مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢١٤ - قوّة حافظة بعض الصّحابة کعبداللهبن عبّاس مشهورة

[١]

قوّة حافظة بعض الصّحابة کعبداللهبن عبّاس مشهورة

صفحه ١٣٢: «و رُویت إجازة التّحدیث بالمعنی عن عبداللهبن مسعود، و أبی‌الدّرداء، و أنسبن مالک، و عائشة أُمِّ‌المؤمنین، و عمروبن دینار، و عامر الشّعبی، و إبراهیم النَّخعی، و ابن أبی‌نجیح، و عمربن مُرَّة، و جعفربن محَمَّدبن علی، و سفیانبن عیینة، و یحییبن سعید القطّان.[٢]

و قد أدرک ابن‌عون ثلاثة ممّن یُرخِّصون فی روایة الحدیث علی المعنی، هم: الحسن البصریّ، و إبراهیم النّخعیّ، و عامر الشَّعبیّ.[٣]»

· صفحه ١٣٦: «و إنّ المرء لَیعجَبُ عند ما یَطّلع علی أخبار صحیحة تذکر تلک الحوافظَ العظیمةَ الّتی حملت إلینا السُّنة، کذاکرة عبداللهبن عبّاس الّذی اشتهر بسرعة حفظه، حتّی إنّه کان یحفظ الحدیث مِن مرّة واحدة. و یُروی أنّه سمع قصیدة لابن أبی‌ربیعة عِدّتها ثمانون بیتًا، فحفظها من المرّة الأُولی.

و فی الصّحابة أمثاله، کزید بن ثابت الّذی حفظ معظم القرآن قبل بلوغه، و تعلّم لغة الیهودِ فی سبعة عشر یومًا. و فیهم عائشة أم‌المؤمنین الّتی کانت آیة من آیات الذّکاء و الحفظ، و غیر هؤلاء.»

[١]* مورد حمله و تاخت و تاز خود قرارداده و آنان را مفتری و مدّعی بدون برهان معرّفی نموده، و تا آنجا پیش می‌رود که بنی‌امیّه و امثال عبدالملک مروان را از جنایات وارده بر انسانیّت و اسلام و اهل بیت پیامبر اکرم علیهم السّلام تبرئه می‌کند و سعی دارد که بر جرائم عمر و همکارانش پرده بپوشاند و آنها را مصلح‌اندیش معرّفی کند.» (محقّق)

[٢]ـ انظر الجامع لأخلاق الرّاوی و آداب السّامع، ص ١٠٦. (السّنّة قبلَ التدوین)

[٣]ـ انظر المحدّث الفاضل، ص ١٢٦: ب؛ و جامع بیان العلم: ج ١، ص ٨٠؛ و الکفایة، ص ٢٠٥. (السّنّة قبلَ التدوین)