مطلع انوار

توضیحی از مرحوم علاّمه طهرانی دربارۀ اجازهنامۀ مرحوم شیخ آقا بزرگ طهرانی به ایشان

اجازهنامه مجمل مرحوم شیخ آقابزرگ طهرانی به مرحوم علاّمه طهرانی

اجازهنامه مفصّل روائی مرحوم شیخ آقا بزرگ طهرانی به مرحوم علاّمهطهرانی

اجازهنامه مرحوم آیة الله علاّمه حاج شیخ حسین حلّی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما

اجازهنامه روائی حضرت آیة الله گلپایگانی به مرحوم علاّمه طهرانی قدّسالله أسرارهما

اجازهنامه آیة الله خوئی به علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه

اجازه اجتهاد مرحوم آیة الله خوئی به مرحوم علاّمه طهرانی قدّساللهأسرارهما

اجازهنامه روائی آیة الله آقا سیّد احمد خوانساری به علاّمه طهرانی قدّسالله اسرارهما

اجازهنامه روائی علاّمه طباطبائی به علاّمه طهرانی قدّس اللهُ أسرارَهما

اجازهنامه آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما در امور حسبیّه

اجازه اجتهاد آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما

اجازه اجتهاد دیگر آیة الله سیّد أبوالحسن اصفهانی به والد علاّمه طهرانی رضوان الله علیهما

اجازهنامه آخوند خراسانی به جدّ مرحوم علاّمه طهرانی حضرت آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی

راجع به اهمیّت إجازه و روایت حدیث

1 برگزیده الغدیر

بغض و عداوت ابنکثیر و تحریف روایات رسول خدا

اگر علم در ستاره ثریّا باشد مردمانی از فارس به آن دست خواهند یافت

جعل روایت سَمُرة بن جُندَب و لعن أمیرالمؤمنین علیه السّلام

نام بعضی از واضعین حدیث

أبوحیّان توحیدی از واضعین حدیث بوده است

حدیث سازانی که قربةً إلی الله جَعل حدیث کردهاند

قربةً إلی الله به رسول الله دروغ میبستند

اعتقاد مردم به اعلم بودن ابوحنیفه از رسول خدا و طعن گروهی در مقابل

مقدار روایات مجعوله از بعضی عامّه قریب به پانصد هزار رسیده است

جنایتکارانی از عامّه که توثیق شدهاند

بعضی از عامّه، از ثقات شیعه و ائمّه علیهم السّلام روایت نقل نکردهاند

بعضی از روایاتی را که به رسول الله بستهاند

روایات مجعولۀ عامّه در مدح خُلفاء

روایت مجعوله در مدح أبیبکر

بعضی از موضوعات درباره أبوبکر

روایات موضوعه از عامّه

جعل حدیث در استخلاف أبوبکر بعد از رسول خدا

لا یَستقیم لنا الأمرُ إلّا بسبّ علیٍ علی المنابر

دیدگاه علاّمه امینی نسبت به کتاب

2 برگزیده لأکون مع الصادقین، للتیجانی

در میان عامّه، امروزه أیضاً کتب ضالّه و فاسده وجود دارد

عقیدۀ شیعه بر عدم تحریف قرآن است از جهت زیادی و نقصان

روایات ضعیفِ دالّ بر تحریف، در کتب عامّه هم موجود است

إنّ المودّةَ تفرِض علیک أن تحرم نفسَک من شیءٍ لِتوَدَّ به غَیرَک

لا یُؤمِنُ أحدُکم حتّی أکونَ أحبَّ إلیه من ولدِه و والدِه و النّاسِ أجمَعین

صلوات را از آل حذف نموده به اصحاب افزودند

برخی کلمات اهل سنّت در برتری دادن صحابه به رسول خدا

إنّ فِکرة المهدیّ من العقائد الإسلامیّة التّی یجب التَّصدیقُ بها

3 برگزیده لؤلؤ و مرجان از محدّث نوری

درباره احوال بعضی از جعّالین دروغی احادیث اهل سنّت

کلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام در ضرورت نقل حدیث از ثقه

دو مثال برای خلاف واقع بودن برخی اخبار

آیا بدن أمیر مؤمنان در جنگها حدید را مسّ کرده است؟

مرور اهل بیت امام حسین علیه السّلام به کربلا در بازگشت از شام

در بیان بعضی از قضایای غیر واقعیّه در جریان کربلا

گوش مؤمن از شنیدن هرزهگوئیهای دیگران کر است

بد فهمی نسبت به کلام رسول خدا موجب تحریف حدیث میشود

4 برگزیده أضواء علی السّنة المحمّدیة لمحمود أبُورَیَّه

منع کتابت صحابه از أحادیث رسول خدا صلّی الله علیه و آله

ابنمسعود نهی از کتابت میکرد

أبوبکر پانصد حدیث را که از شخص أمینی گردآورده بود، آتش زد

حِکمةُ نهیِ النّبی عن کتابةِ حدیثه

روایت مکذوبۀ ألا و إنیّ أُوتیتُ الکتابَ و مثلَه معه!

عُمَر در وقت فرستادن کعب بن قرظة به عراق، او را از نقل حدیث منع کرد

الصحابة و روایةُ الحدیث

در روایت «مَن کَذَبَ علَیَّ فلیَتَبوَّءْ مَقعَدَه من النّارِ» لفظ «متعمّدًا» وارد نیست

لفظ «متعمّدًا» از ساختگی و مجعولات روایت است

لفظ «متعمّدًا» از ساختگی و مجعولات روایت است که روایت مجعول را عمداً بر لَهِ پیغمبر نه بر علیه او جائز شمرند

الکذبُ علی النّبی صلّی الله علیه و آله و سلّم فی حیاته

کعبالأحبار زمان عمر خدعةً اسلام آورد، او را از کِبار تابعین و سپس رئیس مسلمین قرار دادند

کعبالأحبار در زمان عمر از روی خدعه اسلام آورد، او را از کِبار تابعین و سپس رئیس مسلمین قرار دادند

المُرجئة لا یَضُرُّ مع الایمان معصیة و لا ینفع مع الکفر طاعة

روایت إذا لم تُحِلّوا حرامًا و لم تُحرِّموا حلالًا و أصَبتم المعنی فلا بأسَ

اختلاف در الفاظ تشهّد و وجوب صلوات در نماز

الخلط و التعارض فیما یروی عنه بالمعنی بقدر فهم الرواة

در روایت منقوله از لفظ واحد در صیغۀ نکاح از رسول خدا هشت طریق مختلف بیان شده است

سیبویه و غیره، حدیث را به جهت نقل به معنی، در عربیّت و نحو و اثبات لغت شاهد نمیگیرند

روایة الحدیث بالمعنی

قصّۀ تأبیر نَخل و روایت عامّه بر منع آن از ناحیۀ رسول خدا، و قوله إنّماأنا بشرٌ مثلُکم

روایت مجعول احمد «ما کان من أمر دینکم فإلَیَّ و ما کان من إمر دُنیاکم فأنتم أعلم به»

إنّ الأحادیث ستکثُرُ بعدی کما کثرت عن الأنبیاء قبلی

قُصُّوا الشارب و اعفوا اللّحی

لا عَدوَی و لا هامة و لا صَفَرَ و لا غول

أمثلة أحادیث جوامع الکَلِم از رسول الله صلّی الله علیه و آله

ضررُ الرّوایة بالمعنی مِن الناحیة اللغویّة و البلاغیّة

أحادیث مَلحون اللّفظ را باید صحیحاً روایت کرد، لأنَّ اللَّحنَ منّا

الإحتجاج بخبرٍ ضعیف

ابن أبیالعوجاء وَضَعتُ فیکم أربعةَ آلافِ حدیثٍ، أُحرِّمُ فیها الحلالَ و أُحِلُّ فیها الحرام

سبب دهم در جعل حدیث ترهیب و ترغیب جهت هدایت مردم

ابوالبختری در حضور هارون که کبوترباز بود وضع حدیث کرد که قال صلّی الله علیه و آله و سلّم «لا سَبْق إلّا فی خُفٍّ أو حافرٍ أو جَناحٍ» و جناح را اضافه کرد

معاویه و پدرش از مسلمانان بعد الفتح و طُلقاء بودهاند

جعل روایت معاویه بعد از بازگشتش به شام که اینجا محلّ أبدال است، و پیغمبر اُمّی بود و من کاتب وحی و أمین وحی بودم، و به ابوتراب لعنت بفرستید

أحادیث موضوعه دربارۀ معاویه

أحادیث موضوعه دربارۀ معاویه إنّ علیًّا کان کثیرَ الأعداءَ فعَمَدوا إلی رجل قد حاربه فأطرَوه کیدًا منهم لعلیٍّ

بحث در روایت غوث و أوتاد و أبدال و أقطاب و نجباء، و روایات مجعوله در فضیلت شام

تنافی روایات ابدال و نصرت اهل شام با آیات قرآن

تمایل متوکّل عبّاسی به اهل سنت و امرِ وی به گسترش احادیث صفات ورؤیت

وَضّاعون حدیث، اصل وضع حدیثشان را نیز به رسول خدا منتسب مینمودند، و روایتی در این موضوع نیز جعل شده است

کان سیف بن عمر التمیمی اشهر مَن روی عنهم الطبری فی

علاماتی که در أحادیث موضوعه، دلالت بر جعل و وضع آنها مینماید

أمارات و علائمی که با آنها روایات صحیحه شناخته میشوند

إسرائیلیّات، روایات بسیاری است که کعبالأحبار و سائر یهودیان مسلمان شده، برای شکست اسلام وضع نمودهاند

توضیحی درباره روایات معروف به اسرائیلیّات

ابنخلدون، علّت وقوع اسرائیلیّات را در تفاسیر و أخبار بیان میکند

وَهَب بن منبِّه، و کعبالأحبار، و عبدالله بن سلام، راویان و جاعلان حدیث از تورات و از نزد خود بودهاند

کعبالأحباردرزمان عمراسلام آورد واز مشاورین معاویه بود وأخبار تِلمُود راداخل دراحادیث کرد

کعبالأحبار در زمان عمر اسلام آورد و از مشاورین معاویه در شام بود و أخبار تِلمُود را داخل در احادیث کرد

وَهَب بن منبِّه أصلاً ایرانی و زردشتی بوده است و او مصدر بسیاری از مجعولات است

عبدالله بن سلام

عمر خودش به أحادیث کعبالأحبار گوش فرا میداد

قتل عمر به دست جمعیّت سرّی صورت گرفت که از مهمترین اعضاء آن کعبالأحبار بود

حوادث واقعه قبل و بعد از قتل عمر و گفتار کعب با أمّکلثوم بنت علیّ

أدلّه و شواهدی که کعبالأحبار در مؤامرۀ قتل عمر داخل بوده است

الأنَس من الذین لا یوثق کثیرًا بروایاتهم

نهی رسول الله عمر را، از مراجعۀ به اهل کتاب و قرائت کتب ایشان

ابوهریره و عبدالله بن عمرو از شاگردان کعبالأحبار و جاعلان حدیث

مراد از «عَبادِله» در متون حدیث

عمر به کعب گفت لَتَترُکَنَّ الحدیثَ أو لَأُلحِقَنَّک بأرضِ القِرَدة

عبدالملک بن مروان، قبّه را بر روی صخره بنا کرد و در زمستان و تابستان بر آن لباس پوشانید تا مردم کعبه را که محلّ عبدالله بن زبیر بود فراموش کنند

اسرائیلیات در فضیلت بیت المَقدِس و مسجد الأقصی

روایات وارده در فضیلت شام همه مَدسوس است به واسطۀ بنیاُمَیّه که آنجا را مقرّشان نموده بودند

روایت مجعوله از رسول خدا نسبت به معاویه که إنّه سَیَلی الخلافةَ من بعده و طَلَبَ منه أن یختارَ الأرضَ المقدَّسة

معاویه خودش اقرار دارد که ما أحیاناً از کعبالأحبار کذب دیدهایم

سیّد محمّد رشیدرضا بهترین کسی است که در این عصر، کارها و خیانتها و جنایتهای کعبالأحبار را روشن ساخته است

کعبالأحبار مجعولات خود و روایات تورات را با نسبت به رسول الله بیان میکرد و صحابه آنها را به عنوان روایت از رسول خدا تلقّی میکردند

کعبالأحبار مجعولات خود را برای فریب صحابه با نسبت به رسول الله بیان میکرد

تحقیق رشیدرضا در اینکه بسیاری از روایات کعبالأحبار و وهب بن منبّه که به کتب أنبیاء سالفه نسبت دادهاند، در آنها وجود ندارد

تحقیق علاّمه عسکری در اینکه عبدالله بن سَبا وجود خارجی نداشته است

دکتر طهحسین قبل از علاّمۀ عسکری درخارجیّت داشتن عبدالله بن سبا شک کرده است

عبدالله بن سَبا بر فرض وجود خارجی هم، آنقدر ذیأهمیّت نبوده است و آن را گروه ضدّ شیعه برای کوبیدن شیعه ذخیره کردهاند

کعبالأحبار و معاویه

کَهنۀ یهود و نصاری بعد از قتل عثمان، برای تقویت دولت اُموی ضدّ اسلام همگی در شام مجتمع شدند

تصدیق منافقین در حدیث عُرَینِیَیْن و حدیث اصحاب بئرِ معونة

روایات مجعولۀ یهود در ظهور دجّال کبیر که مسیح کذّاب است، در برابر مسیح صادق

شیرینی حلوای معاویه افراد را بر شهادت به خلافت وی وا میداشت

حدیث زُرْ غِبًّا تَزْدَد حُبًّا

ابوهریره با بیش از پنج هزار حدیث و کمترین زمان مصاحبت با رسولخدا!

حدیث خلَق اللهُ آدمَ علی صورته

أبوهریره روایت میکند که خداوند زمین را در هفت روز آفرید

حدیثی از ابوهریره در مذمّت شعر

تعبیر صحابه از ملازمانِ خاصِ رسول خدا به صاحبُ السّواد و الوساد

تقسیم اصحاب رسول الله به دوازده دسته و نبودن أبوهریره در هیچیک از آنها

جهاد أبوهریره در رکاب معاویه، نشر روایاتی دروغین در فضائِل معاویه و طَعنِ علیّ و انصارش بوده است

جَعل أبوهریره در مسجد کوفه در حضور معاویه روایتی را در منقصت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، و پاسخی دندانشکن از أصبغ بن نباته

حدیث ذُباب

حدیث خَمِّروا الآنیة و أوکِئُوا الأسقیة و أجیفوا الأبواب

سیوطی 58 حدیث، و ابنحزم 50 حدیث، و بخاری 20 حدیث از أمیرالمؤمنین علیهالسّلام روایت مینمایند

روایت موضوعه راجع به طلوع و غروب شمس بین قَرنَیِ الشَّیطان

روایت دربارۀ تجلّی خداوند به صورت أحسن و سؤال از پیغمبر فیمَ یَختصِمُ الملأُ الأعلی؟

روایت مجعوله دربارۀ رعد، و دربارۀ علّت سیاهی رنگ حَجرالأسود

روایت موضوعه أصدق الحدیث ما عُطِس عنده

روایات مستفیضه وارده دربارۀ ظهور مهدی فی آخِر الزّمان

شیعه بالأخص امامیّۀ از آنها با ادلّه قاطعه اثبات مَهدی را از وُلد حضرت امام حسین مینمایند

ضوابطی در تشخیص حدیث صحیح

آیات کثیره شدیدة اللَّحن دربارۀ منافقین

تفسیر کعبالأحبار و تلامذهاش (أبوهریره و ابنعبّاس و قتاده و ابنجُرَیح) معیوب است

مثلُ أُمّتی مثل المَطَر، لا یُدری أوّله خیرٌ أم آخِرُه

گرامیترین افراد نزد رسول خدا

قرآن چون معجزه بود ألفاظش باقی ماند، ولی در حدیث تا جائیکه تصوّر رود تصرّف به عمل آمد

عمر بن عبدالعزیز إنّ السّلطان بمنزلة السّوق یُجلَب إلیها ما یُنفَق فیها؛ فإن کان بَرًّا أتوه بِبِرِّهم، و إن کان فاجرًا أتوه بفجورهم

ابوجعفر منصور اوّلین خلیفهای که کُتب برای وی ترجمه گشت

ضرورت احاطه علمی بر تاریخ عرب قبل و بعد از اسلام

أبورافع غلام رسول خدا، منبر رسول خدا را از أثلِ غابَة (درخت گز نیزار)ساخت

نکاتی پیرامون مفاد خبر متواتر

هر حدیث صحیحالسَّند مقبول نیست، و هر حدیث غیر صحیحالسَّند مطرود نیست

دو مثال برای دو نوع از تصحیف

مُوَطَّأهای جمعآوری شده از مالک، به یازده نَقل است که چهار نقل از آن مورد استعمال است

سبب اختلاف نسخ در کتاب

منصور دوانیقی اراده کرد

ما کلّف الله مُسلمًا أن یقرَءَ صحیحَ البخاریّ

ما کلّف الله مُسلمًا أن یقرَءَ صحیحَ البخاریّ و إن لم یصحَّ عنده أو اعتقد أنَّه ینافی أُصولَ الإسلام

البخاری أدرکتهُ محنةُ مسألة خلق القرآن

اعراض بخاری از روایت کردن از اهل بیت نبوی

میزان اعتبار برخی کتب اهل سنّت

نسائی عازم حجّ بود، برای ترک فضائل معاویه او را زدند، در رَملَة جان سپرد و به مکّه نرسید

«مُسْیُو درمنغهم» در کتاب

معنی استخراج در أحادیث مستخرجة

نزد عامّه، کتب مسانید، اعتبارشان از کتب صحاح کمتر است

کتاب الأضواء لِنُرضِیَ الحقّ وحدَه؛ فإذا غضِب غاضبٌ فلیکن غضبُه من الحقّ لا مِنّا

در کتب مسانید، از شخص کذّاب روایت نمیشود؛ ولی همه روایاتشان هم صحیحه نیست

مَن حَدَّث عنّی بحدیث یری أنّه کَذِب فهو أحد الکاذبین

کلام ابنقتیبه درباره

علامات جَرح در روایت

کلام متین سیّد محمّد رشیدرضا در عدم جواز توثیق کلِّ مَن وَثَّقَه المتقدّمون و إن ظهر خلافه بالدّلیل

أنظار علماء اهل سنّت دربارۀ محمّد بن اسحاق

ایرادی در شمول کلمه صحابه بر هر شخصی که پیغمبر را دیده

جعفر بن محمّد الصّادق علیهما السّلام، وَثَّقَه أبوحاتم و النّسائی إلاّ أنّ البخاریّ لم یحتجّ به

علاّمه مقبلی و کتاب

توصیف علاّمه مقبلی در مورد ذهبی

ابنمسعود راجع به عثمان إنَّ شرَّ الأُمور مُحدَثاتها و کلّ مُحدَثةٍ بِدعةٌ و کلّ بِدعةٍ ضلالةٌ و کلّ ضلالةٍ فی النّار

استدلال رشیدرضا به قاعدهای اصولی در عدم جواز تمسّک به حدیثمرفوع

طلبُ الحدیث بدون فقه و ما نبز به المشتغلون بالحدیث

گفتار ابنخلدون اگر أخبار مستند به شواهد عقلیّه و نظریّه و طبیعیّه و سیاسیّه نباشد به مجرّد نقل، قابل قبول نیست

ابنخلدون، اسباب جَعل و کذب در خبر را میشمرد

ابنخلدون در قبول خبر، علم به طبائع احوال در عمران، مقدّم است از رجوع به عدالت راوی خبر

ابنخلدون أخبار راجع به ابتدای خلقت و امثال آن که راجع به احکام شرعیّه نیست، مسلمین در آنها تساهل نمودند و از کعبالأحبار و امثال وی گرفتند

بعضی از صاحبان کتب، قلیل الرّوایة بودهاند و بعضی کثیر الرّوایة

خصوص صحابۀ عارف به ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه قرآن، اهل فتوا بودهاند

شیخ محمّد عبده جعل روایات را عظیمترین مصیبت واردۀ در اسلام میداند

افرادی که شأن دین را با زیادت در أخبار و إکثار در کلام مجعول و کذب بالا میبرند

توثیق رُوات أخبار سالفه در صورت ظهور خلاف برای ما، فتح باب طعن بر روی خود ماست

تکذیب روایات کعبالأحبار و وَهَب، نقصی در دین بجا نمیگذارد

روّات عامّه، فقط در صحّت خبر به سند اکتفا نمودهاند؛ نه به موافقت با واقع و اصول قطعیّه

دو طریق فقهیِ اهل سنّت

دستورات کلیّه وارده از رسول خدا صلّی الله علیه و آله

کان النبی صلّی الله علیه و آله و سلّم یجیبُ کلَّ مستفتٍ بما یناسبُ حاله

از دلت استفتاء کرده مسائل را بپرس

روایتی در معنای عافیت

قاعدهای اصولی در مورد خبر مرفوع

هر قول صحابی که مخالف ظاهر قرآن باشد مردود است

5 برگزیده السّنّة قبلَ التدوین لمحمّد عجّاج الخطیب

قوّة حافظة بعض الصّحابة کعبداللهبن عبّاس مشهورة

ابنمالک و الرَّضی ذهبا إلی جواز الاستدلال فی اللّغة و الإعراب و النّحو بالأحادیث المرویّة

ابنالضائع و أبوحیّان ذهبا إلی عدم جواز الاستدلال فی اللّغة و النّحو بالأحادیث المرویّة

شدّت اهتمام برخی صحابه بر حفظ و تدوین احادیث

روایت کردن صحابه از یکدیگر قبل و بعد از حیات رسول خدا

روایات بلال و أبیذرٍّ و علیّ بن أبیطالب علیه السّلام فی لزوم التّحدیث ومُذاکَرَته

شدّت اهتمام بر حفظ و نشر حدیث و حکایتی در این رابطه

فی الکوفة أربعة آلاف رجلٍ یَطلُبون الحدیث؛ و الأعمش یجمع الصّبیان ویُحدِّثُهم

عدمُ جواز التّحدیث لغیر أهله قال الأعمش لاتنثُروا اللؤلؤ علی أظلافالخنازیر

دأبُ العلماء قدیمًا، تفتیشُ الطّلاب عن عقیدتهم ثمّ تعلیمُهم

لا ینبغی أن یطلُبَ المرءُ الحدیثَ إلّا بعدَ قراءة القرآن و حفظه کُلِّه أو اکثره

حدّثوا الناس بما یَعرِفون و دَعُوا ما یُنکِرون

اهتمام الصّحابة و التّابعین بإعظام الحدیث

الواردین علی الکوفةِ من الصّحابة و التّابعین و تعلیمهم النّاسَ الحدیث

فتح آفریقا به دست جنود اسلام

اهتمامُ أصحاب الحدیث بحفظ الحدیث ولو بالسّفر إلی أماکنَ بعیدةٍ و مدائنَ أُخری

سفر أبیأیّوب و جابر الأنصاریَّین إلی مدائنَ بعیدةٍ لاستماع حدیث واحدٍ

احادیث نبوی در فضیلت علم و عالم

اشتهر العراقُ بدار الضّرب، لکثرة ضربهم الأحادیثَ کضرب الدنانیر

کَثرةُ اختلاقِ الحدیث و وضعِه لکلّ من الطّائفتین خلافَ الآخَر

أهل البیت مع عِظَمهم فی الورع و التُّقی و الصّفاء أرفعُ کثیرًا من أن یُکذِّبوا علی رسول الله

کثرة وضع الأحادیث بلغت إلی حدٍّ یُعرف جماعةٌ مخصوصون بأسامٍ خاصّة

ادّعای صاحب السّنّة قبلَ التدوین در جعل و وضع حدیث به شیعه مردود است

جمیع الأحادیث الواردة فی کتاب

الأحادیث الواردة فی فضائلِ علیٍّ واردةٌ فی کتب العامّة و مَسانیدِهم و لا یتفرّدُ بها الشّیعة

نژادپرستی و تعصّبهای گوناگون، عاملی دیگر در وضع و جعل حدیث

کَثرة الوضّاعینَ للحدیث رَغبةً للعامّة لأخذ نوالٍ منهم

الأحادیثُ الموضوعةُ لفضائل السُّوَر لأجل طَرد النّاس عن فقه أبیحنیفة و مَغازی ابنإسحاق

وضع الاحادیث لتأیید المذاهب الفقهیة و الکلامیة

حدیثُ «لاسَبَقَ إلّا فی نصلٍ أو خُفٍّ أو حافرٍ أو جَناحٍ» موضوعٌ، لِرَغبة المهدیّ إلی اللّعب بالحمام

أحادیثُ موضوعةٌ کلٌّ بحسب مُناسبة مَوردٍ مّا

الاعتراف بوضع أربعة آلاف حدیث

التّفتیش عن الإسناد صار ضروریًّا حین وَقَعوا فی روایات مجعولةٍ

شِدّةُ اهتمام العلماء بقبول الحدیث المُسنَد و رَفضِ ما سِواه

إرسال الحدیث بلا إسناد کإرسال فرسٍ أو بعیرٍ بلا أزِمةٍ و لا خَطمٍ

طلاب علم برای تشخیص روایات مجعوله از صحیحه به صحابه مراجعهمیکردند

الحارث الأعور الهَمْدانیّ من أجلّاء ثِقات أصحاب أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، خِلافًا لصاحب الکتاب و أمثاله من الغُثاء

توصیف شبرنجر مستشرق آلمانی از علم رجال در اسلام

القرائن الثمانیة الّتی تدلّ علی الوضع

رکاکة اللفظ أو رکاکة المعنی تدلّ علی وضع الحدیث

غالب الأحادیث الدّالة علی مدح البُلدان أو الأثمار أو الفواکه، مجعولةٌ وُضعت بمناسبة المَحَلّ

بعض الأحادیث المجعولة

الحدیثُ المباینُ للمعقول، أو المخالفُ للمنقول، أو المناقضُ للأُصول، موضوعٌ (ابن الجوزیّ)

ما یناقض نصّ الکتاب أو السنة المتواترة أو الإجماع القطعیّ تدلّ علی وضع الحدیث

أحادیثُ الوصایة و الخلافة و الغدیر، فوقَ حدِّ التّواتر، رغمًا لصاحب الکتاب و صاحبِ المنار

کلّ حدیث یَدّعی تواطؤَ الصحابة علی کتمان أمر، موضوعٌ

کلّ حدیث یُخالف الحقائقَ التّاریخیّة، موضوعٌ

کل خبرٍ عن أمرٍ جسیم لا ینقله إلّا واحدٌ موضوعٌ

حَبّةُ بن جویریةَ کان شیعیًّا صدوقًا ثقةً رغمًا لأنف مُعاندیه و معاندی أضرابه

اشتمالُ الحدیث علی مجازَفاتٍ و إفراطٍ فی الثّواب العظیم، دلیلٌ علی الوضع

أهلُ العلم و الخُبرة یَعرِفون الرّوایةَ من مضمونها بلا احتیاج إلی السَّنَد

جولد تسیهر الحدیثُ نتیجة التّطوّرِ الدّینیّ و السّیاسیّ و الاجتماعیّ فی القرن الأوّل و الثّانی

نَظَریّةُ جولد تسیهر فی تطوّر الحدیث و دخولِ دسٍّ فیه

نظریّةُ غاستونویت، و أحمدأمین فی وزان الأحادیث

إیرادُ أحمدأمین علی البخاری و أضرابِهِ، بأنّهم ما اهتمّوا بِصحّة المتن بل اهتمّوا بالأسناد فقطّ

کان الوضع مِن اسباب جمع الحدیث و تدوینه و تصنیفه

کتبٌ فی تواریخ الرجال و أحوالهم

تاریخُ نیسابور لمحمّد بن عبدالله الحاکم النّیسابوری (ابنالبَیِّع) مِن أعوَد التّواریخ علی الفقهاء بفائدة

الجمع بین الرّجال الصّحیحین لابن القیسرانیّ، و تاریخ دمشق لابن عساکر

تهذیب التّهذیب لابن حجر العَسقلانیّ

الطبقات الکبری لابنسعد کاتب الواقدی

المدخل لمحمّد بن عبدالله النیسابوری فی الجرح و التعدیل

6 مطالبی متنوّع پیرامون وضع و جعل حدیث

صاحب المستدرک ادّعی أنَّ الجامعة المعروفة کانت مختصرةً من الجامعة المفصّلة و لمّا لم یکن الزّیادات موافقًا لمذهب الصّدوق أسقطها منها

قیاس احادیث مرحوم صدوق با احادیث مرحوم کلینی

راجع به بعضی از احایث موضوعه

متن روایاتی از عامّه که شهادت بر جعلی بودن آن میدهد

روایات غیر صحیح وارد در

روایة روضة الکافی فی تهدید یزید ـلعنه اللهـ علیَّ بن الحسین علیهماالسّلام علی القتل

درباره قاعدۀ لطف و روایت مرفوع و مسند

دربارۀ حدیث «مَن بَشَّرنی بخروج الصَّفَر بشَّرتُه بالجنّة»

کلام آقای بروجردی درباره برخی روایات جعلی

سانسور و حذف بسیاری از احادیث توسّط عامّه

مطالبی راجع به توقیع وارد در ماه رجب

ردّ کلام صاحب کتاب

مشیّت پروردگار متعال از صفات او است

پاسخ اشکال دوّم در مرجع موصول «الَّتی لا تَعطِیلَ لها»

پاسخ اشکال سوّم در تساوی ملائکه با خداوند

غیر متعمّقین در مباحث توحیدی، اهل توحید را تکفیر میکنند

پاسخ اشکال چهارم در معنای «فاقِدَ کُلِّ مَفقُود»

تحقیقی پیرامون کلمه «فقد» در کتب لغت

پاسخ اشکال پنجم در معنای «والبُهم الصّافّین»

پاسخ اشکال هفتم در علت عدم تصریح به حرمت شهر رجب

کلام آقا شیخ آقابزرگ طهرانی (ره) دربارۀ سند

1 الصّحیفة الرّابعة السّجادیة، تألیف حسین بن محمّد تقیّ النّوریّ (طبع طهران)

دعای حبیب عطّار کوفی از حضرت سجّاد «یا من أحارَ کُلَّ شیءٍ ملکوتًا و قهر کُلَّ شیءٍ جَبَروتًا»

دعای حضرت سجّاد علیهالسّلام یا مَن قَصَدَه الضّالّون فأصابوه مُرشِدًا

دعای حضرت سجّاد علیه السّلام در تسبیح پروردگار

أحیِنی ما عَلِمتَ الحَیَوةَ خَیرًا لی

در کتاب

کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان

کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان، و یا به نام کتاب المضمار، و کتاب التمام لمهامّ شهر الصیّام میباشد

کتاب أعمال رمضان سیّد، به نام مِضمار السَّبق فی میدان الصِّدق فی أعمال شهر رمضان

2 شرح الصّحیفة الکاملة السّجّادیّة تألیف سیّد محمّد باقر داماد (طبع اصفهان)

شیخ بهایی از نگاه میرداماد إنّ هذا العربیّ رجلٌ فاضلٌ

میرداماد مشرب فلسفه اشراقیّه داشته است

قصیدۀ میرداماد در طوس زیارت مرقد مطهَّر حضرت امام رضا علیه السّلام

اشعار عربیّ و فارسیّ میرداماد از مقدّمۀ شرح صحیفۀ سجّادیّۀ میرداماد

تحقیق میرداماد راجع به معنی «إملاء» و معنی «وَلایت»

3 ترجمه و شرح صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، تألیف حاج سیّد علینقی فیض الإسلام

بلیغ بصره دربارۀ صحیفه گفت «خُذُوا عنّی حتّی أُملی علیکم»، و أخذ القلم و أطرق رأسَه، فما رفعه حتَّی مات

سند صحیفۀ سجّادیّه با تحریر فیض الإسلام

در معنای لغوی کلمۀ صحیفه

سفارش امام صادق علیه السّلام به فرزندشان اسماعیل

حسین ذوالدَّمعة و یا ذوالعَبرة یکی از پسران زید بن علی بوده است

عیسی مُوتِم الأشبال، و محمّد دو پسر دیگر زید بن علی بودهاند

املاء هفتاد و پنج دعای صحیفه به متوکّل بن هارون توسط امام صادق علیه السّلام

افزودههای بر ابواب صحیفه به لفظ أبوعبدالله حسنی است

4 صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، ترجمه سیّد صدرالدّین بلاغی (طبع آخوندی)

5 الصّحیفة الثّالثة السجّادیّة، تألیف میرزا عبدالله أفندی اصفهانی

میرزا عبدالله گوید هر یک از امامان دارای مزایا و خواصّی بخصوصهم بودهاند

برخورد صاحب صحیفۀ ثالثه به سندهای دیگر و به دعاهای دیگر

6 الصّحیفة الخامسة السّجادیّة، تألیف سیّد محسن العاملیّ

یک دعا از ادعیۀ ساقطه از

امام سجّاد علیه السّلام و آثَرا الجِّدَ عَلَی التَّقصیرِ و الرَّیثِ فی أمرِک

از حضرت امام سجّاد علیه السّلام اللهُمَّ إنّی أعوذ بک أن تَحسُنَ فی مَرأی العیونِ عَلانِیَتی

جنایات مسرف بن عقبة و دشمنی وی با امام سجّاد علیه السّلام

دعای حضرت در وقت نزول مُسرِفِ بن عُقبَةَ رَبِّ کم من نِعمَةٍ أنعَمتَ بها عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عندَها شُکرِی!

دعای حضرت در وقت نزول مُسرِفِ بن عُقبَةَ به مدینه در وقعه حَرّه

تعلیم حضرت امام سجّاد به حسن بن حسن بن أبیطالب دعایی را و خلاصی او از پانصد ضربه شلاّق

دعای حضرت در نفرین بر اهل شام

دعای مستجاب کما فی الصَّحیفة الثّالثة و الخامسة علی ما رواه الشّیخ الطَبرِسیّ فی کنوز النّجاح

دعای مستجاب کما فی

امام سجّاد علیه السّلام إلهی غارتْ نجومُ سماواتک و هَجَعَتْ عُیُونُ أنامک

دعای حزین از امام سجّاد علیه السّلام اُناجیکَ یا مَوجودًا فی کلّ مکان

إلهی کیف أدعوک و قد عَصَیتُک

دعاؤه علیهالسّلام فی النُّدبة و المناجات یا نَفسُ! حَتّامَ إلی الحیاة سکونُک؟!

أوّل هذه المناجاة شعرٌ «فَهُم فی بُطون الأرض بَعدَ ظُهورِها * مَحاسِنُهم فیها بَوالٍ دَواثِرٌ» و جمیع هذه المناجاة مشحونٌ من النّظم و النّثر

و جمیع هذه المناجاة مشحونٌ من النّظم و النّثر

و من نَثره فالبِدارَ البِدارَ، و الحِذارَ الحِذارَ من الدّنیا و مَکائدِها

و مِن نَظمه فَکَم مُوجَعٍ یَبکی علیه تَفَجُّعًا * و مُستَنجِدٍ صَبرًا و ما هو صابِرُ

و من نَثره ثُمَّ أُخرِجَ من سَعَةِ قَصرِهِ إلی ضِیق قَبرِه فحَثَوا بأیدیهم التُّرابَ

و مِن نَظمِهِ تُخَرِّبُ ما یَبقَی و تَعمُرُ فانِیًا * و لا ذاکَ مَوفورٌ و لا ذاکَ عامِرُ

و کان من دعائه علیه السّلام فی المناجاة و الثَّناء علی الله تعالی نَظمًا

مَلیکٌ عَزیزٌ لا یُرَدُّ قَضاؤُهُ * عَلیمٌ حَکیمٌ نافِذُ الأمرِ قاهِرُ

اللهم أغنِنی عن شرارِ خلقک

اللهُمَّ إنّی أعوذ بک أن أُحَبَّ فیک و أنت لی مبغض

اللهُمَّ إنّی أسألُکَ العافیةَ و الشُّکرَ عَلی العافیة

اللهُمَّ فإنّه لا وفاءَ لی بالتوبة إلّا بعصمتک

دعآءٌ یُعَلَّق علی العضد الأیسر لوجع الطَّحال

و کان من دعائه علیهالسّلام لمحمَّد بن شهاب الزّهری

دعاؤه إذا آوی إلی فراشه اللهُمَّ أنت الأوَّلُ فلا شیءَ قَبلَکَ

دعاؤه علیهالسّلام فی آخِر لیلةٍ من شهر رمضان حین یَجمَعُ عبیدَه و إمائه

دعاء السّجاد فی الرّابع عَشَر من شهر رمضان، علی ما فی کتاب

کان من دعائه علیه السّلام فی الیوم الخامس عشر من شهر رمضان

دعاؤه علیه السّلام یَطلُبُ من الله تعالی الشَّهادة

شرح قتل و تشرید و نهب بنیاُمیّه مدینه را و رجوع شیعه به حضرت امام سجّاد و دعای حضرت در نفرین بر آنها و تکان دادن خَیطی را که جبرائیل آورده بود، و زلزلۀ شهر مدینه و کشته شدن سی هزار نفر، و ترحّم حضرت

رجوع شیعه به امام سجّاد علیه السّلام در قتل و نهب بنیاُمیّه و دعای حضرت در نفرین برآنها

من دعائه علیه السّلام فی الاستسقاء فی مَکّة

دعاؤه علیه السّلام فی حَرمَلَة بن کاهِلَة اللهُمَّ أذِقهُ حَرَّ الحَدید، اللهُمَّ أذِقهُ حَرَّ النّارِ

جریان دستگیری مختار حرملة بن کاهله را، و بریدن دستها و پاهای وی را، و افکندن او در قَصَبهای آتشزده شده

دعای حضرت در نفرین بر ابنزیاد اللهُمَّ لا تُمِتنی حتّی تُرِیَنی رَأسَ ابنِزیادٍ و أنا أتَغَدَّی

استهزاء ضَمرَة بن مَعبَد بگفتار حضرت سجّاد درتشییع جنازۀ دشمن خدا، ونفرین حضرت دربارۀ او

دعای حضرت درباره عبدالملک بن مروان اللهُمَّ أرِهْ حُرمَةَ أولیائک عندک

7 شرح صحیفه سجّادیّه، تألیف آیة الله مدرّس چهاردهی (طبع تهران)

اشکال بعضی از علماء در دادن خمس به بنیطَباطَبا، بدون وجه میباشد

سه وجه برای تسمیۀ «طباطبا» ذکر کردهاند (ت)

اشکال بعضی از علماء در دادن خمس به بنیطَباطَبا، بدون وجه میباشد

8 الصّحیفة السّجّادیّة الجامعَة

کلام حضرت اللهم رضّنِی بما قضیت و عافِنِی فیما أمضَیتَ

کلام حضرت فَلا حَولَ لَنا إلّا بقوَّتک، و لا قوَّةَ لنا إلّا بعَونِک

دعاؤهُ علیهالسّلام إذا أحزَنه أمرٌ

اللهم إنّی اسألک العافیة و الشکرَ علی العافیة

اللهُمَّ إنّی أسألُکَ تَعجیلَ ما تَعجیلُهُ کانَ خَیرًا لی

و اجْعَلنا من الذین فَتَقتَ لهم رَتقَ عظیمِ غَواشِی جُفونِ حَدَقِ عُیونِ القُلوبِ

إلهی لَیتَنی کُنتُ طَیرًا فأطِیرَ فی الهَواءِ مِن فَرَقِکَ

إلهی، لَیتَ أُمّی لَم تَلِدْنی

دعاؤه علیه السّلام فی سجدة الشّکر عن القائم علیه السّلام

از أدعیه حضرت عُبَیدُکَ بفِنائک، مِسکینُک بفِنائک، فقیرُک بِفِنائک، سائلکبِفِنائِک

مُنَّ عَلَیَّ بِالتَّوکُّلِ عَلَیک، و التَّسلیمِ لِأمرِکَ

أسانید

رؤیای محمّدتقی مجلسی امام زمان را و دلالت به محمّدتاج فَرَح و اعطاء

9 نور الأنوار شرح صحیفه سجّادیّه، تألیف سیّد نعمتالله جزائری (طبع سنگی)

در اعتدال و فضیلت آدمی همان بس که معایبش معدود باشد

اختصاصی بودن کلمه أمیرالمؤمنین و احادیث صریح و فراوان در اینباب

ابنالأثیر زَعَمَت الرَّوافضُ أنَّ سَیِّدنا عمر کان مُخَنَّثًا، کَذِبوا لعنهم الله ولکن کان به داءٌ دواؤُهُ ماءُ الرجال

معصیت و گناه بعضی از اولاد امامان، به ما جرأت نمیدهد تا هَتک عِرضشان را بنمائیم

در معنی لغت أملاه

ذهب المرتضی إلی أنّ جمیعَ مَن انتسب إلی هاشم ذکورًا و إناثًا من السّادات، و یَجِبُ ترتیب الأثر

در معنی لغت ولایة

مخالفت محمّد و ابراهیم مانند مخالفتهای أکثر ما شیعیان است، و آن موجب سبّ و لعن نمیگردد

معنی حَوقَلَه لا حائلَ عن المَعاصِی، و لا قُوَّة علی الطّاعات إلّا بالاستعانة منه تعالی

معنی و لغات کثیرۀ کلمه جبرئیل

علاّمۀ مجلسی در هر یک از سه شب قدر مقداری از امور تقدیر میگردد در اوّل انشاء، و در دوّم إبرام، و در سوّم إحکامٌ لا یُرَدُّ و لا یُبَدَّل

در معنی لغت الرِّحبة

10 ریاض السّالکین، تألیف سیّد علیخان الحسینیّ المَدنیّ الشّیرازیّ (طبع سنگی)

اوّلین زمان شیوع لقب شمسالدّین و أمثاله، شروع تلقیب اُمراء ترک به شمسالدَّوله و أمثاله بود

کیفیّت تلفظ لفظ ربیع الأول و ربیع الثّانی

ترجمۀ أحوال عُکبَریّ و وجه تسمیۀ وی، و معنی مُعَدَّل

ولید بن عبدالملک پس از قتل و صلب یحیی، سرش را به مدینه فرستاد و در دامن مادرش «ریطه» انداخت

ترجمۀ أحوال امام جعفر صادق علیهالسّلام از شیخ مفید و شیخ کمالالدّین بن طلحۀ شافعیّ

توصیف ابنطلحۀ شافعی حضرت امام صادق را به حتّی إنّ من کثرة علومه المفاضة علی قلبه من سجال التّقوی ـ الخ

تأسّف شدید امام صادق علیه السّلام در خبر شهادت عمویشان زید

روایت آمدن فضیل بن یسار بعد ازشهادت زید به مدینه وملاقات با حضرت امام صادق علیه السّلام

روایات وارده در شهادت حضرت زید از حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام

روایات وارده درباره عظمت زید بن علی بن الحسین علیهم السّلام

روایت جابر دربارۀ حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام از لسان رسول اکرم صلّی الله علیه و آله

نهی حضرت امام صادق علیهالسّلام، حسن بن راشد را از تعییب و تنقیص زید

زیدیّه علاوه بر علم و شجاعت و فاطمی بودن شرط امامت را خروج به سیف میدانند

زیدیّه علاوه بر علم و شجاعت و فاطمی بودن (خواه از اولاد امام حسن و یا امام حسین) شرط امامت را خروج به سیف میدانند

مجموعه روایات وارده راجع به زید بن علی بن الحسین که از هر لَوثی وی را تبرئه میکند

روایات دالّه بر عدم جواز خروج، و لزوم تقیّه و إسکان در بیت حتّی یَخرُجَ القائم

أنحاء و أقسام علم ائمّه علیهمالسّلام بنا به شرح و تفصیل سیّد علیخان کبیر مدنیّ شیرازیّ

روایت ابنخزّاز قمیّ در

روایت خزّاز در کفایة الأثر راجع به عظمت زهد و عبادت و قیام و صیام و مراقبۀ حضرت زید بن علی

ترجمۀ احوال اسماعیل أعرَج أبومحمّد که اسماعیلیّه وی را امام میدانند

ترجمۀ احوال اسماعیل أعرَج أبومحمّد (پسر حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام) که اسماعیلیّه وی را امام میدانند

اسماعیلیّه که قائل به امامت اسماعیل هستند، بعضی گویند وی زنده است، و بعضی گویند مرده است امّا امامت در اولاد او میباشد

روایت وارده در بداء به واسطۀ موت اسماعیل و معنی بداء

آیۀ «إنَّ اللهَ یَأمُرُکُم أن تُؤَدّوا الأماناتِ» در مکّه نازل شد که مفتاح کعبه را به عثمان بن طلحه رد کنند

ترجمۀ احوال سه پسران زید بن علی علیهما السّلام 1 حسین ذوالدَّمعة 2 عیسی 3 محمّد

جلالت محمّد بن زید، و قضیّۀ نجات دادن وی محمّد بن هشام بن عبدالملک را به لطائفالحیلی

جلالت محمّد بن زید، و قضیّۀ نجات دادن وی محمّد بن هشام بن عبدالملک را به لطائفالحیلی هنگام امر منصور به توقیف او در مسجدالحرام

نسب سیّد علیخان کبیر مدنی شیرازی، به محمّد بن زید بن علی بن الحسین منتهی میگردد

کلام یحیی «امام محمّدباقر و امام جعفرصادق مردم را دعوت به حیات مینمایند و ما آنها را دعوت به مرگ میکنیم» فیه إشکال واضح

در معنی لغت نعاس

علّت خواب و بیداری، و فوائد و منافع خوابیدن

علّت رؤیای صادقه، و رؤیاهائی که احتیاج به تعبیر دارند، و اقسام أضغاث أحلام

معنی خواب و رؤیای رسول اکرم صلّی الله علیه و آله، و مُفاد «إنَّ عَینی تَنام و قَلبی لا یَنامُ»

تحقیق در معنی و اشتقاق کلمۀ جبرئیل و حقیقت وجود آن

کلام فلاسفه و ظاهر شرع، در کیفیّت و حقیقت وحی بر پیغمبر صلّیاللهعلیه و آله

کلام أمیر نظامالدّین احمد، در آنکه حقیقت وحی أوّلاً نزول از مراتب عالیه و سپس ظهور در مظاهر میباشد

وَحی عبارت است از تلقّی نفس پیامبر آن مورد را از مَلَک، و سپس تمثّل آن را یا با ملک در حسّ مشترک و سپس در حسّ ظاهر، سپس در خارج

وَحی عبارت است از تلقّی نفس پیامبر آن مورد را از مَلَک، و سپس

موافقت کلام صدرالمتألّهین با أمیر نظامالدِّین احمد جَدِّ سیّد علیخان، در تحقّق وحی به تنزّل از مراتب عالیه به سافله

اقسام رؤیا و وحیِ الهی، مجموعاً به دلیل استقراء چهارده قسم میباشد

طبق روایات عامّه، المعتضدبالله مستدلاًّ به آیۀ ”والشّجرة الملعونة“، عازم بر لعن معاویه گردید

طبق روایات عامّه، المعتضدبالله عبّاسی مستدلاًّ به آیۀ ”والشّجرة الملعونة“ فی القرآن، عازم بر لعن معاویه (در سنۀ 284) بر فراز منابر گردید

معنی «خَمس و ثلاثین من مهاجرک» یعنی پس از ده سال از هجرت تو، و بیست و پنج سال حکومت سه خلیفۀ غاصب که چرخ اسلام از حرکت بازایستاد

مراد از حکومت فراعنه، عبّاسیّون هستند که عددشان 37 نفر و سلطنتشان 524 سال بطول انجامید

مراد از حکومت فراعنه، عبّاسیّون هستند که عددشان 37 نفر و مدّت سلطنتشان 524 سال به طول انجامید

معنی دقیقی برای آیۀ و ما أدریکَ ما لیلة القدر

روایت وارده از امام محمّدباقر علیه السّلام در شدّت و مصائبی که بر شیعه در زمان معاویه گذشت

روایت مدائنی در شدّت و غلظت معاویه با شیعیان در أقطار جهان

سفیان بن أبیلیلی به حضرت امام حسن مجتبی علیه السّلام گفت السّلام علیکَ یا مُذِلَّ المؤمنین!

روایت حضرت امام حسن مجتبی برای سفیان بن أبیلیلی در حکومت مرد واسع البلعوم معاویه

در علّت صلح امام حسن و قیام امام حسین علیهما السّلام دو علّت بیان شده است اوّل حدیث مکتوب، دوّم وصیّت مختومه

در صلح امام حسن و قیام امام حسین دو علّت بیان شده است حدیث مکتوب، وصیّت مختومه

علّت دوّم، عمل به مقتضای ظواهر امر و امکانات و مقتضیاتی که در هر زمان پیش میآمده است

سَدیر صیرفیّ به حضرت امام جعفرصادق علیه السّلام میگوید چرا قیام نمیکنی درحالیکه صد هزار، دویست هزار، و نصف دنیا شیعه داری؟! حضرت میفرماید به عدد این بزها هم (یعنی 17 عدد) ندارم

اعتراض سَدیر صَیرفیّ به امام جعفر صادق علیه السّلام بر عدم قیام

وجه تلقیب حضرت به صادق، در مقابل جعفر کاذب است

11 شرح و ترجمۀ صحیفۀ کاملۀ سجّادیّه، تألیف حاج میرزا ابوالحسن شعرانی (طبع طهران)

معنی و تفسیر بداء از آیة الله شعرانی

حقیقت بداء، تغییر مطلب دانسته شده از لوح محو و اثبات به لوح محفوظ میباشد

نقل کلام جدّ سیّد علیخان کبیر در کیفیّت وَحی

نقل کلام جدّ سیّد علیخان کبیر در کیفیّت وَحی که به عکس علوم خارجی که از ظاهر به باطن میرود، وحی از باطن به ظاهر میرسد

تعلّق نفس به بدن مثل تعلّق عاشق به معشوق است؛ نه حلول در بدن

موجود محدود دارای اثر خاصّ است و کار خود را فقط میکند، و امّا خداوند حدّ ندارد؛ بسیط الحقیقة کلّ الأشیاء

میرزا ابوالحسن شعرانی اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد

اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد؛ هر دعائی که دارای مضمون صحیح است میتوان آن را خواند

اشکالات وارد بر کلام میرزا ابوالحسن شعرانی (ت)

خواندن خدا به اسم اعظم مربوط به فنای ذات ولیّ است نه لقلقۀ لسان

اولیای خدا اسم اعظم دارند

تواتر در قرآن کریم

درباره حقیقت نفس

در لزوم مرشد ستوده

دربارۀ مادر امام سجّاد علیه السّلام

إنَّ الشَّیطانَ واضعٌ خَطمَهُ عَلَی قَلبِ ابنِ آدَمَ

دربارۀ استعمال کلمۀ کافّة

درباره مفاد اللهُمَّ و امْزُجْ میاهَهُم بالوَباء

باد، علّت معدّه و ملائکه، علّت فاعلی برای حرکت ابر است

راجع به تجرّد قوّۀ عاقله

راجع به تواتر قرآئات سبعه

دعای رﺅ یت هلال دلالتی بر نحوست ماه ندارد

بخل در مبدأ فیض الهی راه ندارد

توقیفیّت أسماء الهی

فضیلت آیةالکرسی و مراد از آن

مراد از بلوغ در فقرۀ حمدًا یبلغ الوفاء

صل پنجم احادیث برگزیده

1 کنزالعمّال

برگزیدۀ أحادیث کتاب

2 احیاء العلوم

برگزیدۀ احادیث

3 مطالب متنوع حدیثی

درباره احادیث «نهی النبی عن الغَرَر» و «الإسلام یجُبُّ ما قبله»

راجع به نوشتۀ روی قبر فاطمه زهراء سلام الله علیها

در معنای «اسْتَمَرَّتْ حَذّاءَ»

بعضی از احادیث متداوله که در کتب حدیث نیستند

المُلکُ یَبقَی مع الکُفرِ و لا یَبقَی مع الظُّلم

حدیث شریف «لو دُلِیتُم بالأرض السُّفلی»

راجع به آثار و خصائص و معنای امام

لا یجتمع المال إلاّ بخصال خمس

نهی رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم از قتل پنج حیوان و امر به قتل پنج حیوان دیگر

دو حدیث زیبا از

تمام آثار دنیوی و اخروی مترتّبه بر انسان، معلول نفس و اراده و اختیاراوست

راجع به اسمگذاری اطفال و تعیین اسماء حسنه

راجع به تفسیر خطبۀ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در مسجد الخیف

اعتراض بعض صحابه بر حضرت رسول الله در حجّة الوداع

خطبه رسول خدا در بطن عرفه

لاتَموتُ نفسٌ حتّی تَستکمِلَ رزقَها

مغفرت عامّه الهی در عرفه

راجع به خطبۀ رسول الله در مسجد الخیف در حجّة الوداع

من مات و لم یغزُ و لم یُحدّث به نفسه مات علی شعبة من نفاق

تشابه و تفاوت بین عوام و علماء ما با عوام و علماء یهود

فضیلت صلوات بر محمّد و آل محمّد در نصوص صحیحۀ عامّه

راجع به حدیث «مَن مات و لم یعرِفْ إمامَ زمانه مات مِیتةً جاهلیّة»

فضائل اهل بیت در نصوص عامّه

فریاد یأس و ناامیدی ابلیس در روز غدیر خم

دسیسه عدّهای از منافقین نسبت به خلافت بعد از رسول خدا

روایت «ذِکر علیٍّ عبادةٌ» در نصوص عامّه

روایتی در فضیلت عمّار

حدیث مناشدۀ أمیرالمؤمنین در مسجد رسول خدا در زمان عثمان در حضور جماعت کثیری از مهاجرین و انصار

انسان نمیتواند از اُمراء خود در معاصی خدا پیروی کند

خطبۀ أمیرالمؤمنین علیه السّلام در رفع حجابهای نورِ توحید برای اولیاءخدا

فقره ای از وصیّت رسول الله به أمیرالمؤمنین علیهما السّلام

در وجه تسمیۀ مکّه

نکاتی از کتاب

مطالبی پیرامون سه حدیث از

در معنی أکثَرُ اهل الجنة البُله

بهترین عمل در گفتار أمیرالمؤمنین علیه السّلام

تحقیق در لغت أرجِهْ در مقبولۀ عمر بن حنظلة

احادیثی از

عدم تحریف در قرآن

غیر از جمعی از حَشوِیّه و أخباریّون، کسی قائل به تحریف کتاب الله نیست

در قرآن کریم تحریف بأیّ صورةٍ، زیادةًً و نقیصةًً تحقّق نیافته است

به أدلّه عقلیّه و نقلیّه، تحریف قرآن مردود است و قرآن معجزۀ أبدیّت دین رسول الله است

تأویل روایات دالّه بر وقوع تحریف در قرآن

بحث در «مالِکِ یَوم الدِّین» و «مَلِکِ یَوم الدّین»

قرّاء سبعۀ مشهوره و مقدار حجّیّت قرائت آنها

قرّاء ثلاثه، و کسانی که قرآن را جمع کردهاند

آیات دالّه بر عصمت انبیاء

آیات دالّه بر میّت بودن کسانی که ادراک حق نمیکنند

آیات دالّه بر علم غیب رسول الله و مواردی که در قرآن اخبار به غیب شدهاست

آیاتی شایسته نظر و دقّت

آیات وارده به اسم مؤمن دربارۀ علیّ بن أبیطالب علیه السّلام

اثبات توحید در قرآن مجید با انواع طرق برهان

دربارۀ حَتَّی یَلِجَ الجَمَلُ فی سَمِّ الخِیاطِ

دربارۀ آیۀ «فَلیَمدُد بِسَبَبٍ إلَی السَّماءِ ثُمَّ لیَقطَع»

نکتهای پیرامون کلمۀ تبیان در آیه و نَزَّلنا عَلَیْکَ الکِتابَ تِبیاناً لِکُلِّ شَیءٍ

آیه «مَن جاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ عَشرُ أمثالِها» به مؤمنین اختصاص دارد

تفسیر آیه «إنَّ ما توعَدونَ لآتٍ»

مراد از اوّلیّت در آیۀ «و أنا أوّلُ المسلمین»

غیرت الهی دلیل بر حرمت فواحش

روایتی ذیل کریمۀ «حسبنا الله و نعم الوکیل»

تفسیر آیۀ «إنّما مثل الحیاة الدنیا کماءٍ أنزلناه من السماء»

راجع به تفسیر آیۀ نور

قرآن به سبک «إیّاک أعنی و اسمعی یا جارة» نازل شده است

منطق احساس و منطق عقل، و طرفداران این دو منطق

در معنی فرقان

مراد از آیۀ «وَ لَولا دَفعُ اللهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ»

ثعالبی و ثعلبی و دو اثر تفسیری از آنها

وجه تسمیۀ حضرت ابراهیم به خلیل

آیا پیغمبران ذیل از نسل حضرت ابراهیم بودهاند یا نه؟

بعضی از اقوام و عشیره حضرت ابراهیم علیه السّلام

نسب حضرت عیسی ویحیی

بعضی خصوصیات مصحف کوچک طبع سوریا

مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٠٨ - در معنای لغوی کلم&#١٧٢٨ صحیفه

حدّثنا در اوّل این سند شیخ جلیل ابن السَّکون، أبوالحسن علیّ بن محمّد بن محمّد بن علیّ الحلّی، (متوفّی در حدود سال ششصد و شش) است.

و گفته‌اند: گوینده آن عمید الرُّؤساء، رضی‌الدّین، أبومنصور، هبةالله بن حامد الحلّی (متوفّی سال ششصد و نه) می‌باشد. و این قول صحیح و درست است؛ چنان‌که سیّد أجلّ محمّدباقر بن محمّد الحسینیّ الإسترابادی معروف به میرداماد ـعلیه الرّحمه ـ (متوفّی سال یک هزار و چهل) در حواشی خود بر صحیفۀ سجّادیّه می‌فرماید.»

صفحه ٨: «٣. سیّد نجم‌الدّین گفت: شنیدم صحیفه را پیش از این می‌خواندند بر شیخ صدوق (راستگو) أبومنصور محمّد بن محمّد بن احمد بن عبد العزیز عُکبَریّ مُعَدَّل ـرحمه اللهـ (عُکبَرَی یا عُکَبراء: نام دهی است در ده فرسخی بغداد، و در نسبت به آن عُکبَریّ یا عُکبَراویّ گفته می‌شود. و مُعَدَّل: وصف شده به عَدالت و آراستگی است، و گفته‌اند: مُعَدَّل لقب شیخ أبومنصور بوده) از أبوالفضل محمّد بن عبدالله مطلّب شیبانی.

٤. او گفت: حدیث کرد ما را شریف أبوعبدالله جعفر بن محمّد بن جعفر بن حسن بن جعفر بن حسن بن حسن بن أمیرالمؤمنین علیّ بن أبی‌طالب علیهم السّلام.

٥. او گفت: حدیث کرد ما را عبدالله بن عمر بن خطّاب زیّات (فروشندۀ روغن زیت) سال دویست و شصت و پنج.

٦. او گفت: حدیث کرد مرا دایی‌ام علی بن نعمان أعلم (أعلَم در اینجا به معنی لب بالا شکافته شده است).

٧. او گفت: حدیث کرد مرا عُمَیر بن متوکّل ثقفی بلخی (ثقفی منسوب به ثقیف که نام قبیله‌ای است در طائف، و بلخی منسوب به بلخ که شهر بزرگی از شهرهای خراسان بوده).»

[در معنای لغوی کلمۀ صحیفه]

صفحه ١٢: «از جملۀ دعاهای صحیفۀ کامله است، (صحیفه به معنی پاره‌ای