨٨)
استدلال رشیدرضا به قاعدهای اصولی در عدم جواز تمسّک به حدیثمرفوع
٢٠١ ص
(١٨٩)
طلبُ الحدیث بدون فقه و ما نبز به المشتغلون بالحدیث
٢٠١ ص
(١٩٠)
گفتار ابنخلدون اگر أخبار مستند به شواهد عقلیّه و نظریّه و طبیعیّه و سیاسیّه نباشد به مجرّد نقل، قابل قبول نیست
٢٠٢ ص
(١٩١)
ابنخلدون، اسباب جَعل و کذب در خبر را میشمرد
٢٠٢ ص
(١٩٢)
ابنخلدون در قبول خبر، علم به طبائع احوال در عمران، مقدّم است از رجوع به عدالت راوی خبر
٢٠٣ ص
(١٩٣)
ابنخلدون أخبار راجع به ابتدای خلقت و امثال آن که راجع به احکام شرعیّه نیست، مسلمین در آنها تساهل نمودند و از کعبالأحبار و امثال وی گرفتند
٢٠٤ ص
(١٩٤)
بعضی از صاحبان کتب، قلیل الرّوایة بودهاند و بعضی کثیر الرّوایة
٢٠٥ ص
(١٩٥)
خصوص صحابۀ عارف به ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه قرآن، اهل فتوا بودهاند
٢٠٥ ص
(١٩٦)
شیخ محمّد عبده جعل روایات را عظیمترین مصیبت واردۀ در اسلام میداند
٢٠٦ ص
(١٩٧)
افرادی که شأن دین را با زیادت در أخبار و إکثار در کلام مجعول و کذب بالا میبرند
٢٠٦ ص
(١٩٨)
توثیق رُوات أخبار سالفه در صورت ظهور خلاف برای ما، فتح باب طعن بر روی خود ماست
٢٠٧ ص
(١٩٩)
تکذیب روایات کعبالأحبار و وَهَب، نقصی در دین بجا نمیگذارد
٢٠٧ ص
(٢٠٠)
روّات عامّه، فقط در صحّت خبر به سند اکتفا نمودهاند؛ نه به موافقت با واقع و اصول قطعیّه
٢٠٩ ص
(٢٠١)
دو طریق فقهیِ اهل سنّت
٢٠٩ ص
(٢٠٢)
دستورات کلیّه وارده از رسول خدا صلّی الله علیه و آله
٢١٠ ص
(٢٠٣)
کان النبی صلّی الله علیه و آله و سلّم یجیبُ کلَّ مستفتٍ بما یناسبُ حاله
٢١٠ ص
(٢٠٤)
از دلت استفتاء کرده مسائل را بپرس
٢١١ ص
(٢٠٥)
روایتی در معنای عافیت
٢١١ ص
(٢٠٦)
قاعدهای اصولی در مورد خبر مرفوع
٢١٢ ص
(٢٠٧)
هر قول صحابی که مخالف ظاهر قرآن باشد مردود است
٢١٢ ص
(٢٠٨)
5 برگزیده السّنّة قبلَ التدوین لمحمّد عجّاج الخطیب
٢١٣ ص
(٢٠٩)
قوّة حافظة بعض الصّحابة کعبداللهبن عبّاس مشهورة
٢١٤ ص
(٢١٠)
ابنمالک و الرَّضی ذهبا إلی جواز الاستدلال فی اللّغة و الإعراب و النّحو بالأحادیث المرویّة
٢١٥ ص
(٢١١)
ابنالضائع و أبوحیّان ذهبا إلی عدم جواز الاستدلال فی اللّغة و النّحو بالأحادیث المرویّة
٢١٥ ص
(٢١٢)
شدّت اهتمام برخی صحابه بر حفظ و تدوین احادیث
٢١٦ ص
(٢١٣)
روایت کردن صحابه از یکدیگر قبل و بعد از حیات رسول خدا
٢١٧ ص
(٢١٤)
روایات بلال و أبیذرٍّ و علیّ بن أبیطالب علیه السّلام فی لزوم التّحدیث ومُذاکَرَته
٢١٧ ص
(٢١٥)
شدّت اهتمام بر حفظ و نشر حدیث و حکایتی در این رابطه
٢١٨ ص
(٢١٦)
فی الکوفة أربعة آلاف رجلٍ یَطلُبون الحدیث؛ و الأعمش یجمع الصّبیان ویُحدِّثُهم
٢١٩ ص
(٢١٧)
عدمُ جواز التّحدیث لغیر أهله قال الأعمش لاتنثُروا اللؤلؤ علی أظلافالخنازیر
٢٢٠ ص
(٢١٨)
دأبُ العلماء قدیمًا، تفتیشُ الطّلاب عن عقیدتهم ثمّ تعلیمُهم
٢٢١ ص
(٢١٩)
لا ینبغی أن یطلُبَ المرءُ الحدیثَ إلّا بعدَ قراءة القرآن و حفظه کُلِّه أو اکثره
٢٢١ ص
(٢٢٠)
حدّثوا الناس بما یَعرِفون و دَعُوا ما یُنکِرون
٢٢٢ ص
(٢٢١)
اهتمام الصّحابة و التّابعین بإعظام الحدیث
٢٢٢ ص
(٢٢٢)
الواردین علی الکوفةِ من الصّحابة و التّابعین و تعلیمهم النّاسَ الحدیث
٢٢٣ ص
(٢٢٣)
فتح آفریقا به دست جنود اسلام
٢٢٤ ص
(٢٢٤)
اهتمامُ أصحاب الحدیث بحفظ الحدیث ولو بالسّفر إلی أماکنَ بعیدةٍ و مدائنَ أُخری
٢٢٤ ص
(٢٢٥)
سفر أبیأیّوب و جابر الأنصاریَّین إلی مدائنَ بعیدةٍ لاستماع حدیث واحدٍ
٢٢٥ ص
(٢٢٦)
احادیث نبوی در فضیلت علم و عالم
٢٢٧ ص
(٢٢٧)
اشتهر العراقُ بدار الضّرب، لکثرة ضربهم الأحادیثَ کضرب الدنانیر
٢٢٧ ص
(٢٢٨)
کَثرةُ اختلاقِ الحدیث و وضعِه لکلّ من الطّائفتین خلافَ الآخَر
٢٢٨ ص
(٢٢٩)
أهل البیت مع عِظَمهم فی الورع و التُّقی و الصّفاء أرفعُ کثیرًا من أن یُکذِّبوا علی رسول الله
٢٢٨ ص
(٢٣٠)
کثرة وضع الأحادیث بلغت إلی حدٍّ یُعرف جماعةٌ مخصوصون بأسامٍ خاصّة
٢٣٠ ص
(٢٣١)
ادّعای صاحب السّنّة قبلَ التدوین در جعل و وضع حدیث به شیعه مردود است
٢٣١ ص
(٢٣٢)
جمیع الأحادیث الواردة فی کتاب
٢٣١ ص
(٢٣٣)
الأحادیث الواردة فی فضائلِ علیٍّ واردةٌ فی کتب العامّة و مَسانیدِهم و لا یتفرّدُ بها الشّیعة
٢٣٣ ص
(٢٣٤)
نژادپرستی و تعصّبهای گوناگون، عاملی دیگر در وضع و جعل حدیث
٢٣٤ ص
(٢٣٥)
کَثرة الوضّاعینَ للحدیث رَغبةً للعامّة لأخذ نوالٍ منهم
٢٣٥ ص
(٢٣٦)
الأحادیثُ الموضوعةُ لفضائل السُّوَر لأجل طَرد النّاس عن فقه أبیحنیفة و مَغازی ابنإسحاق
٢٣٦ ص
(٢٣٧)
وضع الاحادیث لتأیید المذاهب الفقهیة و الکلامیة
٢٣٧ ص
(٢٣٨)
حدیثُ «لاسَبَقَ إلّا فی نصلٍ أو خُفٍّ أو حافرٍ أو جَناحٍ» موضوعٌ، لِرَغبة المهدیّ إلی اللّعب بالحمام
٢٣٨ ص
(٢٣٩)
أحادیثُ موضوعةٌ کلٌّ بحسب مُناسبة مَوردٍ مّا
٢٣٩ ص
(٢٤٠)
الاعتراف بوضع أربعة آلاف حدیث
٢٣٩ ص
(٢٤١)
التّفتیش عن الإسناد صار ضروریًّا حین وَقَعوا فی روایات مجعولةٍ
٢٤٠ ص
(٢٤٢)
شِدّةُ اهتمام العلماء بقبول الحدیث المُسنَد و رَفضِ ما سِواه
٢٤٠ ص
(٢٤٣)
إرسال الحدیث بلا إسناد کإرسال فرسٍ أو بعیرٍ بلا أزِمةٍ و لا خَطمٍ
٢٤٢ ص
(٢٤٤)
طلاب علم برای تشخیص روایات مجعوله از صحیحه به صحابه مراجعهمیکردند
٢٤٣ ص
(٢٤٥)
الحارث الأعور الهَمْدانیّ من أجلّاء ثِقات أصحاب أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، خِلافًا لصاحب الکتاب و أمثاله من الغُثاء
٢٤٣ ص
(٢٤٦)
توصیف شبرنجر مستشرق آلمانی از علم رجال در اسلام
٢٤٤ ص
(٢٤٧)
القرائن الثمانیة الّتی تدلّ علی الوضع
٢٤٥ ص
(٢٤٨)
رکاکة اللفظ أو رکاکة المعنی تدلّ علی وضع الحدیث
٢٤٥ ص
(٢٤٩)
غالب الأحادیث الدّالة علی مدح البُلدان أو الأثمار أو الفواکه، مجعولةٌ وُضعت بمناسبة المَحَلّ
٢٤٥ ص
(٢٥٠)
بعض الأحادیث المجعولة
٢٤٦ ص
(٢٥١)
الحدیثُ المباینُ للمعقول، أو المخالفُ للمنقول، أو المناقضُ للأُصول، موضوعٌ (ابن الجوزیّ)
٢٤٧ ص
(٢٥٢)
ما یناقض نصّ الکتاب أو السنة المتواترة أو الإجماع القطعیّ تدلّ علی وضع الحدیث
٢٤٧ ص
(٢٥٣)
أحادیثُ الوصایة و الخلافة و الغدیر، فوقَ حدِّ التّواتر، رغمًا لصاحب الکتاب و صاحبِ المنار
٢٤٨ ص
(٢٥٤)
کلّ حدیث یَدّعی تواطؤَ الصحابة علی کتمان أمر، موضوعٌ
٢٤٩ ص
(٢٥٥)
کلّ حدیث یُخالف الحقائقَ التّاریخیّة، موضوعٌ
٢٤٩ ص
(٢٥٦)
کل خبرٍ عن أمرٍ جسیم لا ینقله إلّا واحدٌ موضوعٌ
٢٤٩ ص
(٢٥٧)
حَبّةُ بن جویریةَ کان شیعیًّا صدوقًا ثقةً رغمًا لأنف مُعاندیه و معاندی أضرابه
٢٥٠ ص
(٢٥٨)
اشتمالُ الحدیث علی مجازَفاتٍ و إفراطٍ فی الثّواب العظیم، دلیلٌ علی الوضع
٢٥٠ ص
(٢٥٩)
أهلُ العلم و الخُبرة یَعرِفون الرّوایةَ من مضمونها بلا احتیاج إلی السَّنَد
٢٥٠ ص
(٢٦٠)
جولد تسیهر الحدیثُ نتیجة التّطوّرِ الدّینیّ و السّیاسیّ و الاجتماعیّ فی القرن الأوّل و الثّانی
٢٥١ ص
(٢٦١)
نَظَریّةُ جولد تسیهر فی تطوّر الحدیث و دخولِ دسٍّ فیه
٢٥٢ ص
(٢٦٢)
نظریّةُ غاستونویت، و أحمدأمین فی وزان الأحادیث
٢٥٣ ص
(٢٦٣)
إیرادُ أحمدأمین علی البخاری و أضرابِهِ، بأنّهم ما اهتمّوا بِصحّة المتن بل اهتمّوا بالأسناد فقطّ
٢٥٤ ص
(٢٦٤)
کان الوضع مِن اسباب جمع الحدیث و تدوینه و تصنیفه
٢٥٤ ص
(٢٦٥)
کتبٌ فی تواریخ الرجال و أحوالهم
٢٥٥ ص
(٢٦٦)
تاریخُ نیسابور لمحمّد بن عبدالله الحاکم النّیسابوری (ابنالبَیِّع) مِن أعوَد التّواریخ علی الفقهاء بفائدة
٢٥٥ ص
(٢٦٧)
الجمع بین الرّجال الصّحیحین لابن القیسرانیّ، و تاریخ دمشق لابن عساکر
٢٥٦ ص
(٢٦٨)
تهذیب التّهذیب لابن حجر العَسقلانیّ
٢٥٧ ص
(٢٦٩)
الطبقات الکبری لابنسعد کاتب الواقدی
٢٥٧ ص
(٢٧٠)
المدخل لمحمّد بن عبدالله النیسابوری فی الجرح و التعدیل
٢٥٨ ص
(٢٧١)
6 مطالبی متنوّع پیرامون وضع و جعل حدیث
٢٥٩ ص
(٢٧٢)
صاحب
٢٥٩ ص
(٢٧٣)
صاحب المستدرک ادّعی أنَّ الجامعة المعروفة کانت مختصرةً من الجامعة المفصّلة و لمّا لم یکن الزّیادات موافقًا لمذهب الصّدوق أسقطها منها
٢٦٠ ص
(٢٧٤)
قیاس احادیث مرحوم صدوق با احادیث مرحوم کلینی
٢٦٠ ص
(٢٧٥)
راجع به بعضی از احایث موضوعه
٢٦١ ص
(٢٧٦)
متن روایاتی از عامّه که شهادت بر جعلی بودن آن میدهد
٢٦٢ ص
(٢٧٧)
روایات غیر صحیح وارد در
٢٦٣ ص
(٢٧٨)
روایة روضة الکافی فی تهدید یزید ـلعنه اللهـ علیَّ بن الحسین علیهماالسّلام علی القتل
٢٦٤ ص
(٢٧٩)
درباره قاعدۀ لطف و روایت مرفوع و مسند
٢٦٥ ص
(٢٨٠)
دربارۀ حدیث «مَن بَشَّرنی بخروج الصَّفَر بشَّرتُه بالجنّة»
٢٦٦ ص
(٢٨١)
کلام آقای بروجردی درباره برخی روایات جعلی
٢٦٧ ص
(٢٨٢)
سانسور و حذف بسیاری از احادیث توسّط عامّه
٢٦٧ ص
(٢٨٣)
مطالبی راجع به توقیع وارد در ماه رجب
٢٧١ ص
(٢٨٤)
ردّ کلام صاحب کتاب
٢٧٤ ص
(٢٨٥)
مشیّت پروردگار متعال از صفات او است
٢٨٠ ص
(٢٨٦)
پاسخ اشکال دوّم در مرجع موصول «الَّتی لا تَعطِیلَ لها»
٢٨٠ ص
(٢٨٧)
پاسخ اشکال سوّم در تساوی ملائکه با خداوند
٢٨١ ص
(٢٨٨)
غیر متعمّقین در مباحث توحیدی، اهل توحید را تکفیر میکنند
٢٨٢ ص
(٢٨٩)
پاسخ اشکال چهارم در معنای «فاقِدَ کُلِّ مَفقُود»
٢٨٤ ص
(٢٩٠)
تحقیقی پیرامون کلمه «فقد» در کتب لغت
٢٨٥ ص
(٢٩١)
پاسخ اشکال پنجم در معنای «والبُهم الصّافّین»
٢٨٦ ص
(٢٩٢)
پاسخ اشکال هفتم در علت عدم تصریح به حرمت شهر رجب
٢٨٧ ص
(٢٩٣)
کلام آقا شیخ آقابزرگ طهرانی (ره) دربارۀ سند
٢٩١ ص
(٢٩٤)
1 الصّحیفة الرّابعة السّجادیة، تألیف حسین بن محمّد تقیّ النّوریّ (طبع طهران)
٢٩٣ ص
(٢٩٥)
دعای حبیب عطّار کوفی از حضرت سجّاد «یا من أحارَ کُلَّ شیءٍ ملکوتًا و قهر کُلَّ شیءٍ جَبَروتًا»
٢٩٣ ص
(٢٩٦)
دعای حضرت سجّاد علیهالسّلام یا مَن قَصَدَه الضّالّون فأصابوه مُرشِدًا
٢٩٤ ص
(٢٩٧)
دعای حضرت سجّاد علیه السّلام در تسبیح پروردگار
٢٩٥ ص
(٢٩٨)
أحیِنی ما عَلِمتَ الحَیَوةَ خَیرًا لی
٢٩٥ ص
(٢٩٩)
در کتاب
٢٩٦ ص
(٣٠٠)
کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان
٢٩٧ ص
(٣٠١)
کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان، و یا به نام کتاب المضمار، و کتاب التمام لمهامّ شهر الصیّام میباشد
٢٩٧ ص
(٣٠٢)
کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان
٢٩٧ ص
(٣٠٣)
2 شرح الصّحیفة الکاملة السّجّادیّة تألیف سیّد محمّد باقر داماد (طبع اصفهان)
٣٠١ ص
(٣٠٤)
شیخ بهایی از نگاه میرداماد إنّ هذا العربیّ رجلٌ فاضلٌ
٣٠١ ص
(٣٠٥)
میرداماد مشرب فلسفه اشراقیّه داشته است
٣٠١ ص
(٣٠٦)
قصیدۀ میرداماد در طوس زیارت مرقد مطهَّر حضرت امام رضا علیه السّلام
٣٠٢ ص
(٣٠٧)
اشعار عربیّ و فارسیّ میرداماد از مقدّمۀ شرح صحیفۀ سجّادیّۀ میرداماد
٣٠٣ ص
(٣٠٨)
تحقیق میرداماد راجع به معنی «إملاء» و معنی «وَلایت»
٣٠٥ ص
(٣٠٩)
3 ترجمه و شرح صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، تألیف حاج سیّد علینقی فیض الإسلام
٣٠٧ ص
(٣١٠)
بلیغ بصره دربارۀ صحیفه گفت «خُذُوا عنّی حتّی أُملی علیکم»، و أخذ القلم و أطرق رأسَه، فما رفعه حتَّی مات
٣٠٧ ص
(٣١١)
سند صحیفۀ سجّادیّه با تحریر فیض الإسلام
٣٠٧ ص
(٣١٢)
در معنای لغوی کلمۀ صحیفه
٣٠٨ ص
(٣١٣)
سفارش امام صادق علیه السّلام به فرزندشان اسماعیل
٣٠٩ ص
(٣١٤)
حسین ذوالدَّمعة و یا ذوالعَبرة یکی از پسران زید بن علی بوده است
٣٠٩ ص
(٣١٥)
عیسی مُوتِم الأشبال، و محمّد دو پسر دیگر زید بن علی بودهاند
٣٠٩ ص
(٣١٦)
املاء هفتاد و پنج دعای صحیفه به متوکّل بن هارون توسط امام صادق علیه السّلام
٣١٠ ص
(٣١٧)
افزودههای بر ابواب صحیفه به لفظ أبوعبدالله حسنی است
٣١٠ ص
(٣١٨)
4 صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، ترجمه سیّد صدرالدّین بلاغی (طبع آخوندی)
٣١١ ص
(٣١٩)
٣١١ ص
(٣٢٠)
5 الصّحیفة الثّالثة السجّادیّة، تألیف میرزا عبدالله أفندی اصفهانی
٣١٣ ص
(٣٢١)
میرزا عبدالله گوید هر یک از امامان دارای مزایا و خواصّی بخصوصهم بودهاند
٣١٣ ص
(٣٢٢)
صاحب
٣١٤ ص
(٣٢٣)
برخورد صاحب صحیفۀ ثالثه به سندهای دیگر و به دعاهای دیگر
٣١٤ ص
(٣٢٤)
6 الصّحیفة الخامسة السّجادیّة، تألیف سیّد محسن العاملیّ
٣١٧ ص
(٣٢٥)
یک دعا از ادعیۀ ساقطه از
٣١٧ ص
(٣٢٦)
امام سجّاد علیه السّلام و آثَرا الجِّدَ عَلَی التَّقصیرِ و الرَّیثِ فی أمرِک
٣١٩ ص
(٣٢٧)
کتاب
٣١٩ ص
(٣٢٨)
از حضرت امام سجّاد علیه السّلام اللهُمَّ إنّی أعوذ بک أن تَحسُنَ فی مَرأی العیونِ عَلانِیَتی
٣٢٠ ص
(٣٢٩)
جنایات مسرف بن عقبة و دشمنی وی با امام سجّاد علیه السّلام
٣٢٠ ص
(٣٣٠)
دعای حضرت در وقت نزول مُسرِفِ بن عُقبَةَ رَبِّ کم من نِعمَةٍ أنعَمتَ بها عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عندَها شُکرِی!
٣٢٠ ص
(٣٣١)
دعای حضرت در وقت نزول مُسرِفِ بن عُقبَةَ به مدینه در وقعه حَرّه
٣٢١ ص
(٣٣٢)
تعلیم حضرت امام سجّاد به حسن بن حسن بن أبیطالب دعایی را و خلاصی او از پانصد ضربه شلاّق
٣٢٢ ص
(٣٣٣)
دعای حضرت در نفرین بر اهل شام
٣٢٣ ص
(٣٣٤)
دعای مستجاب کما فی الصَّحیفة الثّالثة و الخامسة علی ما رواه الشّیخ الطَبرِسیّ فی کنوز النّجاح
٣٢٥ ص
(٣٣٥)
دعای مستجاب کما فی
٣٢٥ ص
(٣٣٦)
فی
٣٢٦ ص
(٣٣٧)
امام سجّاد علیه السّلام إلهی غارتْ نجومُ سماواتک و هَجَعَتْ عُیُونُ أنامک
٣٢٧ ص
(٣٣٨)
دعای حزین از امام سجّاد علیه السّلام اُناجیکَ یا مَوجودًا فی کلّ مکان
٣٢٩ ص
(٣٣٩)
إلهی کیف أدعوک و قد عَصَیتُک
٣٣٠ ص
(٣٤٠)
دعاؤه علیهالسّلام فی النُّدبة و المناجات یا نَفسُ! حَتّامَ إلی الحیاة سکونُک؟!
٣٣١ ص
(٣٤١)
أوّل هذه المناجاة شعرٌ «فَهُم فی بُطون الأرض بَعدَ ظُهورِها * مَحاسِنُهم فیها بَوالٍ دَواثِرٌ» و جمیع هذه المناجاة مشحونٌ من النّظم و النّثر
٣٣٢ ص
(٣٤٢)
و جمیع هذه المناجاة مشحونٌ من النّظم و النّثر
٣٣٢ ص
(٣٤٣)
و من نَثره فالبِدارَ البِدارَ، و الحِذارَ الحِذارَ من الدّنیا و مَکائدِها
٣٣٤ ص
(٣٤٤)
و مِن نَظمه فَکَم مُوجَعٍ یَبکی علیه تَفَجُّعًا * و مُستَنجِدٍ صَبرًا و ما هو صابِرُ
٣٣٦ ص
(٣٤٥)
و من نَثره ثُمَّ أُخرِجَ من سَعَةِ قَصرِهِ إلی ضِیق قَبرِه فحَثَوا بأیدیهم التُّرابَ
٣٣٧ ص
(٣٤٦)
و مِن نَظمِهِ تُخَرِّبُ ما یَبقَی و تَعمُرُ فانِیًا * و لا ذاکَ مَوفورٌ و لا ذاکَ عامِرُ
٣٣٨ ص
(٣٤٧)
و کان من دعائه علیه السّلام فی المناجاة و الثَّناء علی الله تعالی نَظمًا
٣٣٩ ص
(٣٤٨)
مَلیکٌ عَزیزٌ لا یُرَدُّ قَضاؤُهُ * عَلیمٌ حَکیمٌ نافِذُ الأمرِ قاهِرُ
٣٣٩ ص
(٣٤٩)
اللهم أغنِنی عن شرارِ خلقک
٣٣٩ ص
(٣٥٠)
اللهُمَّ إنّی أعوذ بک أن أُحَبَّ فیک و أنت لی مبغض
٣٤٠ ص
(٣٥١)
اللهُمَّ إنّی أسألُکَ العافیةَ و الشُّکرَ عَلی العافیة
٣٤٠ ص
(٣٥٢)
اللهُمَّ فإنّه لا وفاءَ لی بالتوبة إلّا بعصمتک
٣٤١ ص
(٣٥٣)
دعآءٌ یُعَلَّق علی العضد الأیسر لوجع الطَّحال
٣٤١ ص
(٣٥٤)
و کان من دعائه علیهالسّلام لمحمَّد بن شهاب الزّهری
٣٤٢ ص
(٣٥٥)
دعاؤه إذا آوی إلی فراشه اللهُمَّ أنت الأوَّلُ فلا شیءَ قَبلَکَ
٣٤٣ ص
(٣٥٦)
دعاؤه علیهالسّلام فی آخِر لیلةٍ من شهر رمضان حین یَجمَعُ عبیدَه و إمائه
٣٤٣ ص
(٣٥٧)
دعاء السّجاد فی الرّابع عَشَر من شهر رمضان، علی ما فی کتاب
٣٤٦ ص
(٣٥٨)
کان من دعائه علیه السّلام فی الیوم الخامس عشر من شهر رمضان
٣٤٦ ص
(٣٥٩)
دعاؤه علیه السّلام یَطلُبُ من الله تعالی الشَّهادة
٣٤٧ ص
(٣٦٠)
شرح قتل و تشرید و نهب بنیاُمیّه مدینه را و رجوع شیعه به حضرت امام سجّاد و دعای حضرت در نفرین بر آنها و تکان دادن خَیطی را که جبرائیل آورده بود، و زلزلۀ شهر مدینه و کشته شدن سی هزار نفر، و ترحّم حضرت
٣٤٧ ص
(٣٦١)
رجوع شیعه به امام سجّاد علیه السّلام در قتل و نهب بنیاُمیّه و دعای حضرت در نفرین برآنها
٣٤٧ ص
(٣٦٢)
من دعائه علیه السّلام فی الاستسقاء فی مَکّة
٣٥٠ ص
(٣٦٣)
دعاؤه علیه السّلام فی حَرمَلَة بن کاهِلَة اللهُمَّ أذِقهُ حَرَّ الحَدید، اللهُمَّ أذِقهُ حَرَّ النّارِ
٣٥١ ص
(٣٦٤)
جریان دستگیری مختار حرملة بن کاهله را، و بریدن دستها و پاهای وی را، و افکندن او در قَصَبهای آتشزده شده
٣٥٢ ص
(٣٦٥)
دعای حضرت در نفرین بر ابنزیاد اللهُمَّ لا تُمِتنی حتّی تُرِیَنی رَأسَ ابنِزیادٍ و أنا أتَغَدَّی
٣٥٣ ص
(٣٦٦)
استهزاء ضَمرَة بن مَعبَد بگفتار حضرت سجّاد درتشییع جنازۀ دشمن خدا، ونفرین حضرت دربارۀ او
٣٥٤ ص
(٣٦٧)
دعای حضرت درباره عبدالملک بن مروان اللهُمَّ أرِهْ حُرمَةَ أولیائک عندک
٣٥٥ ص
(٣٦٨)
7 شرح صحیفه سجّادیّه، تألیف آیة الله مدرّس چهاردهی (طبع تهران)
٣٥٧ ص
(٣٦٩)
اشکال بعضی از علماء در دادن خمس به بنیطَباطَبا، بدون وجه میباشد
٣٥٧ ص
(٣٧٠)
سه وجه برای تسمیۀ «طباطبا» ذکر کردهاند (ت)
٣٥٧ ص
(٣٧١)
اشکال بعضی از علماء در دادن خمس به بنیطَباطَبا، بدون وجه میباشد
٣٥٧ ص
(٣٧٢)
8 الصّحیفة السّجّادیّة الجامعَة
٣٦١ ص
(٣٧٣)
کلام حضرت اللهم رضّنِی بما قضیت و عافِنِی فیما أمضَیتَ
٣٦١ ص
(٣٧٤)
کلام حضرت فَلا حَولَ لَنا إلّا بقوَّتک، و لا قوَّةَ لنا إلّا بعَونِک
٣٦١ ص
(٣٧٥)
دعاؤهُ علیهالسّلام إذا أحزَنه أمرٌ
٣٦١ ص
(٣٧٦)
اللهم إنّی اسألک العافیة و الشکرَ علی العافیة
٣٦٢ ص
(٣٧٧)
اللهُمَّ إنّی أسألُکَ تَعجیلَ ما تَعجیلُهُ کانَ خَیرًا لی
٣٦٢ ص
(٣٧٨)
و اجْعَلنا من الذین فَتَقتَ لهم رَتقَ عظیمِ غَواشِی جُفونِ حَدَقِ عُیونِ القُلوبِ
٣٦٣ ص
(٣٧٩)
إلهی لَیتَنی کُنتُ طَیرًا فأطِیرَ فی الهَواءِ مِن فَرَقِکَ
٣٦٣ ص
(٣٨٠)
إلهی، لَیتَ أُمّی لَم تَلِدْنی
٣٦٤ ص
(٣٨١)
دعاؤه علیه السّلام فی سجدة الشّکر عن القائم علیه السّلام
٣٦٤ ص
(٣٨٢)
از أدعیه حضرت عُبَیدُکَ بفِنائک، مِسکینُک بفِنائک، فقیرُک بِفِنائک، سائلکبِفِنائِک
٣٦٤ ص
(٣٨٣)
مُنَّ عَلَیَّ بِالتَّوکُّلِ عَلَیک، و التَّسلیمِ لِأمرِکَ
٣٦٥ ص
(٣٨٤)
أسانید
٣٦٥ ص
(٣٨٥)
رؤیای محمّدتقی مجلسی امام زمان را و دلالت به محمّدتاج فَرَح و اعطاء
٣٦٦ ص
(٣٨٦)
9 نور الأنوار شرح صحیفه سجّادیّه، تألیف سیّد نعمتالله جزائری (طبع سنگی)
٣٦٩ ص
(٣٨٧)
در اعتدال و فضیلت آدمی همان بس که معایبش معدود باشد
٣٦٩ ص
(٣٨٨)
اختصاصی بودن کلمه أمیرالمؤمنین و احادیث صریح و فراوان در اینباب
٣٦٩ ص
(٣٨٩)
ابنالأثیر زَعَمَت الرَّوافضُ أنَّ سَیِّدنا عمر کان مُخَنَّثًا، کَذِبوا لعنهم الله ولکن کان به داءٌ دواؤُهُ ماءُ الرجال
٣٧٠ ص
(٣٩٠)
معصیت و گناه بعضی از اولاد امامان، به ما جرأت نمیدهد تا هَتک عِرضشان را بنمائیم
٣٧٠ ص
(٣٩١)
در معنی لغت أملاه
٣٧١ ص
(٣٩٢)
ذهب المرتضی إلی أنّ جمیعَ مَن انتسب إلی هاشم ذکورًا و إناثًا من السّادات، و یَجِبُ ترتیب الأثر
٣٧٢ ص
(٣٩٣)
در معنی لغت ولایة
٣٧٢ ص
(٣٩٤)
مخالفت محمّد و ابراهیم مانند مخالفتهای أکثر ما شیعیان است، و آن موجب سبّ و لعن نمیگردد
٣٧٢ ص
(٣٩٥)
معنی حَوقَلَه لا حائلَ عن المَعاصِی، و لا قُوَّة علی الطّاعات إلّا بالاستعانة منه تعالی
٣٧٤ ص
(٣٩٦)
معنی و لغات کثیرۀ کلمه جبرئیل
٣٧٤ ص
(٣٩٧)
علاّمۀ مجلسی در هر یک از سه شب قدر مقداری از امور تقدیر میگردد در اوّل انشاء، و در دوّم إبرام، و در سوّم إحکامٌ لا یُرَدُّ و لا یُبَدَّل
٣٧٤ ص
(٣٩٨)
در معنی لغت الرِّحبة
٣٧٥ ص
(٣٩٩)
10 ریاض السّالکین، تألیف سیّد علیخان الحسینیّ المَدنیّ الشّیرازیّ (طبع سنگی)
٣٧٧ ص
(٤٠٠)
اوّلین زمان شیوع لقب شمسالدّین و أمثاله، شروع تلقیب اُمراء ترک به شمسالدَّوله و أمثاله بود
٣٧٧ ص
(٤٠١)
کیفیّت تلفظ لفظ ربیع الأول و ربیع الثّانی
٣٧٧ ص
(٤٠٢)
ترجمۀ أحوال عُکبَریّ و وجه تسمیۀ وی، و معنی مُعَدَّل
٣٧٨ ص
(٤٠٣)
ولید بن عبدالملک پس از قتل و صلب یحیی، سرش را به مدینه فرستاد و در دامن مادرش «ریطه» انداخت
٣٨٠ ص
(٤٠٤)
ترجمۀ أحوال امام جعفر صادق علیهالسّلام از شیخ مفید و شیخ کمالالدّین بن طلحۀ شافعیّ
٣٨١ ص
(٤٠٥)
توصیف ابنطلحۀ شافعی حضرت امام صادق را به حتّی إنّ من کثرة علومه المفاضة علی قلبه من سجال التّقوی ـ الخ
٣٨٢ ص
(٤٠٦)
تأسّف شدید امام صادق علیه السّلام در خبر شهادت عمویشان زید
٣٨٢ ص
(٤٠٧)
روایت آمدن فضیل بن یسار بعد ازشهادت زید به مدینه وملاقات با حضرت امام صادق علیه السّلام
٣٨٣ ص
(٤٠٨)
روایات وارده در شهادت حضرت زید از حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام
٣٨٤ ص
(٤٠٩)
روایات وارده درباره عظمت زید بن علی بن الحسین علیهم السّلام
٣٨٦ ص
(٤١٠)
روایت جابر دربارۀ حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام از لسان رسول اکرم صلّی الله علیه و آله
٣٨٧ ص
(٤١١)
نهی حضرت امام صادق علیهالسّلام، حسن بن راشد را از تعییب و تنقیص زید
٣٨٨ ص
(٤١٢)
زیدیّه علاوه بر علم و شجاعت و فاطمی بودن شرط امامت را خروج به سیف میدانند
٣٨٩ ص
(٤١٣)
زیدیّه علاوه بر علم و شجاعت و فاطمی بودن (خواه از اولاد امام حسن و یا امام حسین) شرط امامت را خروج به سیف میدانند
٣٨٩ ص
(٤١٤)
مجموعه روایات وارده راجع به زید بن علی بن الحسین که از هر لَوثی وی را تبرئه میکند
٣٩٠ ص
(٤١٥)
روایات دالّه بر عدم جواز خروج، و لزوم تقیّه و إسکان در بیت حتّی یَخرُجَ القائم
٣٩١ ص
(٤١٦)
أنحاء و أقسام علم ائمّه علیهمالسّلام بنا به شرح و تفصیل سیّد علیخان کبیر مدنیّ شیرازیّ
٣٩٢ ص
(٤١٧)
روایت ابنخزّاز قمیّ در
٣٩٣ ص
(٤١٨)
روایت خزّاز در کفایة الأثر راجع به عظمت زهد و عبادت و قیام و صیام و مراقبۀ حضرت زید بن علی
٣٩٤ ص
(٤١٩)
ترجمۀ احوال اسماعیل أعرَج أبومحمّد که اسماعیلیّه وی را امام میدانند
٣٩٥ ص
(٤٢٠)
ترجمۀ احوال اسماعیل أعرَج أبومحمّد (پسر حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام) که اسماعیلیّه وی را امام میدانند
٣٩٥ ص
(٤٢١)
اسماعیلیّه که قائل به امامت اسماعیل هستند، بعضی گویند وی زنده است، و بعضی گویند مرده است امّا امامت در اولاد او میباشد
٣٩٦ ص
(٤٢٢)
روایت وارده در بداء به واسطۀ موت اسماعیل و معنی بداء
٣٩٧ ص
(٤٢٣)
آیۀ «إنَّ اللهَ یَأمُرُکُم أن تُؤَدّوا الأماناتِ» در مکّه نازل شد که مفتاح کعبه را به عثمان بن طلحه رد کنند
٣٩٨ ص
(٤٢٤)
ترجمۀ احوال سه پسران زید بن علی علیهما السّلام 1 حسین ذوالدَّمعة 2 عیسی 3 محمّد
٤٠٠ ص
(٤٢٥)
جلالت محمّد بن زید، و قضیّۀ نجات دادن وی محمّد بن هشام بن عبدالملک را به لطائفالحیلی
٤٠١ ص
(٤٢٦)
جلالت محمّد بن زید، و قضیّۀ نجات دادن وی محمّد بن هشام بن عبدالملک را به لطائفالحیلی هنگام امر منصور به توقیف او در مسجدالحرام
٤٠١ ص
(٤٢٧)
نسب سیّد علیخان کبیر مدنی شیرازی، به محمّد بن زید بن علی بن الحسین منتهی میگردد
٤٠٣ ص
(٤٢٨)
کلام یحیی «امام محمّدباقر و امام جعفرصادق مردم را دعوت به حیات مینمایند و ما آنها را دعوت به مرگ میکنیم» فیه إشکال واضح
٤٠٣ ص
(٤٢٩)
در معنی لغت نعاس
٤٠٤ ص
(٤٣٠)
علّت خواب و بیداری، و فوائد و منافع خوابیدن
٤٠٤ ص
(٤٣١)
علّت رؤیای صادقه، و رؤیاهائی که احتیاج به تعبیر دارند، و اقسام أضغاث أحلام
٤٠٥ ص
(٤٣٢)
معنی خواب و رؤیای رسول اکرم صلّی الله علیه و آله، و مُفاد «إنَّ عَینی تَنام و قَلبی لا یَنامُ»
٤٠٧ ص
(٤٣٣)
تحقیق در معنی و اشتقاق کلمۀ جبرئیل و حقیقت وجود آن
٤٠٨ ص
(٤٣٤)
کلام فلاسفه و ظاهر شرع، در کیفیّت و حقیقت وحی بر پیغمبر صلّیاللهعلیه و آله
٤٠٩ ص
(٤٣٥)
کلام أمیر نظامالدّین احمد، در آنکه حقیقت وحی أوّلاً نزول از مراتب عالیه و سپس ظهور در مظاهر میباشد
٤٠٩ ص
(٤٣٦)
وَحی عبارت است از تلقّی نفس پیامبر آن مورد را از مَلَک، و سپس تمثّل آن را یا با ملک در حسّ مشترک و سپس در حسّ ظاهر، سپس در خارج
٤١٠ ص
(٤٣٧)
وَحی عبارت است از تلقّی نفس پیامبر آن مورد را از مَلَک، و سپس
٤١٠ ص
(٤٣٨)
موافقت کلام صدرالمتألّهین با أمیر نظامالدِّین احمد جَدِّ سیّد علیخان، در تحقّق وحی به تنزّل از مراتب عالیه به سافله
٤١٢ ص
(٤٣٩)
اقسام رؤیا و وحیِ الهی، مجموعاً به دلیل استقراء چهارده قسم میباشد
٤١٢ ص
(٤٤٠)
طبق روایات عامّه، المعتضدبالله مستدلاًّ به آیۀ ”والشّجرة الملعونة“، عازم بر لعن معاویه گردید
٤١٥ ص
(٤٤١)
طبق روایات عامّه، المعتضدبالله عبّاسی مستدلاًّ به آیۀ ”والشّجرة الملعونة“ فی القرآن، عازم بر لعن معاویه (در سنۀ 284) بر فراز منابر گردید
٤١٥ ص
(٤٤٢)
معنی «خَمس و ثلاثین من مهاجرک» یعنی پس از ده سال از هجرت تو، و بیست و پنج سال حکومت سه خلیفۀ غاصب که چرخ اسلام از حرکت بازایستاد
٤١٥ ص
(٤٤٣)
مراد از حکومت فراعنه، عبّاسیّون هستند که عددشان 37 نفر و سلطنتشان 524 سال بطول انجامید
٤١٧ ص
(٤٤٤)
مراد از حکومت فراعنه، عبّاسیّون هستند که عددشان 37 نفر و مدّت سلطنتشان 524 سال به طول انجامید
٤١٧ ص
(٤٤٥)
معنی دقیقی برای آیۀ و ما أدریکَ ما لیلة القدر
٤١٨ ص
(٤٤٦)
روایت وارده از امام محمّدباقر علیه السّلام در شدّت و مصائبی که بر شیعه در زمان معاویه گذشت
٤١٩ ص
(٤٤٧)
روایت مدائنی در شدّت و غلظت معاویه با شیعیان در أقطار جهان
٤٢٠ ص
(٤٤٨)
سفیان بن أبیلیلی به حضرت امام حسن مجتبی علیه السّلام گفت السّلام علیکَ یا مُذِلَّ المؤمنین!
٤٢١ ص
(٤٤٩)
روایت حضرت امام حسن مجتبی برای سفیان بن أبیلیلی در حکومت مرد واسع البلعوم معاویه
٤٢٢ ص
(٤٥٠)
در علّت صلح امام حسن و قیام امام حسین علیهما السّلام دو علّت بیان شده است اوّل حدیث مکتوب، دوّم وصیّت مختومه
٤٢٢ ص
(٤٥١)
در صلح امام حسن و قیام امام حسین دو علّت بیان شده است حدیث مکتوب، وصیّت مختومه
٤٢٢ ص
(٤٥٢)
علّت دوّم، عمل به مقتضای ظواهر امر و امکانات و مقتضیاتی که در هر زمان پیش میآمده است
٤٢٣ ص
(٤٥٣)
سَدیر صیرفیّ به حضرت امام جعفرصادق علیه السّلام میگوید چرا قیام نمیکنی درحالیکه صد هزار، دویست هزار، و نصف دنیا شیعه داری؟! حضرت میفرماید به عدد این بزها هم (یعنی 17 عدد) ندارم
٤٢٤ ص
(٤٥٤)
اعتراض سَدیر صَیرفیّ به امام جعفر صادق علیه السّلام بر عدم قیام
٤٢٤ ص
(٤٥٥)
وجه تلقیب حضرت به صادق، در مقابل جعفر کاذب است
٤٢٦ ص
(٤٥٦)
11 شرح و ترجمۀ صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، تألیف حاج میرزا ابوالحسن شعرانی (طبع طهران)
٤٢٧ ص
(٤٥٧)
معنی و تفسیر بداء از آیة الله شعرانی
٤٢٧ ص
(٤٥٨)
حقیقت بداء، تغییر مطلب دانسته شده از لوح محو و اثبات به لوح محفوظ میباشد
٤٢٧ ص
(٤٥٩)
نقل کلام جدّ سیّد علیخان کبیر در کیفیّت وَحی
٤٢٨ ص
(٤٦٠)
نقل کلام جدّ سیّد علیخان کبیر در کیفیّت وَحی که به عکس علوم خارجی که از ظاهر به باطن میرود، وحی از باطن به ظاهر میرسد
٤٢٨ ص
(٤٦١)
تعلّق نفس به بدن مثل تعلّق عاشق به معشوق است؛ نه حلول در بدن
٤٢٩ ص
(٤٦٢)
موجود محدود دارای اثر خاصّ است و کار خود را فقط میکند، و امّا خداوند حدّ ندارد؛ بسیط الحقیقة کلّ الأشیاء
٤٣٠ ص
(٤٦٣)
میرزا ابوالحسن شعرانی اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد
٤٣١ ص
(٤٦٤)
اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد؛ هر دعائی که دارای مضمون صحیح است میتوان آن را خواند
٤٣١ ص
(٤٦٥)
اشکالات وارد بر کلام میرزا ابوالحسن شعرانی (ت)
٤٣٢ ص
(٤٦٦)
خواندن خدا به اسم اعظم مربوط به فنای ذات ولیّ است نه لقلقۀ لسان
٤٣٦ ص
(٤٦٧)
اولیای خدا اسم اعظم دارند
٤٣٦ ص
(٤٦٨)
تواتر در قرآن کریم
٤٣٧ ص
(٤٦٩)
درباره حقیقت نفس
٤٣٧ ص
(٤٧٠)
در لزوم مرشد ستوده
٤٣٩ ص
(٤٧١)
دربارۀ مادر امام سجّاد علیه السّلام
٤٣٩ ص
(٤٧٢)
إنَّ الشَّیطانَ واضعٌ خَطمَهُ عَلَی قَلبِ ابنِ آدَمَ
٤٤١ ص
(٤٧٣)
دربارۀ استعمال کلمۀ کافّة
٤٤١ ص
(٤٧٤)
درباره مفاد اللهُمَّ و امْزُجْ میاهَهُم بالوَباء
٤٤٢ ص
(٤٧٥)
باد، علّت معدّه و ملائکه، علّت فاعلی برای حرکت ابر است
٤٤٣ ص
(٤٧٦)
راجع به تجرّد قوّۀ عاقله
٤٤٣ ص
(٤٧٧)
راجع به تواتر قرآئات سبعه
٤٤٤ ص
(٤٧٨)
دعای رﺅ یت هلال دلالتی بر نحوست ماه ندارد
٤٤٥ ص
(٤٧٩)
بخل در مبدأ فیض الهی راه ندارد
٤٤٦ ص
(٤٨٠)
توقیفیّت أسماء الهی
٤٤٧ ص
(٤٨١)
فضیلت آیةالکرسی و مراد از آن
٤٤٩ ص
(٤٨٢)
مراد از بلوغ در فقرۀ حمدًا یبلغ الوفاء
٤٥١ ص
(٤٨٣)
صل پنجم احادیث برگزیده
٤٥٥ ص
(٤٨٤)
1 کنزالعمّال
٤٥٥ ص
(٤٨٥)
برگزیدۀ أحادیث کتاب
٤٥٥ ص
(٤٨٦)
2 احیاء العلوم
٤٧٧ ص
(٤٨٧)
برگزیدۀ احادیث
٤٧٧ ص
(٤٨٨)
3 مطالب متنوع حدیثی
٥٤٧ ص
(٤٨٩)
درباره احادیث «نهی النبی عن الغَرَر» و «الإسلام یجُبُّ ما قبله»
٥٤٧ ص
(٤٩٠)
راجع به نوشتۀ روی قبر فاطمه زهراء سلام الله علیها
٥٤٨ ص
(٤٩١)
در معنای «اسْتَمَرَّتْ حَذّاءَ»
٥٥٠ ص
(٤٩٢)
بعضی از احادیث متداوله که در کتب حدیث نیستند
٥٥٢ ص
(٤٩٣)
المُلکُ یَبقَی مع الکُفرِ و لا یَبقَی مع الظُّلم
٥٥٤ ص
(٤٩٤)
حدیث شریف «لو دُلِیتُم بالأرض السُّفلی»
٥٥٤ ص
(٤٩٥)
راجع به آثار و خصائص و معنای امام
٥٥٥ ص
(٤٩٦)
لا یجتمع المال إلاّ بخصال خمس
٥٥٦ ص
(٤٩٧)
نهی رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم از قتل پنج حیوان و امر به قتل پنج حیوان دیگر
٥٥٦ ص
(٤٩٨)
دو حدیث زیبا از
٥٥٧ ص
(٤٩٩)
تمام آثار دنیوی و اخروی مترتّبه بر انسان، معلول نفس و اراده و اختیاراوست
٥٥٨ ص
(٥٠٠)
راجع به اسمگذاری اطفال و تعیین اسماء حسنه
٥٥٩ ص
(٥٠١)
راجع به تفسیر خطبۀ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در مسجد الخیف
٥٥٩ ص
(٥٠٢)
اعتراض بعض صحابه بر حضرت رسول الله در حجّة الوداع
٥٦١ ص
(٥٠٣)
خطبه رسول خدا در بطن عرفه
٥٦٢ ص
(٥٠٤)
لاتَموتُ نفسٌ حتّی تَستکمِلَ رزقَها
٥٦٣ ص
(٥٠٥)
مغفرت عامّه الهی در عرفه
٥٦٤ ص
(٥٠٦)
راجع به خطبۀ رسول الله در مسجد الخیف در حجّة الوداع
٥٦٤ ص
(٥٠٧)
من مات و لم یغزُ و لم یُحدّث به نفسه مات علی شعبة من نفاق
٥٦٥ ص
(٥٠٨)
تشابه و تفاوت بین عوام و علماء ما با عوام و علماء یهود
٥٦٦ ص
(٥٠٩)
فضیلت صلوات بر محمّد و آل محمّد در نصوص صحیحۀ عامّه
٥٦٩ ص
(٥١٠)
راجع به حدیث «مَن مات و لم یعرِفْ إمامَ زمانه مات مِیتةً جاهلیّة»
٥٦٩ ص
(٥١١)
فضائل اهل بیت در نصوص عامّه
٥٧٠ ص
(٥١٢)
فریاد یأس و ناامیدی ابلیس در روز غدیر خم
٥٧١ ص
(٥١٣)
دسیسه عدّهای از منافقین نسبت به خلافت بعد از رسول خدا
٥٧٢ ص
(٥١٤)
روایت «ذِکر علیٍّ عبادةٌ» در نصوص عامّه
٥٧٣ ص
(٥١٥)
روایتی در فضیلت عمّار
٥٧٣ ص
(٥١٦)
حدیث مناشدۀ أمیرالمؤمنین در مسجد رسول خدا در زمان عثمان در حضور جماعت کثیری از مهاجرین و انصار
٥٧٤ ص
(٥١٧)
انسان نمیتواند از اُمراء خود در معاصی خدا پیروی کند
٥٧٥ ص
(٥١٨)
خطبۀ أمیرالمؤمنین علیه السّلام در رفع حجابهای نورِ توحید برای اولیاءخدا
٥٧٦ ص
(٥١٩)
فقره ای از وصیّت رسول الله به أمیرالمؤمنین علیهما السّلام
٥٧٧ ص
(٥٢٠)
رسالۀ
٥٧٨ ص
(٥٢١)
در وجه تسمیۀ مکّه
٥٨٠ ص
(٥٢٢)
نکاتی از کتاب
٥٨٠ ص
(٥٢٣)
مطالبی پیرامون سه حدیث از
٥٨١ ص
(٥٢٤)
در معنی أکثَرُ اهل الجنة البُله
٥٨٣ ص
(٥٢٥)
بهترین عمل در گفتار أمیرالمؤمنین علیه السّلام
٥٨٣ ص
(٥٢٦)
تحقیق در لغت أرجِهْ در مقبولۀ عمر بن حنظلة
٥٨٤ ص
(٥٢٧)
احادیثی از
٥٨٥ ص
(٥٢٨)
عدم تحریف در قرآن
٥٩١ ص
(٥٢٩)
غیر از جمعی از حَشوِیّه و أخباریّون، کسی قائل به تحریف کتاب الله نیست
٥٩٢ ص
(٥٣٠)
در قرآن کریم تحریف بأیّ صورةٍ، زیادةًً و نقیصةًً تحقّق نیافته است
٥٩٣ ص
(٥٣١)
به أدلّه عقلیّه و نقلیّه، تحریف قرآن مردود است و قرآن معجزۀ أبدیّت دین رسول الله است
٥٩٤ ص
(٥٣٢)
تأویل روایات دالّه بر وقوع تحریف در قرآن
٥٩٥ ص
(٥٣٣)
بحث در «مالِکِ یَوم الدِّین» و «مَلِکِ یَوم الدّین»
٥٩٩ ص
(٥٣٤)
قرّاء سبعۀ مشهوره و مقدار حجّیّت قرائت آنها
٦٠٤ ص
(٥٣٥)
قرّاء ثلاثه، و کسانی که قرآن را جمع کردهاند
٦٠٧ ص
(٥٣٦)
آیات دالّه بر عصمت انبیاء
٦١١ ص
(٥٣٧)
آیات دالّه بر میّت بودن کسانی که ادراک حق نمیکنند
٦١٢ ص
(٥٣٨)
آیات دالّه بر علم غیب رسول الله و مواردی که در قرآن اخبار به غیب شدهاست
٦١٣ ص
(٥٣٩)
آیاتی شایسته نظر و دقّت
٦١٦ ص
(٥٤٠)
آیات وارده به اسم مؤمن دربارۀ علیّ بن أبیطالب علیه السّلام
٦١٧ ص
(٥٤١)
اثبات توحید در قرآن مجید با انواع طرق برهان
٦١٨ ص
(٥٤٢)
دربارۀ حَتَّی یَلِجَ الجَمَلُ فی سَمِّ الخِیاطِ
٦٢٠ ص
(٥٤٣)
دربارۀ آیۀ «فَلیَمدُد بِسَبَبٍ إلَی السَّماءِ ثُمَّ لیَقطَع»
٦٢٢ ص
(٥٤٤)
نکتهای پیرامون کلمۀ تبیان در آیه و نَزَّلنا عَلَیْکَ الکِتابَ تِبیاناً لِکُلِّ شَیءٍ
٦٢٦ ص
(٥٤٥)
آیه «مَن جاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ عَشرُ أمثالِها» به مؤمنین اختصاص دارد
٦٢٦ ص
(٥٤٦)
تفسیر آیه «إنَّ ما توعَدونَ لآتٍ»
٦٢٧ ص
(٥٤٧)
مراد از اوّلیّت در آیۀ «و أنا أوّلُ المسلمین»
٦٢٨ ص
(٥٤٨)
غیرت الهی دلیل بر حرمت فواحش
٦٢٩ ص
(٥٤٩)
روایتی ذیل کریمۀ «حسبنا الله و نعم الوکیل»
٦٢٩ ص
(٥٥٠)
تفسیر آیۀ «إنّما مثل الحیاة الدنیا کماءٍ أنزلناه من السماء»
٦٣٠ ص
(٥٥١)
راجع به تفسیر آیۀ نور
٦٣٥ ص
(٥٥٢)
قرآن به سبک «إیّاک أعنی و اسمعی یا جارة» نازل شده است
٦٣٧ ص
(٥٥٣)
منطق احساس و منطق عقل، و طرفداران این دو منطق
٦٣٧ ص
(٥٥٤)
در معنی فرقان
٦٣٩ ص
(٥٥٥)
مراد از آیۀ «وَ لَولا دَفعُ اللهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ»
٦٤٠ ص
(٥٥٦)
ثعالبی و ثعلبی و دو اثر تفسیری از آنها
٦٤١ ص
(٥٥٧)
وجه تسمیۀ حضرت ابراهیم به خلیل
٦٤١ ص
(٥٥٨)
آیا پیغمبران ذیل از نسل حضرت ابراهیم بودهاند یا نه؟
٦٤٢ ص
(٥٥٩)
بعضی از اقوام و عشیره حضرت ابراهیم علیه السّلام
٦٤٢ ص
(٥٦٠)
نسب حضرت عیسی ویحیی
٦٤٣ ص
(٥٦١)
بعضی خصوصیات مصحف کوچک طبع سوریا
٦٤٣ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص
٥٩٢ ص
٥٩٣ ص
٥٩٤ ص
٥٩٥ ص
٥٩٦ ص
٥٩٧ ص
٥٩٨ ص
٥٩٩ ص
٦٠٠ ص
٦٠١ ص
٦٠٢ ص
٦٠٣ ص
٦٠٤ ص
٦٠٥ ص
٦٠٦ ص
٦٠٧ ص
٦٠٨ ص
٦٠٩ ص
٦١٠ ص
٦١١ ص
٦١٢ ص
٦١٣ ص
٦١٤ ص
٦١٥ ص
٦١٦ ص
٦١٧ ص
٦١٨ ص
٦١٩ ص
٦٢٠ ص
٦٢١ ص
٦٢٢ ص
٦٢٣ ص
٦٢٤ ص
٦٢٥ ص
٦٢٦ ص
٦٢٧ ص
٦٢٨ ص
٦٢٩ ص
٦٣٠ ص
٦٣١ ص
٦٣٢ ص
٦٣٣ ص
٦٣٤ ص
٦٣٥ ص
٦٣٦ ص
٦٣٧ ص
٦٣٨ ص
٦٣٩ ص
٦٤٠ ص
٦٤١ ص
٦٤٢ ص
٦٤٣ ص
٦٤٤ ص

مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢١٩ - فی الکوفة أربعة آلاف رجلٍ یَطلُبون الحدیث؛ و الأعمش یجمع الصّبیان ویُحدِّثُهم

نفعَک ما حدّثتُک به، حَبَستَنی؟!“

فقلت: ”حدَّثتَنی بکذا و حدَّثتنی بکذا“؛ فرددتُ علیه جمیعَ‌ ما حدَّثَنی به.

فقال: ”بارَکَ الله فیک! تعالَ غدًا إلی المجلس“، فإذا هو عَمروبن دینار (٤٨ ـ ١٢٦ ه‌).

أُنظر المحدّث الفاصل (مخطوطةَ دمشقَ) صفحة ١٦: ب ـ ١٧: آ ج١.»

فی الکوفة أربعة آلاف رجلٍ یَطلُبون الحدیث؛ و الأعمش یجمع الصّبیان ویُحدِّثُهم

· صفحه ١٥٠: «قال أنسبن سیرینَ: ”قدِمتُ الکوفةَ قبل الجَماجِمِ، فرأیت بها أربعة آلافٍ یطلُبون الحدیث.“[١] و فی روایةٍ زاد فقال: ”و أربعُ‌مائةٍ قد فَقَّهوا.“»[٢]

· صفحه ١٥٢: «و اعتَنَوا عنایةً عظیمةً بالنّشء الجدید، فنری إسماعیلَبن رجاءَ (من أقران الأعمَش) یجمع الصّبیان و یحدِّثُهم.[٣] و مرَّ رجلٌ بالأعمش (سلیمانَبن مَهران) و هو یُحدِّثُ، فقال له: ”تُحدِّث هؤلاء الصِّبیان؟!“ فقال الأعمش: ”هؤلاء الصّبیانُ یَحفَظون علیک دینَک.“[٤]»


[١]ـ المحدّث الفاصل بین الراوی و الداعی، ٨١: آ و کانت دَیرُ الجماجم وقعةً مشهورةً بین الحجّاج و عبدالرحمنبن الأشعث سنة (٨٢ ه‌)، و فیها قتلُ عبدالرّحمن بن الأشعث و کثیر من القرّاء. اُنظر تاریخ الطّبری، ج ٥، ص ١٥٧. و دیرُ الجماجم بظاهر الکوفة علی سبعةِ فراسخ منها علی الطّرف البرّ للسّالک إلی البصرة: معجم البلدان، ج ٤، ص ١٣١. (السّنّة قبلَ التدوین)

[٢]ـ المحدّث الفاصل بین الراوی و الداعی، ص ١٣٥: ب. (السّنّة قبلَ التدوین)

[٣]ـ انظر کتاب العلم لزُهیرَ بن حرب، ص ١٩٠. (السّنّة قبلَ التدوین)

[٤]ـ شرف أصحاب الحدیث، ص ٨٩: آ؛ و انظر المحدّث الفاصل بین الراوی و الداعی (نسخة دمشق) ج ١، ص ١٥. (السّنّة قبلَ التدوین)