مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٨٧ - شعر منسوب به أمیرالمؤمنین علیه السّلام باتوا علی قُلَل الأجبال تحَرُسُهم

فقلت: سمعًا، زدنی!

قال:”إِذا تَظاهَرَت عَلیک الهُموم فقُل: لاحَولَ و لا قُوّةَ إِلا بالله، و إِذا اسْتَبطأتَ الرِّزقَ علیکَ فَعلیک بالإستِغفار، و عَلیک بالتَّقوَی، و أَلزِم الصَّبرَ، و کُن عَلَی حَذَرٍ فی أَمرِ دنیاک و آخِرتِک!

فقُمتُ و انصَرَفتُ، و قال علیه ‌السّلام: ”مَن غَضِبَ علیک ثَلاثَ مرّاتٍ و لم یَقُلْ فیک سوءًا فاتَّخِذه لِنَفسِک خلیلًا.“»

أقول: صدر این روایت را با دو بیت از آن، مرحوم محدث قمی در منتهیالآمال، از طبع حروفی، مؤسّسه انتشارات هجرت، جلد ٢، صفحه ٢٥٣، مرسلاً آورده است[١].[٢]

[شعر منسوب به أمیرالمؤمنین علیه السّلام: باتوا علی قُلَل الأجبال تحَرُسُهم]

از کتاب خزائن الأشعار نقل شده است که اشعار ذیل منسوب به أمیرالمؤمنین علیهالسّلام است:

[١]ـ [صدر این روایت در بسیاری از مجامع روائی با قدری اختلاف در متن لفظاً و معنیً آمده است، از جمله: بحارالأنوار، ج ٤٧، ص ٦٠؛ ارشاد القلوب، ج ١، ص ٩٩؛ مستدرک الوسائل، ج ١١، ص ٣٩١؛ و بخش پایانی این روایت (یعنی: من غضب علیک ثلاث مرّات ـ إلی آخره) نیز در بسیاری از مجامع روائی با قدری اختلاف وارد است، از جمله: امالی صدوق، ص ٦٦٩؛ بحارالأنوار، ج ٧١، ص ١٧٣. ولیکن بخش میانی روایت (یعنی: إذا تظاهرت علیک الهموم إلی قوله: أمر دنیاک و آخرتک) بهطور متفرّق لفظاً و معناً در غالب مجامع روائی آمده است. (محقّق)]

[٢]ـ جنگ ١٣، ص ٩٣.