مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٣ - خداوند مؤمن را به جهت عمل صالحش مؤمن نامیده است

[در درگاه الهی فقط کلام حکیمانۀ‌ مقرون به خلوص و رضای الهی پذیرفته است]

[وسائل الشّیعة، طبع سنگی، جلد ٢] صفحه ٤٥٧:

«و عنهم عن سَهلبن زیاد، عن یعقوببن یزید، عن إسماعیل بن عتیبة، عن حَفص بن عمر، عن إسماعیل بن محمّد، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام، قال:

إنّ الله عزّوجلّ یقول: ”إنّی لستُ کلَّ کلام الحکمة أَتقبّلُ، إنّما أَتقبّلُ هواه و همَّه، فإن کان هواه و همُّه فی رضای جَعَلتُ همَّه تقدیسًا و تسبیحًا.“»[١]

[هر شب و روز ملکی ندا می‌کند: مهلاً مهلاً عباد الله!]

[وسائل الشّیعة، طبع سنگی، جلد ٢] صفحه ٤٦١:

«و عن عدّة من أصحابنا، عن سهل بن زیاد، عن علیّ‌بن أسباط، عن ابن عَرَفَة، عن أبی‌الحسن علیهالسّلام، قال:

”إنّ للّه عزّوجلّ فی کلّ یوم و لیلةٍ مُنادٍ یُنادی مهلًا مهلًا عبادَ الله عن معاصی الله! فلولا بهائِمُ رُتَّعٌ و صِبیَةٌ رُضَّعٌ و شُیوخٌ رُکَّعٌ لَصُبَّ علیکم العذابُ صَبًّا تُرَضُّون به رَضًّا.“»[٢]

[خداوند مؤمن را به جهت عمل صالحش مؤمن نامیده است]

[وسائل الشّیعة، طبع سنگی، جلد ٢] صفحه ٤٦٢:

«و فی معانی الأخبار عن أبیه، عن محمّد بن یحیی، عن أبی‌سَعید الأدَمِیِّ، عن

[١]ـ همان مصدر، ص ٢٧٩.

[٢]ـ همان مصدر، ص ٣٠٧.