مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٢٢ - حدیث شریف إِیّاک و مشاورةَ النّساء

أمیرالمؤمنین علیه السّلام در (نهج البلاغة، ج ٣، ص ٤٨) ضمن وصایای خود به فرزند ارجمندش حضرت امام حسن علیهالسّلام می‌فرماید:

«ثُمَّ جَعَلَ فی یَدَیکَ مَفاتِیحَ خَزائِنِهِ بِما أذِنَ لَکَ مِن مَسألَتِهِ، فَمَتَی شِئتَ استَفتَحتَ بِالدُّعاءِ أبوابَ نِعَمِهِ و استَمطَرتَ شَآبِیبَ رَحمَتِهِ، فَلا یُقَنِّطَنَّکَ إبطاءُ إجابَتِهِ؛ فانَّ العَطِیَّةَ عَلَی قَدرِ النِّیَّة.»[١]و[٢]

[حدیث شریف: إِیّاک و مشاورةَ النّساء]

أمیرالمؤمنین علیه السّلام در وصیّت کتبی خود به حضرت امام حسن علیهالسّلام که در حاضرین[٣] انشاء‌ فرمودند در آخر آن می‌فرمایند:

«و إیّاک و مشاوَرَةَ النّساءِ فإِنّ رأیهُنّ إلی أفْنٍ و عَزمَهنَّ إِلی وَهنٍ!

و اکفُف علیهنّ من أَبصارِهِنّ بحجابِک إِیاهُنَّ، فإِنّ شدّةَ الحِجابِ أَبقَی علیهِنَّ، و لیس خروجُهنّ بأَشدَّ مِن إدخالِک مَن لا یُوثَقُ به عَلَیهنّ، و إِن استَطَعتَ أَن لا یَعرِفنَ غیرَک فافْعل!

و لا تُمَلِّک المرأَةَ مِن أَمرِها ما جاوَزَ نَفسَها، فإنَّ‌ المرأةَ رَیحانَةٌ و لَیسَت بقَهرَمانةٍ!

و لا تَعدُ بکَرامَتِها نفسَها، و لا تُطمِعْها فی أَن تشفَعَ لغَیرِها!

و إیّاک و التَّغایُرَ فی غَیر موضعِ غَیرَةٍ، فإِنَّ ذَلک یَدعو الصَّحیحةَ إلی السَّقَم و البَریئَةَ إِلی الرَّیب!»[٤]

[١]ـ بحارالأنوار، ج ٩٠، ص ٣٠١.

[٢]ـ جنگ ٥، ص ١٢١.

[٣]ـ حاضرَین به صیغۀ تثنیه، یعنی حاضر حلب و حاضر قِنَّسرین و نواحی بیابان‌های آن دو.

[٤]ـ نهج البلاغة (عبده)، ج ٣، ص ٥٦؛ شرح نهج البلاغة (ابن ابی‌الحدید)، طبع مصر از افست مرعشی، ج ١٦، ص ١٢٢.