مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢١ - در بیان بعضی از قضایای غیر واقعیّه در جریان کربلا
· و در صفحه ١٩٤ منتخب طریحی را که مشتمل بر اکاذیب است (مثل دفن کردن حضرت عبدالعظیم را زنده در ری) موهون و غیر معتبر دانسته است.
· و در صفحه ١٩٦ گوید که: در اسرار الشهادة تعداد مقتولین لشکر عمر سعد را به دست حضرت سیّدالشّهداء علیهالسّلام به سیصد هزار، و به دست حضرت أباالفضل به بیست و پنج هزار، و به دست سایرین نیز به بیست و پنج هزار رسانیده است. و سپس گوید:
«أشجعیّت آن حضرت محتاج به بیان این اباطیل نیست. سراج منیر و چراغ عالمافروز که خداوند منّان برای بندگان مهیّا فرموده، زیت فتیله و مدد نور آن از عالم غیب و شجرۀ مبارکه: (زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ) خواهد رسید، محتاج به امداد به نفط گندیدۀ سیاهِ دزدی شده نیست.»
و سپس میگوید: «از کافر بتپرستی، نکتهگوئی را باید آموخت. جیمز کارگرن، هندوی هندی کتابی در تاریخ چین نوشته به زبان اردو که زبان متعارف حالیّه اهل هند است، و در جلد ٢ در صفحه ١١١ به مناسبتی [که] ذکری از شجاعت شده بود در آنجا شجاعت سیّدالشّهداء علیهالسّلام را در مقابل هشت دشمن ثابت میکند که الحق سزاوار آفرین است.» (از صفحه ١٩٦ تا ١٩٨)
· در صفحه ٢٠١ گوید: «شعری که ابوالحسن تهامیِ شاعر (که در سنه ٤١٦ وفات کرده) در مرثیه فرزندش در ضمن قصیده طولانیِ:
|
یـا کوکبًا مــا کـان أقصَرَ عُمرَه |
و کذاک عُمرُ کواکبِ الأسحارِ |
ساخته را، با چند بیت دیگر به حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام نسبت میدهند و روضهخوانان میگویند حضرت انشاء فرمود، و این کذب صریح است.»
· و در صفحه ٢٠٢ گفته است:
«برای حضرت أباالفضل علیهالسّلام در جنگ صفّین و نهروان قضایای عجیبه نقل میکنند که یک کلمه از آن راست نیست، و ذکری از آنجناب در [آن]