مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٧٣ - کلام امام حسن عسکری علیه السّلام در حدّ بخل و سخاء

و این هر دو خاصّیت در انفاق موجود است که غشّ و غلّ را از نفس می‌زداید و نورانیّت و تجرّد نفس را افزون می‌کند.

[٢] و در آیۀ ١٨٠ از سورۀ آل عمران (٣) می‌فرماید:

(وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ).

و این آیه هم به لحاظ اینکه می‌فرماید بُخل برای آنها خیر نیست، بلکه شرّ است برای نفس، و موجب ظلمت و تقیّد نفس به عالم مادّه و بُعد از تجرّد و إطلاق [می‌شود]، و بالأخصّ تعبیر [آوردن] به (سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ)، با مفاد و مضمون آیۀ قبل قریب است.

[٣] و از مکائد نفس أمّاره در سورۀ توبه (٩) آیات ٧٥ تا ٧٨ بیان می‌کند که چگونه نفس بر خود تسویل می‌کند:

( وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ * فَلَمَّا آتَاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ * فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ * أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ وَأَنَّ اللَّهَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ).[١]

[کلام امام حسن عسکری علیه السّلام در حدّ بخل و سخاء]

در پشت جلد شمارۀ اوّل سال ١٨، شماره مسلسل ٢٠٥ مکتب اسلام، از کتاب الدُّرة الباهرة شهید اوّل، صفحه ٤٣، از حضرت امام حسن عسکری علیهالسّلام

[١]ـ جنگ ١٦، ص ١٣٢.