مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٦ - احادیث و کلماتی پیرامون زهد در دنیا و ترغیب به آخرت

أیُّها النّاسُ! إنّ فی القَناعَةِ لَسَعَةٌ، و إنّ فی الاقتِصادِ لَبُلغَةٌ، و إنّ فی الزُّهدِ لَراحَةٌ، و لِکُلِّ عَمَلٍ جَزاءٌ، و کُلُّ آتٍ قَریبٌ.»[١]

[٦] قال بعض الحُکَماء:

«الدّنیا إنّما تُرادُ لِثَلاثَةٍ: العِزِّ و الغِنَی و الرّاحَةِ؛ مَن زَهِدَ فیها عَزَّ، و مَن قَنَعَ اسْتَغنَی، و مَن تَرَکَ السَّعیَ اسْتَراحَ.»[٢]و[٣]

[٧] من کلام الحسن[٤] علیهالسّلام:

«یا بنَ آدَمَ! أنتَ أسیرُ الدّنیا؛ رَضیتَ مِن لَذَّتِها بِما یَنقَضی، و مِن نَعیمِها بِما یَمضِی، و مِن مِلکِها بِما یَنفَدُ. و لا تَزالُ تَجمَعُ لِنَفسِکَ الأوزارَ و لأهلِکَ الأموالَ، فَإذا مِتَّ حَمَلتَ أوزارَکَ إلی قَبرِکَ و تَرَکتَ أموالَکَ لِأهلِکَ.»[٥]

[٨] قال بعض الحکماء:

«مِسکینٌ ابنُ آدَمَ! لَو خافَ مِن النّارِ کَما یَخافُ مِن الفَقرِ لَنَجَا مِنهُما جَمیعًا، و لَو رَغِبَ فی الجَنّةِ کَما رَغِبَ فی الدّنیا لَفازَ بِهما جَمیعًا، و لَو خافَ اللَهَ فی الباطِنِ کَما یَخافُ خَلقَهُ فی الظّاهِرِ لَسَعِدَ فی الدّارَینِ جَمیعًا.»[٦]

[١]ـ الکشکول، ج ١، ص ٢٤٥؛ أعلام ‌الدّین، ص ٣٣٦، با قدری اختلاف؛ بحارالأنوار، ج ١٠٠، ص ٢٧.

[٢]ـ الکشکول، ج ١، ص ٢٥٦.

[٣]ـ جنگ ١، ص ٩٧ و ٩٨.

[٤]ـ [با توجّه به اینکه این عبارت در کتاب کشکول شیخ بهائی، ج ٢، ص ٤٩، بعد عبارات حسن بصری آمده است و «علیهالسّلام» ندارد و در عقد الفرید، ج ٣، ص ١٦٣، ابن عبدربه نیز «قال الحسن» دارد به نظر می‌رسد که این عبارت از حسن بصری باشد نه از امام حسن مجتبی علیهالسّلام.(محقّق)]

[٥]ـ جنگ ١، ص ١٠١.

[٦]ـ الکشکول، ج ٢، ص ٢٣٠.