مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٣١ - میزان شوق و رغبت پروردگار در توبه و رجوع بنده به او

١٤ـ شوق و محبّت

[عشق و محبّت در گروِ غلبۀ اشتغال انسان به خداست]

در عوارف المعارف سهروردی، المطبوع بهامش إحیاء العلوم، جلد ٢، صفحه ١٤ گوید:

«قال رسول الله صلّی الله علیه [و آله] و سلّم حاکیًا عن ربّه: ”إذا کان الغالبُ علَی عَبدی الاشتِغالَ بی جَعَلتُ هِمّتَه و لَذَّتَه فی ذِکری؛ فإذا جَعلتُ هِمَّتَه و لَذَّتَه فی ذِکری، عَشِقَنی و عشِقتُه و رَفَعتُ الحجابَ فیما بَینی و بینَه، لا یَسهو إذا سَها النّاسُ. أولئک کَلامُهم کلامُ الأنبیاء، أولئک الأبطالُ حقًّا، أولئک الّذین إذا أردتُ بأهل الأرضِ عُقوبةً أو عذابًا ذَکَرتُهم فیها فصَرَفتُه عنهم.“»[١]

[میزان شوق و رغبت پروردگار در توبه و رجوع بنده به او]

أسرار الصّلاة، صفحه ١٠:

«فی الحدیث القُدسیّ: ”لَو عَلِمَ المُدبِرونَ عَنّی کَیفَ انتِظاری بِهِم و شَوقی إلی تَوبَتِهِم، لَماتوا شَوقًا إلیَّ و لَتَفَرّقَتْ أوصالُهُم مِن أجلِ مَحَبّتی.“

و قوله: ”یا عِیسَی! کَم أُطیلُ النّظَرَ و أُحسِنُ الطّلَبَ، و القَومُ لا یَرجِعونَ‌؟“[٢]

و قوله: ”عَبدِی! بِحَقِّکَ إنّی أُحِبُّکَ، فبِحَقّی علَیکَ أحِبَّنی!“

و قوله بلِسان المَلَک الدّاعی: ”أنا جَلیسُ مَن جالَسَنی، أنا ذاکِرُ مَن ذَکَرَنی، أنا

[١]ـ جنگ ٦، ص ٥٩.

[٢]ـ الکافی، ج ٨ ، ص ١٣٤.