مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٨٤ - برخی عواقب و آثار ظلم

[٣] مجلسی در بحار، طبع کمپانی، جلد ١٥، صفحه ٢٠٨، از کافی، از عُدَّة [عِدّة من أصحابنا]، از برقی، از إبن محبوب، از إسحاق بن عمّار، از حضرت صادق علیهالسّلام روایت کرده است که فرمود:

«إِنّ اللهَ عزّوجلّ أَوحَی إلَی نَبیٍّ مِن أَنبیائه فی مَملَکَةِ جَبّارٍ من الجَبّارین: أَن ائتِ هذا الجبَّارَ، فقُل له: إنِّی لم أستَعمِلک علَی سَفک الدِّماء‌ و اتّخاذِ الأموال، و إِنَّما اسْتَعمَلتُک لِتَکُفَّ عنِّی أَصواتَ المظلومینَ؛ فإِنِّی لن أَدَعَ ظُلامَتَهُم و إِن کانوا کُفَّارًا.

بیانٌ: الظُّلامة بالضَّمِّ: ما تَطلُبه عند الظَّالم؛ و هو اسمُ ما أُخِذ منک. و فیه دلالةٌ علَی أَنَّ سَلطنة الجبّارینَ أَیضًا بتقدیره تعالَی، حیث مَکَّنهم منها و هَیَّأَ لهم أَسبابَها. و لا یُنافی ذلک کونُهم معاقَبین علی أَفعالهم؛ لأَنَّهم غیرُ مجبورین علیها. مع أَنَّه یَظهَر من الأخبار أَنَّه کان فی الزّمن السّابق السَّلطنةُ الحقّةُ لِغیر الأَنبیاء و الأَوصیاء أَیضًا، لکنّهم کانوا مأمورین بأَن یُطِیعوا الأَنبیاءَ فیما یأمرونَهم به. و قوله: ”فإِنِّی لَن أَدَعَ ظُلامَتَهم“ تهدیدٌ للجبّار بزَوالِ مُلکِهِ؛ فإنَّ المُلک یَبقَی مع الکُفرِ و لا یَبقَی مع الظّلمِ.»[١]

[٤] مجلسی در همین‌جا، صفحه ٢١٠ از الخصال ابن الولید، از صفّار، از إبن أبی‌الخطّاب، از محمّد بن أسلم جَبَلی با اسنادش یَرفعه إِلی أَمیرالمؤمنین علیهالسّلام قال:

«إِنَّ اللهَ عزّوجلّ یُعذِّبُ سِتَّةً بِستٍّ: العَرَبَ بالعَصَبیَّةِ، و الدَّهاقِنَةَ بالکِبرِ، و الأُمراءَ بالجَورِ، و الفقهاءَ بالحَسَدِ، و التُّجَّارَ بالخِیانةِ، و أهلَ الرُّستَاقِ بالجَهل.»[٢]

[١]ـ ما در درس ١٩ از ولایت فقیه، ج ٢، [ص ١٣٧] آورده‌ایم که: مرحوم نائینی در تنبیه الاُمَّة و تنزیه الملّة گوید: «به نصٌّ مُجرّبٌ: الملک... ـ الخ.» ولیکن در درس ٢٢ اثبات نموده‌ایم که این عبارت نصّ روایتی نیست بلکه از منشآت خود علاّمۀ مجلسی است.

[٢]ـ بحارالأنوار، ج ٧٢، ص ٣٣٩.