مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٨٠ - نکاتی از کتاب

[در وجه تسمیۀ مکّه]

در علل الشَّرایع در باب: «العلّة الّتی من أجلها سُمیّت مَکّةُ مَکَّةَ» در طبع بیروت، صفحه ٣٩٧، حدیث ٤، گوید:

«حدّثنا محَمَّدُ بنُ الحسنِ [بنِ الوَلِیدِ]، قال: محَمَّدُ بنُ الحسنِ الصّفّارِ، عَنِ العبّاسِ بنِ مَعروفٍ، عَن عَلِیِّ بنِ مَهزیارَ، عَن فُضالَةَ، عَن أبانٍ، عَنِ الفُضَیلِ، عَن أبِی‌جَعفَرٍ علیه السّلام، قالَ:

”إنَّما سُمِّیَتْ مَکَّةُ بَکَّةَ لأنَّهُ یَبُکُّ[١] بِها الرِّجالُ و النِّساءُ؛ و المَرأةُ تُصَلِّی بَینَ یَدَیکَ و عَن یَمِینِکَ و عَن شِمالِکَ [و عن یسارک] و مَعَکَ، و لا بأسَ بذلکَ، إنَّما یُکرَهُ فی سائِرِ البُلدانِ.“»[٢]و[٣]

[نکاتی از کتاب امالی مرحوم صدوق]

تنبیهاتٌ:

١. در حدیث قدسی خطاب حضرت رب‌ّالعزّة به عیسی بن مریم علی نبیّنا و آله و علیه السّلام، به صورت خطاب: «یا عیسی! یا عیسی!» که در روضۀ کافی وارد شده است، مرحوم صدوق آن را در أمالی خود صفحه ٣٠٨ به بعد ذکر نموده است.

٢. وصایای رسول خدا به أبی‌ذر غفاری که در مکارم الأخلاق شیخ طبرسی ذکر شده است، در أمالی صدوق از صفحه ٣٣٨ به بعد آمده است.

٣. داستان یحیی بن زکریّا و گریه‌های او و مواعظ حضرت زکریّا که مرحوم

[١]ـ بَکَّهُ ـُ بَکًّا: زاحمه؛ الشیءَ: خرقه و فسخه؛ الدّابَّةَ: اتعبها فی السّیر. (محقّق)

[٢]ـ علل‌الشرائع، ج ٢، ص ٣٩٧.

[٣]ـ ‌جنگ ١٣، ص ١٢٧ و ١٢٨.