مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٣ - اشعاری از هاتف اصفهانی در باب عزّت نفس

خار بدْرودن به مژْگان، خاره بشکستن به دست

سنگ خائیدن به دندان، کوه ببریدن به چنگ

لعب با دنبال عقرب، بوسه بر دندان مار

پنجه با چنگال ثُعبان، غوص در کام نهنگ

از سر پستان شیر شَرزه دوشیدن حلیب

وز بن دندان مار گُرزه نوشیدن شرنگ

نرّه غولی، روز برگردن کشیدن خیر خیر

پیره زالی در بغل، شب برگرفتن تنگ تنگ

طعمه بر کردن به خشم از کام شیر گرسنه

صید بگرفتن به قهر از بُرثُنِ غضبان پلنگ

تشنه کام و پا برهنه در تموز و سنگلاخ

ره بریدن بی عصا فرسنگ‌ها با پای لنگ

نقش‌ها بستن شگرف از کلک مو بر آب تند

نقب‌ها کردن پدید از خارِ تر بر خاره سنگ

روزگار رفته را در گردن افکندن کمند

عمر باقی‌مانده را در پا نهادن پالهنگ

یار را افسون به کوی هاتف آوردن به صلح

غیر را با یار از نیرنگ افکندن به جنگ