مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٠ - حکایة عابد من بنی إسرائیل أدامَ بعبادته و هو یَرَی صَبیَّین ینتِفان ریشَ دیکٍ

اللهُ قلوبَ بعضِکم ببعضٍ!“»[١]و[٢]

[تبعات شدید ترک امر به معروف و نهی از منکر]

[مستدرکالوسائل، طبع سنگی، جلد ٢] صفحه ٣٥٨:

«السَّیِّد الرّضیّ فی المجازات النّبویّة، قال: قال رسولالله صلّی الله علیه و آله: ”لتأمُرُنّ بالمعروف و لَتَنهُنّ عن المنکر،‌ أو لَیَلحَیَنَّکم اللهُ کما لَحَیتُ عَصَای هذه بعُودٍ فی یدی.“»[٣]

حکایة عابد من بنی إسرائیل أدامَ بعبادته و هو یَرَی صَبیَّین ینتِفان ریشَ دیکٍ

[مستدرک الوسائل، طبع سنگی، جلد ٢] صفحه ٣٥٨:

«الشّیخ الطّوسیّ فی أمالیه، عن الحسین بن ابراهیم القزوینی، عن محمّد بن وَهْبان، عن علیّ بن حبشی، عن العبّاس بن محمّد بن الحسین، عن أبیه، عن صَفوان بن یحیی و جعفر بن عیسی، عن الحسین بن أبی‌غُندَر، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام، قال:

”کان رجلٌ شیخٌ ناسکٌ یَعبُد الله فی بنی إسرائیل، فبینا هو یُصَلّی و هو فی عبادته إذ بصَرَ بغُلامینِ صَبِیَّینِ قد أخذا دیکًا و هما یَنتِفَان ریشَه، فأقبَلَ علی ما هو فیه مِن العبادة و لم ینهَهُما عن ذلک، فأوحی اللهُ إلی الأرض أن سِیخی بِعَبدی، فَسَاخَتْ

[١]ـ المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‌٦، ص ٨٣‌.

[٢]ـ جنگ ٥، ص ١٣٨ الی ١٣٩.

[٣]ـ مستدرک الوسائل، طبع حروفی، ج ١٢، ص ١٧٩؛ در طبع حروفی «فی یده» آمده لکن در جامع أحادیث الشّیعة، ج ١٤، ص ٣٩٠ در تعلیقۀ این حدیث، «یدی» را نسخه بدل آورده‌اند.