مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢

[تعلیل أمیرالمؤمنین علیه السّلام بر جواز قتل لشگری که شاهد قتل مظلومی شوند و دفاعی نکنند] ٢٨٥

[الرَّاضِی بفعلِ قومٍ کالدّاخلِ معهم فیه] . ٢٨٥

واللهِ ما النّاصبُ لنا حَربًا بأشدَّ علینا مَئُونةً مِن النّاطِقِ علینا بما نَکرَه . ٢٨٦

[پیشوای مردم باید قبل از تعلیم به دیگران به تعلیم خویش بپردازد] . ٢٨٦

فی أنَّ طاعة المخلوق فی معصیة الخالق کفرٌ بالله .... ٢٨٧

من أطاع المخلوقَ فی معصیة الخالق فقد عَبَدَه . ٢٨٧

إیّاک و الخصومات! فإنّها تورِث الشّکَّ و تُحبِط العملَ و تُردِی صاحبَها . ٢٨٨

أربعةٌ مُفسِدةٌ للقلوب: الخَلوةُ بالنّساء، والاستمتاعُ منهنّ، والأخذُ بِرأیِهنّ، و مُجالَسةُ المَوتی ٢٨٨

[احادیثی در باب بدعت و کیفیّت مواجهه با اهل بدعت و شک] . ٢٨٩

خَمسٌ إن أدرکتُموهنّ فتَعَوَّذوا باللهِ منهنّ .... ٢٩٠

[إذا فَشَا أربعةٌ ظهرت أربعةٌ] . ٢٩١

إنَّ مِن بَقاء المسلمین و بَقاء الإسلام أن تصیرَ الأموالُ عند مَن یعرِف فیها الحقَّ و یصنَع المعروفَ ٢٩٢

کلُّ معروفٍ صَدَقَة‌ٌ ٢٩٢

[شفاعت فقرا در روز قیامت از کسانی که برای خدا به آنها کمکی کرده‌اند] . ٢٩٣

فاعلُ الخیرِ خیرٌ منه و فاعلُ الشّرِ شرٌّ منه .. ٢٩٣

الرّوایاتُ الواردةُ فی لزومِ اصطناعِ المعروفِ إلی مَن هو أهلُه .. ٢٩٤

صنایعُ المعروف تقی مصارعَ السُّوء، و الصَدقةُ خَفیًّا تُطفِئ غضبَ الرّبّ .... ٢٩٥

[حوائج برآورده نمی‌شوند مگر به سه أمر] . ٢٩٦

لا تَدخُلْ لأخیک فی أمرٍ مَضَرَّتُه علیک أکثرُ مِن مَنفَعَتِه له .. ٢٩٦

[زیادی نعمت‌های خدا مسئولیّت انسان را نسبت به حوائج مردم سنگین‌ترمی‌کند] . ٢٩٧

[کمک‌های آسمانی به اندازه احتیاج افراد است] . ٢٩٧

[اختصاص نعمتِ خدا به بعض افراد، به جهت نفع رساندن به دیگران است] . ٢٩٧

أحسِنوا جِوارَ نِعم الله و احْذَروا أن تنتقِل إلی غیرکم ... ٢٩٨

[چون نعمت‌ها به شما روی نمود با قلّت شکر دنبالۀ آن را از خود مرانید] . ٢٩٨

فی الحَثِّ و التَّرغیبِ علی لزومِ الاهتمام بأمر المُسلمین .... ٢٩٨

و مَن أصبَحَ لا یَهتَمُّ باُمورهم فلیس منهم ... ٢٩٩