مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧٨ - تفصیلی از روایت «الجهاد علی أربع شعب» در دو مقام

سلّم]: لِکُلّ ما قُلتُم فَضلٌ و لَیسَ بِه؛ ولَکِن أوثَقُ عُرَی الإیمانِ: الحُبُّ فی اللَهِ، و تَوالِی أولیاءِ اللَهِ، و التَّبَرِّی مِن أعداءِ اللَهِ.»[١]

· و عن أبی‌جعفر علیهالسّلام:

«قالَ رَسولُ اللَهِ صلّی الله علیهِ و آلهِ: وُدُّ المُؤمنِ للمُؤمنِ فی اللَهِ مِن أعظَمِ شُعَبِ الإیمانِ. ألا و مَن أحَبَّ فی اللَهِ و أبغَضَ فی اللَهِ و مَنَعَ فی اللَهِ فَهُوَ مِن أصفیاءِ اللَهِ!»[٢]

٢ـ مقام دوّم: در امر به معروف و نهی از منکر است.

اتّفاق قائم است بر اینکه امر به معروف از واجبات است، امّا وجوب آن عینی است یا کفائی، خلاف است؛ و به مقتضای آیه شریفه: (وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ) استفاده می‌شود که وجوب کفائی است.

· قال الله تعالی:

(كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ).[٣]

· و قال أیضًا:

(وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ).[٤]

· و عن رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم:

[١]ـ الکافی، ج ٢، ص ١٢٥؛ وسائل الشّیعة، ج ١٦، ص ١٧٧.

[٢]ـ الکافی، ج ٢، ص ١٢٥؛ وسائل ‌الشّیعة، ج ١٦، ص ١٦٦.

[٣]ـ سوره آل‌ عمران (٣) صدر آیه ١١٠.

[٤]ـ سوره آل عمران (٣) آیه ١٠٤.